Αντιστάσεως μη ούσης, ασελγούν κατά δικαίων και αδίκων

 

Εποφθαλμιούν τώρα τις παγωμένες τριετίες των εργαζομένων

Ζήτημα για τον κατώτερο μισθό, που έχει ήδη καθοριστεί με την ΠΥΣ (αρ.6) του περασμένου Φεβρουαρίου θέτει η έκθεση του ΔΝΤ, φωτογραφίζοντας και νέες περικοπές. 

Ειδικότερα, το ΔΝΤ βάζει θέμα επανεξέτασης της ύπαρξης των τριετιών που περιλαμβάνονταν στην Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, για όσους εργαζόμενους τις είχαν κατοχυρώσει μέσω της προϋπηρεσίας τους. 

Σημειώνεται ότι με την κατάργηση της ΕΓΣΣΕ και την περικοπή των κατώτερων μισθών στα 586 ευρώ μικτά για τους εργαζόμενους άνω των 25 ετών και στα 511 ευρώ μικτά για τους νέους κάτω των 25 ετών, ταυτόχρονα «πάγωναν» και οι τριετίες και μάλιστα έθεταν ως προϋπόθεση για να αρθεί το πάγωμα, το ποσοστό της ανεργίας να πέσει στο 10%! 


Οι τριετίες της ΕΓΣΣΕ διατηρούνταν μόνο γι' αυτούς που ήδη είχαν τον απαιτούμενο χρόνο προϋπηρεσίας χωρίς όμως να μετράει ο χρόνος εργασίας μετά την ΠΥΣ. Ετσι ο κατώτερος μισθός για όσους είχαν 3 έως 6 χρόνια εργασίας διαμορφώνονταν στα 644,69 ευρώ μικτά, για τα 6 έως 9 χρόνια εργασίας 703,3 ευρώ μικτά και για τους εργαζόμενους που είχαν συμπληρώσει 9 έτη και πάνω ο μισθός διαμορφώνονταν στα 761,9 ευρώ μικτά. 

Τώρα, το ΔΝΤ εποφθαλμιά και αυτούς τους μισθούς αφού η επανεξέταση οδηγεί αποκλειστικά σε έναν και μόνο μισθό των 586 ευρώ και 511 ευρώ για κάτω των 25 ετών, χωρίς την παραμικρή άλλη προσαύξηση.

Και βέβαια, δεν έχει την παραμικρή αξία το σχόλιο του υπουργού Εργασίας πως η Εκθεση του ΔΝΤ: «σε ό,τι αφορά στα εργασιακά ζητήματα δεν προτείνει κάτι καινούριο και δεν προβάλλει κάποιο αίτημα». 

Πράγματι, το αίτημα δεν είναι καινούριο, ούτε το διατυπώνει μόνο το ΔΝΤ, αλλά περιέχεται στην πρόβλεψη που έχει νομοθετήσει η κυβέρνηση με το νόμο 4093/12, ο οποίος -όπως αναγνωρίζει και ο ίδιος ο υπουργός- κάνει λόγο για αξιολόγηση μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2014 του «μηχανισμού του κατώτερου μισθού». 

Αξιολόγηση που θα γίνει «ως προς την απλότητα και την αποτελεσματικότητά του, τη μείωση της ανεργίας και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας».

Και επειδή κάθε «αξιολόγηση» οδηγεί σε νέα αφαίρεση δικαιωμάτων, είναι σίγουρο ότι η επίθεση του κεφαλαίου, κυβέρνησης και ΔΝΤ θα εκδηλωθεί και πάλι στο ζήτημα των μισθών, αφού πάντα κριτήριο παραμένει η επίτευξη της ανταγωνιστικότητας.