Γράμμα και γραφή: Από τον Μάκη Δεληβοριά
Ηλίθιοι, ανόητοι, τι άλλο είμαστε ?
Στην αρχή ήταν η Κα Κλίντον.
Σε μια τηλεμαχία με τον σημερινό πλανητάρχη νομίζω, σε γλώσσα πολιτικά ορθή του πέταξε,
-Είναι η οικονομία, ηλίθιε !
Ύστερα ήρθε ο Μπογιόπουλος. Και για όποιον δεν καταλάβαινε τι είναι αυτό που προκαλεί τις οικονομικές κρίσεις, το έγραψε φαρδιά πλατιά στο εξώφυλλο του βιβλίου του, -Είναι ο Καπιταλισμός, ηλίθιε ! Κι επειδή ο νόμος του Μέρφυ είναι σαφής και απαράβατος, να που το κακό τρίτωσε.
Τελειώνοντας το καταραμένο δίσεκτο 2012 κι ενώ ακόμη τρέμαμε από το ενδεχόμενο οι Μάγιας να έχουνε κάνει ένα μικρό λάθος στην υποδιαστολή και να τους είχανε ξεφύγει μερικές ημέρες, νάσου ο Κος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, να μας κατακεραυνώνει από το Κυριακάτικο Βήμα της 30/12/2012. -
«Είναι οι κατάλληλοι θεσμοί, ανόητε, που θα φέρουν την ανάπτυξη».
Σοφόν το σαφές, διότι, «Η εμπειρία άλλων χωρών έχει δείξει ότι όσο αναγκαίες και να είναι οι διαρθρωτικές στις αγορές εργασίας, αγαθών και υπηρεσιών, δεν είναι επαρκείς για να επανέλθει η χώρα σε τροχιά διατηρήσιμης ανάπτυξης. Για να γίνει αυτό, απαιτείται να αλλάξει και το θεσμικό πλαίσιο μέσα στο οποίο λειτουργεί η οικονομία μας».
Δηλονότι ειπείν, « η εμπιστοσύνη στους θεσμούς είναι βασική προϋπόθεση για την εύρυθμη λειτουργία της οικονομίας και για τη συμμόρφωση των πολιτών στις υποχρεώσεις τους.» Όταν μάλιστα, «τα τελευταία χρόνια το θέμα των θεσμών έχει ελκύσει το ενδιαφέρον πολλών οικονομολόγων» και «οι χώρες που αναπτύχθηκαν το οφείλουν κυρίως στη δημιουργία των κατάλληλων θεσμών.»
Ποιοι είναι αυτοί οι θεσμοί ? Οι εξής πολλοί αλλά, «ας πάρουμε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Χρειαζόταν να έρθει η τρόϊκα και να επιμένει για τον διορισμό μόνιμου γενικού γραμματέα Εσόδων στο υπουργείο Οικονομικών, ο οποίος να έχει αυτονομία και να είναι υπεύθυνος για τη λειτουργία των υπηρεσιών ευθύνης του ? Ήταν δύσκολο να το κάνουμε μόνοι μας ?» Και «γιατί δεν το κάνουμε σε όλα τα υπουργεία ?»
Αφερίμ, κατάλαβα ο ανόητος τι είναι οι θεσμοί. Και τι θα κερδίσουμε ? «Πρώτον, την ισχύ των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας και την αποτελεσματική εφαρμογή των συμβολαίων.» Ω, ντιρλαντά, ντιρλανταντά. Πως δεν το σκέφθηκα ο ανόητος ? διότι το βασικό σε μία κοινωνία είναι η ισχύς των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας και κυρίως, η αποτελεσματική εφαρμογή των συμβολαίων.
Διότι, για σκεφτείτε ανόητοι. Αν πουλήσουμε την ΕΥΔΑΠ και μετά ο καθένας σκάβει ένα πηγάδι για ν ποτίζει, τι θα πουλάει μετά η ΕΥΔΑΠ ? Αέρα ? Όχι ανόητοι. Το συμβόλαιο πρέπει να εφαρμοστεί υποχρεωτικά. Όπως Λατινική Αμερική. Όποιος τολμάει να μην αγοράζει το νερό της ιδιωτικής ΕΥΔΑΠ, θα έχει να κάνει με την ιδιωτική αστυνομία της εταιρείας και τη δημόσια αστυνομία του κράτους. Το πηγάδι θα σφραγίζεται αμέσως κι ο παραβάτης θ’ αντιμετωπίζει τις συνέπειες των θεσμών.
Και μη νομίζεται ανόητοι, πως οι θεσμοί αφορούν μονάχα το νερό.
Οι θεσμοί είναι γενικοί, αφορούν τα πάντα. Το νερό, το ηλεκτρικό, το σχολείο, τα νοσοκομεία, τα πάντα. Μονάχα έτσι οι θεσμοί ολοκληρώνουν τον δεύτερο στόχο, «σαφείς κανόνες που ρυθμίζουν τις λειτουργίες των αγορών», ώστε να πετύχουμε «τρίτον τη μακροοικονομική σταθερότητα» (τέρμα τα πηγάδια) και «τέταρτον, την κοινωνική συνοχή και την επίλυση των διαφορών και συγκρούσεων που ανακύπτουν σε μια κοινωνία.»
Τώρα μάλιστα. Καταλάβαμε οι ανόητοι.
Διότι, σε τι άλλο χρειάζεται η ακαδημαϊκή ελίτ της χώρας, παρά για να διαφωτίζει εμάς τους ανόητους?
Σαβαρακατρανέϊκα.
Γερ.Δεληβοριάς
Ηλίθιοι, ανόητοι, τι άλλο είμαστε ?
Στην αρχή ήταν η Κα Κλίντον. Σε μια τηλεμαχία με τον σημερινό πλανητάρχη νομίζω, σε γλώσσα πολιτικά ορθή του πέταξε,
-Είναι η οικονομία, ηλίθιε !
Ύστερα ήρθε ο Μπογιόπουλος. Και για όποιον δεν καταλάβαινε τι είναι αυτό που προκαλεί τις οικονομικές κρίσεις, το έγραψε φαρδιά πλατιά στο εξώφυλλο του βιβλίου του, -Είναι ο Καπιταλισμός, ηλίθιε ! Κι επειδή ο νόμος του Μέρφυ είναι σαφής και απαράβατος, να που το κακό τρίτωσε.
Τελειώνοντας το καταραμένο δίσεκτο 2012 κι ενώ ακόμη τρέμαμε από το ενδεχόμενο οι Μάγιας να έχουνε κάνει ένα μικρό λάθος στην υποδιαστολή και να τους είχανε ξεφύγει μερικές ημέρες, νάσου ο Κος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, να μας κατακεραυνώνει από το Κυριακάτικο Βήμα της 30/12/2012. -
«Είναι οι κατάλληλοι θεσμοί, ανόητε, που θα φέρουν την ανάπτυξη».
Σοφόν το σαφές, διότι, «Η εμπειρία άλλων χωρών έχει δείξει ότι όσο αναγκαίες και να είναι οι διαρθρωτικές στις αγορές εργασίας, αγαθών και υπηρεσιών, δεν είναι επαρκείς για να επανέλθει η χώρα σε τροχιά διατηρήσιμης ανάπτυξης. Για να γίνει αυτό, απαιτείται να αλλάξει και το θεσμικό πλαίσιο μέσα στο οποίο λειτουργεί η οικονομία μας».
Δηλονότι ειπείν, « η εμπιστοσύνη στους θεσμούς είναι βασική προϋπόθεση για την εύρυθμη λειτουργία της οικονομίας και για τη συμμόρφωση των πολιτών στις υποχρεώσεις τους.» Όταν μάλιστα, «τα τελευταία χρόνια το θέμα των θεσμών έχει ελκύσει το ενδιαφέρον πολλών οικονομολόγων» και «οι χώρες που αναπτύχθηκαν το οφείλουν κυρίως στη δημιουργία των κατάλληλων θεσμών.»
Ποιοι είναι αυτοί οι θεσμοί ? Οι εξής πολλοί αλλά, «ας πάρουμε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Χρειαζόταν να έρθει η τρόϊκα και να επιμένει για τον διορισμό μόνιμου γενικού γραμματέα Εσόδων στο υπουργείο Οικονομικών, ο οποίος να έχει αυτονομία και να είναι υπεύθυνος για τη λειτουργία των υπηρεσιών ευθύνης του ? Ήταν δύσκολο να το κάνουμε μόνοι μας ?» Και «γιατί δεν το κάνουμε σε όλα τα υπουργεία ?»
Αφερίμ, κατάλαβα ο ανόητος τι είναι οι θεσμοί. Και τι θα κερδίσουμε ? «Πρώτον, την ισχύ των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας και την αποτελεσματική εφαρμογή των συμβολαίων.» Ω, ντιρλαντά, ντιρλανταντά. Πως δεν το σκέφθηκα ο ανόητος ? διότι το βασικό σε μία κοινωνία είναι η ισχύς των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας και κυρίως, η αποτελεσματική εφαρμογή των συμβολαίων.
Διότι, για σκεφτείτε ανόητοι. Αν πουλήσουμε την ΕΥΔΑΠ και μετά ο καθένας σκάβει ένα πηγάδι για ν ποτίζει, τι θα πουλάει μετά η ΕΥΔΑΠ ? Αέρα ? Όχι ανόητοι. Το συμβόλαιο πρέπει να εφαρμοστεί υποχρεωτικά. Όπως Λατινική Αμερική. Όποιος τολμάει να μην αγοράζει το νερό της ιδιωτικής ΕΥΔΑΠ, θα έχει να κάνει με την ιδιωτική αστυνομία της εταιρείας και τη δημόσια αστυνομία του κράτους. Το πηγάδι θα σφραγίζεται αμέσως κι ο παραβάτης θ’ αντιμετωπίζει τις συνέπειες των θεσμών.
Και μη νομίζεται ανόητοι, πως οι θεσμοί αφορούν μονάχα το νερό.
Οι θεσμοί είναι γενικοί, αφορούν τα πάντα. Το νερό, το ηλεκτρικό, το σχολείο, τα νοσοκομεία, τα πάντα. Μονάχα έτσι οι θεσμοί ολοκληρώνουν τον δεύτερο στόχο, «σαφείς κανόνες που ρυθμίζουν τις λειτουργίες των αγορών», ώστε να πετύχουμε «τρίτον τη μακροοικονομική σταθερότητα» (τέρμα τα πηγάδια) και «τέταρτον, την κοινωνική συνοχή και την επίλυση των διαφορών και συγκρούσεων που ανακύπτουν σε μια κοινωνία.»
Τώρα μάλιστα. Καταλάβαμε οι ανόητοι.
Διότι, σε τι άλλο χρειάζεται η ακαδημαϊκή ελίτ της χώρας, παρά για να διαφωτίζει εμάς τους ανόητους?
Σαβαρακατρανέϊκα.
Γερ.Δεληβοριάς
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου