Αν δεν γίνει αντιληπτή η ύπαρξη της ηθικής αυτουργίας στους θανάτους των ασθενών εξ’ αιτίας της υποχρηματοδοτούμενης Υγείας λύση δεν θα υπάρξει

 Ευγένιος Ανδρικόπουλος

ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ανακοινώθηκε για την έλλειψη φαρμάκων στην αγορά.

Θα εξεταστεί - δηλώνει ο εισαγγελέας του Α. Πάγου - αν έχει διαπραχθεί το αδίκημα της έκθεσης ασθενών σε κίνδυνο.

Το πρόβλημα όμως ότι ακόμη και η καλύτερη δυνατή εισαγγελική έρευνα το μέγιστο που θα επιτύχει είναι να οδηγήσει στη σύλληψη κάποιων φυσικών προσώπων επιτρέποντας την απρόσκοπτη συνέχεια της ίδιας εγκληματικής πολιτικής.

Γιατί εδώ ασφαλώς έχει διαπραχθεί το αδίκημα της» ηθικής αυτουργίας στην έκθεση ασθενών σε κίνδυνο» όταν υποχρηματοδοτείται η υγεία, καταστρέφονται τα δημόσια νοσοκομεία και κάθε δομή παροχών προς το λαό.


Για την ακρίβεια κάθε εργαζόμενος, αγρότης, αυτοαπασχολούμενος είναι σε κίνδυνο, αφού στην περίπτωση που αρρωστήσει και τα χρήματα απουσιάζουν από το πορτοφόλι του, το βέβαιο είναι πως έχει υπογράψει συμβόλαιο θανάτου με τον χάρο...

Πολλά χρόνια πριν από την εισβολή της λεγόμενης κρίσης εμείς όσοι … «γραφικοί» συντάσσουμε σήμερα τον Κλύδωνα, τασσόμασταν όσο κι αν σας ακουστεί περίεργο ανοιχτά στο πλευρό των γιατρών που παρατυπούσαν με τα φακελάκια υποστηρίζοντας πως :

Προηγείται η συλλογική της ατομικής ευθύνης και πως όταν ολοκληρωθεί η νεοφιλελεύθερη επέμβαση πολιτικά όπως τώρα για παράδειγμα, τότε θα αντιληφθεί ο λαός πως το σύστημα έκλεινε τα μάτια του στο φακελάκι, γιατί δι αυτού καθάριζε με τις υποχρεώσεις του έναντι των υποαμειβομένων λειτουργών στην Υγεία και πως τέλος, κάθε Ταρζάν της δημοσιογραφίας επιστρατευόταν στην διαπόμπευση ενός ή δύο γιατρών για να σκεπαστούν τα σκατά του καθεστώτος. 

Μόνο διεφθαρμένους δεν μας είχαν πει τα ανδρείκελα. Τώρα που τα νοσοκομεία βρίσκονται προ των λουκέτων και μια απλή επίσκεψη σε έναν καθηγητή γιατρό που εξήλθε κατ’ ανάγκη του συστήματος υγείας και ιδιωτεύει (για χειρουργείο ούτε λόγος βγάζεις το σπίτι σου στο σφυρί) κοστίζει μισό μηνιαίο μισθό, άρχισαν κάποιοι να αντιλαμβάνονται το δίκιο μας αλλά όπως πάντα το καταθέταμε πολύ νωρίς.

Σε χώρες όπου οι παροχές πρόνοιας στον λαό είναι ευτυχώς ακόμη υψηλές και που φυσικά έχουν νόμισμα δικό τους, όπως οι Σκανδιναβικές και ο Καναδάς ή η Αυστραλία, το φακελάκι ήταν πάντα άγνωστη λέξη (όσοι έκαναν χρήση της περίθαλψής τους το γνωρίζουν) απλώς γιατί ο γιατρός αμείβεται από το δημόσιο αξιοπρεπώς και κατόπιν αυτού όστις συλληφθεί (εδώ παρεμβαίνει η ατομική ευθύνη) οδηγείται στο επαγγελματικό ικρίωμα.

Το ζήτημα έτσι δεν είναι ποινικού περιεχομένου όσο και αν κάθε εισαγγελική παρέμβαση αυτού του τύπου είναι κοινωνικά αποδεκτή. Το ζήτημα ήταν και παραμένει η ανατροπή και ο κολασμός εκείνων που κατάντησαν την Ελλάδα ανοιχτά ένα κράτος πρόνοιας του κεφαλαίου.. Όχι πως πριν δεν ήταν. Απλώς συγκαλυπτόταν..