Ομερτά για τις καταθέσεις στο Γιουρογκρουπ..

Τα άτυπα συμβούλια υπουργών Οικονομικών έχουν ένα καλό. Δεν είναι υποχρεωμένα να πάρουν αποφάσεις, είναι πιο πολύ χώρος ζύμωσης και διαμόρφωσης συσχετισμών δυνάμεων, παρά τόπος διαπραγμάτευσης με χαρτί και μολύβι, όπως τα συνηθισμένα Eurogroup. 

Έχουν, βέβαια, και ένα κακό, στις εποχές της κρίσης. Δεν ξεκαθαρίζουν το τοπίο, ειδικά όταν η ανασφάλεια χτυπάει κόκκινο, εν προκειμένω των καταθετών των ευρωπαϊκών τραπεζών.


Αυτό συνέβη και χθες στο άτυπο συμβούλιο του Δουβλίνου, δεν ξεκαθάρισε το τοπίο. Μέχρι αργά χθες βραδυ , οι «17» δεν τοποθετήθηκαν καθόλου δημοσίως για το σχέδιο της Κομισιόν για την τραπεζική μεταρρύθμιση - που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και τις μελλοντικές εκκαθαρίσεις τραπεζών α λα κυπριακά, με τη συμμετοχή, δηλαδή, των μετόχων, των ομολογιούχων και των καταθετών άνω των 100.000 ευρώ στο κόστος διάσωσης. 

Ούτε καν ο επίτροπος Όλι Ρεν άνοιξε το στόμα του, αν και την προηγούμενη μέρα είχε ταχθεί δημόσια υπέρ της δημιουργίας ενός νέου μηχανισμού για την αναδιάρθρωση των κλυδωνιζόμενων τραπεζών, το ταχύτερο δυνατόν, ώστε να εφαρμοστεί εν ανάγκη στην Ισπανία. Σύμφωνα με τον Ρεν, μόνο στην έσχατη περίπτωση θα προσφεύγει μια χώρα στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης για τη διάσωση μιας τράπεζάς της, πρώτα θα σηκώνουν το βάρος της εκκαθάρισης οι μέτοχοι και οι πιστωτές της -πόσα ονόματα αλλάζει ο καταθέτης στα κινέζικα των Βρυξελλών!-, μετά το κράτος και μετά ο ESM.