ΣτΕ για την ιθαγένεια: Το Σύνταγμα δεν είναι κουρελού..

Συνυπογράφεται με αστερίσκους..

Ευγένιος Ανδρικόπουλος

Τους χάλασε τον χυλό το ΣτΕ. Στους εκσυγχρονιστές –πασών των κομμάτων- Ευρωλάγνους του Ευρωμπορντέλου αναφέρομαι που δια της συστημικής βίας επιδίωξαν να μετατρέψουν την χώρα σε χώρο και τον λαό σε πληθυσμό τσαλακώνοντας κάθε Συνταγματική επιταγή.

Τι έκανε; Πήρε τον περί «της κτήσης Ελληνικής ιθαγένειας» νόμο (3838/10) Ραγκούση και έπραξε το αυτονόητο. Τον πέταξε στα σκουπίδια. Επειδή δεν μπορεί αυτή να λαμβάνεται κάτω από αμιγώς τυπικές προϋποθέσεις αιτιολόγησε ορθά την απόφασή του.

Όχι πως το ΣτΕ έπαψε ξαφνικά να είναι μια βιομηχανία έκδοσης «αλά κάρτ» αποφάσεων κατά τις προσταγές της εκτελεστικής εξουσίας.. Και ούτε φυσικά πως εν μία νυκτί εγώ μετασχηματίστηκα πολιτικά σε ακροδεξιό υπέρμαχο των ..Ελληναράδων της ακαταμάχητης βλακείας, για να υψώνω πέριξ των συνόρων μας τείχη περιχαράκωσης του Χρυσαυτίτικου ρατσισμού.

Αλλά τόσο επί της ουσίας όσο και επί των τύπων, από κάπου κάποιος όφειλε να αρχίσει το ξήλωμα της κουρελούς των ολιγαρχικών αυθαιρεσιών. Επειδή ήταν και είναι η κάστα τους που μεταχειρίζεται ως τέτοια τον υπέρτατο νόμο του κράτους, αν άπαντες, πράγμα απίθανο, συμφωνήσουμε πως υφίσταται ακόμη εν ισχύ...

Αναφέρομαι στο Σύνταγμα που κατά τον θεματοφύλακά του, το  ΣτΕ, πέραν των ελάχιστων τυπικών, (χρόνος νόμιμης διαμονής του αιτούντος αλλοδαπού ή της οικογένειας του, φοίτηση σε ελληνικό σχολείο επί ορισμένο χρόνο, ανυπαρξία καταδίκης για ορισμένα σοβαρά ποινικά αδικήματα), ορίζονται και οι ουσιαστικές προϋποθέσεις κτήσης της Ελληνικής ιθαγένειας, κυρίαρχη των οποίων είναι: Η εξέταση του δεσμού, που έχει ο αιτών πολιτογράφηση αλλοδαπός αναπτύξει, προς το Ελληνικό έθνος, δίχως ωστόσο να προσδιορίζονται τα κριτήριά του

.

Ως της αποδείξεώς του δεσμού του επομένως, κάλλιστα και αρχικώς δια της κτήσης της Ελληνικής υπηκοόητητας, όχι απλώς μπορεί, αλλά  επιβάλλεται ο συγκεκριμένος αλλοδαπός να απολαμβάνει ίσα δικαιώματα -πλην εκείνων που αναφέρονται στην κατάληψη μιας μονίμου θέσης επί του δημοσίου και φυσικά στο «δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι»- και να υποχρεούται στην ίση με τους Έλληνες ιθαγενείς προσφορά προς το κράτος..  Κάτι που σε καμιά περίπτωση θέτει θέμα υπεροχής των ιθαγενών, αλλά ζητήματα πατριωτικής παιδείας και κοινωνικής συνοχής.(θεωρητικά πάντα γιατί στην πράξη και επί των ημερών μας είναι προβληματικά ακόμη και μεταξύ των γηγενών..)

Ως εδώ θα συνυπέγραφα την απόφασή του δίχως αστερίσκους.. Επειδή δια της θέσης του αυτής το Συμβούλιο της Επικρατείας επέδειξε μερική αξιοπιστία. Για να ήταν καθ’ ολοκληρίαν αξιόπιστο όφειλε να είχε κάνει από καιρού αποδεκτές τις προσφυγές «Ελλήνων ιθαγενών» κατά νομοθετημάτων, με τα οποία επί μια τριετία συντελείται η εξύφανση του υπέρτατου νόμου, σε μια από τις θεμελιώδεις διατάξεις του. Την Εθνική Κυριαρχία.. Εκτός και: Αν και αυτή παραχωρείται αλα καρτ.. που παραπέμπει στην ταξική ιδιότητα του κατακτητή..