ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΩΝ ΚΛΩΣΤΟΫΦΑΝΤΟΥΡΓΩΝ

 

Βεβαιώνουν ότι «ανταγωνιστικότητα» και εργατικά δικαιώματα δε συμβαδίζουν

Ανακοίνωση - καταγγελία της ΟΕΚΙΔΕ

 

Την ανάγκη οι εργαζόμενοι στην κλωστοϋφαντουργία να πρωτοστατήσουν στην αυριανή απεργιακή μάχη, να νεκρώσουν οι χώροι δουλειάς, τονίζει με ανακοίνωσή της η Ομοσπονδία Εργατοϋπαλλήλων Κλωστοϋφαντουργίας - Ιματισμού - Δέρματος Ελλάδας (ΟΕΚΙΔΕ). Η απεργία αυτή αποκτά για τον κλάδο ξεχωριστή σημασία μετά και τις πρόσφατες απαιτήσεις των βιομηχάνων κλωστοϋφαντουργών, οι οποίοι ούτε λίγο ούτε πολύ θέλουν να μετατρέψουν τους εργασιακούς χώρους σε γκέτο. Είναι ενδεικτικό ότι ανάμεσα στα άλλα οι κλωστοϋφαντουργοί απαιτούν και τα εξής:

• «Ελαστικότερο» οκτάωρο με μεγαλύτερη ευελιξία στις βάρδιες για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας.
• Μείωση του χρόνου προειδοποίησης και της αποζημίωσης απόλυσης.
• Μείωση των ασφαλιστικών εισφορών κατά 50%, κατάργηση φόρων, αύξηση της επιχορήγησης μέσω του αναπτυξιακού νόμου.

Η ΟΕΚΙΔΕ τονίζει: «Το λένε ξεκάθαρα: Ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων και δικαιώματα για τους εργαζόμενους δεν γίνεται. Γι' αυτή την ανάπτυξη μάς μιλάνε. Μας θέλουν στη δούλεψή τους ολημερίς για ένα κομμάτι ψωμί, να μας πετάνε στο δρόμο όποτε θέλουν, χωρίς αποζημίωση, χωρίς σύνταξη, χωρίς Υγεία, χωρίς Κοινωνική Ασφάλιση. Να πληρώνουμε εμείς και τα παιδιά μας τις φοροαπαλλαγές τους, τις επιδοτήσεις τους, τα χρέη και τα ελλείμματά τους.
Να ξεχάσουμε ό,τι οι γονείς μας και οι παππούδες μας κέρδισαν με σκληρούς και μακρόχρονους ταξικούς αγώνες. Να τα θυσιάσουμε για τα συμφέροντά τους, που τα βαφτίζουν πατριωτισμό, αυτοί που μετέφεραν τις επιχειρήσεις τους στα Βαλκάνια κι όπου Γης, αυτοί που έχουν ως πατρίδα τους το κέρδος.

Τέρμα στις αυταπάτες. Τέρμα στην κοροϊδία.

Εμείς παράγουμε τον πλούτο, εμείς είμαστε η Ελλάδα.
Δεν μπορούμε να δεχτούμε άλλο αυτήν την κατάσταση, να ματώνουμε για την καπιταλιστική ανάπτυξη, για τα κέρδη μιας χούφτας πλουτοκρατών. Τις απαιτήσεις τους φέρνει στη Βουλή το πολιτικό τους προσωπικό. Αυτούς υπηρετούν όλοι οι διαχειριστές του ευρωμονόδρομου, ανεξάρτητα από την προβιά που φοράνε για ν' αρπάξουν και μόνο την ψήφο των εργατών.
Σε αυτούς βάζουν πλάτη οι πλειοψηφίες εργοστασιακών σωματείων των δυνάμεων της ΠΑΣΚΕ, της ΔΑΚΕ, της Αυτόνομης Παρέμβασης του ΣΥΡΙΖΑ (στην ΕΠΙΛΕΚΤΟ, τη Μινέρβα, την Ελληνική Υφαντουργία και βέβαια ποιος μπορεί να ξεχάσει τα πρωτοπαλίκαρα του Λαναρά...), ενώ η ηγεσία του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού αθώωνε και νομιμοποιούσε την επίθεση στα τραπέζια του κοινωνικού διαλόγου και παράλληλα χαιρέτιζε τις μειώσεις μισθών που υπέγραφαν τα στελέχη τους σε άλλους κλάδους.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Πρέπει να σημάνει ξεσηκωμός. Εχουμε καθήκον να απαντήσουμε ως τάξη απέναντι σε τάξη, να μπλοκάρουμε τα μέτρα, να μην ψηφιστούν, να μην εφαρμοστούν. Δεν έχουμε να χάσουμε τίποτ' άλλο εκτός από τις αλυσίδες μας.
Σε κάθε εργοστάσιο, σε κάθε βιοτεχνία πρέπει να γίνει συζήτηση, συνέλευση, να παρθεί απόφαση, να οργανωθεί η απεργία».