Δίδυμο αδελφάκι του καπιταλισμού η τοκογλυφία..

Τον Άγιο Γρηγόριο Νύσσης από τον 4ο αιώνα μ.χ. ανασύρει στην επιφάνεια ο Μανώλης Δρετάκης για να στιγματίσει την τοκογλυφία και δεν έχουμε καμιά αντίρρηση να τον αναπαράγουμε (τον Γρηγόριο) δεδομένου πως το κείμενό του πέραν του ότι αποτελεί κόλαφο κατά της συγκεκριμένης ομάδας των κοινωνικών παρασίτων, είναι τόσο ζωντανό ώστε να πιστεύει κανείς πως γράφτηκε μόλις χθες. 

Μια λεπτομέρεια.. Αποφεύγουν όπως ο διάβολος το λιβάνι αμφότεροι (Δρεττάκης και Γρηγόριος) να επισημάνουν το πότε εμφανίστηκε αυτό το σαπρόφυτο. Είναι γιατί η παρουσία του εκδηλώθηκε όπως ο Έγκελς γράφει (Καταγωγή της Οικογένειας της Ατομικής Ιδιοκτησίας και του Κράτους) άμα τη γενέσει  του καπιταλιστικού συστήματος. Σύμφυτή του είναι. Κάτι σαν δίδυμο αδελφάκι του..



Πράγματι, σε ομιλίες του ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης είχε αναφερθεί στην τοκογλυφία. Μια από τις ομιλίες αυτές έχει δημοσιευτεί στην εφημερίδα «Χριστιανική» τόσο στο πρωτότυπο όσο και σε μετάφραση. Ιδού:

«Αργόσχολη και πλεονεκτική είναι η ζωή του τοκιστή. Δεν γνωρίζει αυτός τους κόπους της γεωργίας, ούτε την εφευρετικότητα του εμπορίου. Αντίθετα, ο τοκιστής κάθεται στον ίδιο πάντοτε τόπο, μέσα στο σπίτι του μεγαλώνει τα θρεφτάρια της κερδοσκοπίας. Άσπαρτα κι ακαλλιέργητα θέλει τα πάντα γι’ αυτόν να φυτρώνουν.
Γι’ αλέτρι έχει την πένα, για χωράφι το χαρτί, για σπόρο το μελάνι, για βροχή τον χρόνο που του πολλαπλασιάζει αθόρυβα τους τόκους των χρημάτων. Δρεπάνι του είναι η δικαστική απαίτηση του χρέους, αλώνι το σπίτι του όπου λιανίζει τις περιουσίες των αναγκεμένων ανθρώπων. Ολωνών τα αγαθά τα βλέπει δικά του...
Κουβαλάει παντού το κομπόδεμα και σαν δόλωμα το δείχνει σ’ εκείνους που τους πνίγει η ανάγκη, ώστε ανοίγοντας γι’ αυτό το στόμα, να καταπιούν μαζί μ’ αυτό και το αγκίστρι του τόκου. Καθημερινά μετράει τα κέρδη, μα η δίψα του για χρήμα δεν σβήνει...
Περιεργάζεται ο δανειστής όλες τις πράξεις του οφειλέτη, τα ταξίδια του, τις χειρονομίες τους, τις επισκέψεις, τις εμπορικές συναλλαγές του...
Σ’ ένα τέτοιον άνθρωπο αξίζει βέβαια να ειπωθεί... Ζητείς εισοδήματα και πρόσθετα πλούτη από τον φτωχό, κάνοντας κάτι ανάλογο μ’ αυτόν που θάθελε να πάρει θημωνιές σιτάρι από χωράφι που το ξέρανε ο λίβας, ή άφθονα σταφύλια από αμπέλι από το οποίο πέρασε χαλαζοφόρο σύννεφο, ή παιδιά από στείρα κοιλιά ή θρεπτικό γάλα από γυναίκες που δεν έχουν γεννήσει...
Ποιον ελέησες κι επικαλείσαι τον Ελεήμονα;..
"Αν δεν υπήρχε το πλήθος των τοκογλύφων, δεν θα υπήρχε ούτε η στρατιά των πεινασμένων. Αν διαλυθούν τα οργανωμένα οικονομικά συμφέροντα, όλοι θ’ αποκτήσουμε την οικονομική μας αυτάρκεια".