Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια 

Και τι δεν έχουν πει τα συγκυβερνητικά ανδρείκελα και οι παρακολουθητές τους από την πρώτη στιγμή της πανηγυρικής εισβολής της κρίσης στην Γραικυλία. Πως αν και καλά υποταχθούμε δουλικά στην πολιτική του συμμαζέματος, αναδιάρθρωση το έχουν βαφτίσει αυτοί, λαϊκή εξάρθρωση εγώ, οι δουλιές (το «ι» Μπαμπινιώτη μας με γιώτα επειδή με ει γράφεται η δουλεία) θα τρέχουν από τα μπατζάκια μας.. Μόνο που τρία χρόνια μετά από τα μπατζάκια μας τρέχει το κάτουρο από τον τρόμο της ανεργίας. Και εξακολουθεί.. Δεν είναι όμως πως τα καθεστωτικά δουλικά δεν θέλουν να την μειώσουν.. Αντιθέτως. Όσο αυτή αυξάνεται τόσο η κοινωνία θα κοχλάζει ώσπου το καπάκι της κατσαρόλας θα εκτιναχθεί και τότε άντε να συμμαζέψεις τα ασυμμάζευτα. Είναι πως ότι κι αν κάνουν δεν το μπορούν. Και δεν το μπορούν επειδή η ανεργία είναι σύμφυτη του καπιταλισμού. Ναι ξέρω κομίζω γλαύκες στην πρωτεύουσα γιατί το είπε ο Μαρξ και οι σοβαροί αναλυτές του πριν από μένα.. Και το είπαν δημόσια και ηχηρά συμπληρώνοντας ότι επινοήθηκε από τους ολιγάρχες για να κρατούνται οι μισθοί χαμηλά. Ποιος Μαρξ –Έγκελς και ποιοι αναλυτές του.. Και που το είπαν τι έγινε δηλαδή. Ομιλούσαν σε ώτα μη ακουόντων. Και καλά όλοι όσοι ιδιοτελώς δεν τους άκουσαν γιατί τα συμφέροντά τους βρίσκονταν στην απέναντι όχθη. Εκείνος ο μ@λ@κ@ς ο Γραικύλος που ψωμολυσσά εξ αιτίας τους γιατί δεν ξυπνά να τους πάρει στο κυνήγι μέχρι να βγάλει ο ήλιος κέρατα; Γιατί τον μπόλιασαν από τα μικράτα του κι από τηλεοράσεως πως ο καπιταλισμός είναι εκ θεού ή καλλίτερα δώρο θεού.. Έτσι ο καθένας Γραικύλος κουβαλά έναν Βαρδινογιάννη ή έναν Κόκκαλη εντός του.. Ναι αυτοί οι … αυτοδημιούργητοι.. όπως οι Μεσίες εκ των κρίνων.. Σαν τα παραμύθια που λένε και στα παιδιά για να μην πάρουν τον πολιτικό δρόμο τον στραβό.. Των κακών σοσιαλκομμουνιστών..