Ελλάδα Κύπρος.. Μια μάνα που αποδείχθηκε μητριά..

Του Ανωνύμου του Έλληνος

Κ αι η Κύπρος στο Μνημόνιο! Μπορεί να άντεξε την εισβολή του Αττίλα, αλλά πνίγηκε σε μια κουταλιά νερό του ευρώ. Την έφαγε ο ανόητος εναγκαλισμός της με την Γκραικυλία! Για δέκα ψωρο-δισεκατομμύρια ευρώ, για επτά δισ. παλιές κυπριακές λίρες! Αφότου δούλευα σε αμυντικά περιοδικά, μετά το 1987, και νωρίτερα στον «Ριζοσπάστη», το έγραψα επανειλημμένα το επαναλαμβάνω μια και επιβεβαιώνεται τραγικά και περίτρανα: 

Αν η Κύπρος δεν έμπλεκε με την Γκραικυλία, θα ήταν το πιο ανθηρό, αξιοζήλευτο κράτος της Μεσογείου, κυρίως ακέραιο, με ενιαίο πληθυσμό. Ποτέ δεν κατάλαβα τί έβλαπτε, αν υπήρχαν δυο ανεξάρτητα ελληνόφωνα κράτη στην Μεσογειακή λεκάνη, χωρίς τις ολέθριες παπαρδέλες της μητέρας πατρίδας, που αποδείχθηκε χείριστη μητριά! 


Και όμως, οι Κύπριοι δεν έβαλαν μυαλό, ούτε με τα γεγονότα του 1963-1964, ούτε με το πραξικόπημα του 1973 και την επέλαση του Αττίλα, ούτε με την ανακήρυξη του ψευδοκράτους Ντενκτάς, ούτε με τίποτα! 

Τί πρέπει να πάθει ο λαός, προπαντός η ηγεσία του για να συνετισθεί. Έβαλε τα κλάματα πρόσφατα ο πρόεδρος Δημήτρης Χριστόφιας στην Βουλή, που συζητούσε το Μνημόνιο! Να μνημονεύει πάντα τον προκάτοχό του Τάσο Παπαδόπουλο, που είπε ΟΧΙ στο σικέ δημοψήφισμα και υπάρχει ακόμα η Κυπριακή Δημοκρατία, για να μπορούν να κλαίνε οι αμνήμονες πολιτικοί! Τί ήθελε η αλεπού στο παζάρι; Γιατί έπαιξε η Κύπρος ύποπτα παιχνίδια του Σημίτη και άλλων Γκραικύλων πολιτικών και μπήκε άρον-άρον στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στην Ευρωζώνη; Τάχα ντε φάκτο να κατοχυρώσει την κυριαρχική υπόσταση έναντι των Τούρκων κατακτητών; 

Όσο, όμως, κι αν πονάει, όσο και αν δεν συμφέρει, όσο και αν είναι τραγικό, στην ιστορία και στην διεθνή κονίστρα οι Τούρκοι έχουν δίκιο: (Για την ώρα) το Κυπριακό λύθηκε με το ελληνικό πραξικόπημα, την εισβολή και κατοχή των Τούρκων, την ανακήρυξη του ψευδοκράτους! Στα πεδία των μαχών κερδίζεται πάντα η ιστορική και διεθνής υπόσταση και εδαφική κυριαρχία. Τώρα, που οι Ευρωπαίοι, Αμερικάνοι και Εβραϊκό Κεφάλαιο μύρισαν φυσικό αέριο, θέλουν να αγκιστρώσουν γερά την Κύπρο! Για αυτό δεν της έδωσαν τα 10 δισ. ευρώ να σωθεί το τραπεζικό της σύστημα από τα τοξικά ομόλογα της χρεοκοπημένης Γκραικυλίας. Έβαλαν βέτο και σε Ρώσους, Κινέζους και λοιπούς διεκδικητές: Κάτω τα χέρια από το οικόπεδο, είναι δικό μας!

Το 1960 Κύπρος και Μάλτα αποτίναξαν τον αγγλικό ζυγό. Η δεύτερη, τράβηξε διαφορετικό δρόμο, αρνήθηκε να εμπλακεί σε εθνικοπατριωτικές ηλιθιότητες. Θυμάμαι, είχαμε πάει δυο ή τρεις μέρες τραγική δημοσιογραφική αποστολή, όταν έγινε η αεροπειρατεία, με θύματα και Έλληνες ταξιδιώτες. Έκαναν μπαμ στην Βαλέτα οι διαφορετικές νοοτροπίες, το μουσουλμανικό με το ευρωπαϊκό στοιχείο, η συντήρηση με την πρόοδο, οι φυλετικές διαφορές, που είχαν όμως εμφανή δυναμική τάση την αφομοίωση, την ομογενοποίηση. Είναι γνωστό τι έγινε στην Μάλτα, δεν είναι το θέμα μας. Έμεινε ανεξάρτητη, όμως, ακέραιο, αυτοδύναμο κράτος.

Η Κύπρος πριν αποκτήσει ανεξαρτησία ήταν μπλεγμένη στις πολιτικάντικες, προδοτικές μανούβρες Καραμανλή, Μακάριου, Γρίβα, Παπανδρέου και άλλων φωστήρων, που έπαιζαν στα ζάρια τα συμφέροντά της κατ΄ εντολήν ξένων αφεντικών. 

Ένωση με την Ελλάδα την μια στιγμή και την άλλη εναντίον! Κάθε φέτος οι Ελληνοκύπριοι παρακαλούσαν να εφαρμοστεί λύση του Κυπριακού, αυτό που μετά βδελυγμίας είχαν απορρίψει πέρσι! Ακόμα και το σχέδιο Άτσεσον ήταν λειτουργικό και συμφέρον από ό,τι επακολούθησε. Το άκρον άωτον του τυχοδιωκτισμού. Από την δεκαετία του 1980 έγραφα ότι η Κύπρος έπρεπε να δεχτεί την ανεξαρτησία της, που κέρδισε με αγώνες και αίμα των παιδιών της και να παραμείνει ανεξάρτητη διατηρώντας με την Ελλάδα διεθνείς σχέσεις, όπως με κάθε άλλη χώρα ΜΟΝΟ στα πλαίσια του Ο.Η.Ε.
Με την ραγδαία οικονομική ανάπτυξη, που είχε, μέσα σε τριάντα το πολύ σαράντα χρόνια θα είχαν αφομοιωθεί και οι Τουρκοκύπριοι σε ενιαίο δίγλωσσο λαό. Ενώ με τα εθνικοπατριωτικά καμώματα της Γκραικυλίας και των Κυπρίων εθνικιστών βάλανε συνεταίρο και μετά κατακτητή την Τουρκία. Επαναλαμβάνω: Ποιον έβλαπτε να υπάρχουν στην Μεσόγειο δυο ανεξάρτητα, χωρίς εθνικιστικούς αλληθωρισμούς, ελληνόφωνα κράτη; Μόνο τους Βρετανούς και Αμερικάνους, που θέλανε το νησί για τα γεωπολιτικά παιχνίδια στην Μέση Ανατολή και στην Μεσόγειο. 

 Αν από την πρώτη μέρα η Κύπρος έπαιρνε αυτό τον δρόμο με αντίβαρα Σύμφωνο της Βαρσοβίας και Κίνημα των Αδεσμεύτων, όπου πρωτοστατούσε, ουδείς θα μπορούσε να την αμφισβητήσει και να την επιβουλεύσει. Δυστυχώς, και με όσα έγιναν, με την ένταξη σε Ευρωπαϊκή Ένωση και ευρώ, έδειξε ότι στην ουσία θέλει να είναι παράρτημα της Γκραικυλίας και πληρώνει πάλι σκληρό λογαριασμό. Θα μάθει, άραγε, ποτέ έμπρακτα ότι όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα, τον τρώνε οι κότες...