Οι συνδικαλιστικές συντάξεις δεν είναι ελληνική πατέντα
Προκλητική η «έκπληξη» όσων στήριξαν εδώ και χρόνια το φαινόμενο
Άπειρη σπατάλη χρόνου σε εκπομπές κατασυκοφάντησης όλων των συνδικαλιστών..
Γιατί ; Επειδή θα είναι η πετσέτα που θα σκουπίσουν το αίμα του λαού από την σφαγή των νέων μέτρων!!
Ρε δεν μασάει η κατσίκα ταραμά ρεεεεεεεεεεεεε
Για να αποδώσουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι οι μόνοι που έχουν δικαίωμα λόγου σήμερα είναι οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ που δια του Ριζοσπάστη είχαν επί λέξει δημοσιοποιήσει από το 1998 τα εξής: «Το Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης Εργατικών Στελεχών - Ταμείο εργατοπατέρων πέρασε στη "γλώσσα" του μαχόμενου συνδικαλιστικού κινήματος - ιδρύθηκε το 1937 από τον Μεταξά και αφού η μεταξική δικτατορία είχε διαλύσει ξανά τα συνδικάτα, είχε βάλει στη θέση τους αντισυνδέσμους και είχε θέσει τις εξελίξεις στο συνδικαλιστικό κίνημα υπό τη στενή παρακολούθηση της Γενικής Ασφάλειας» έγραφε ο «Ρ» στις 2/10/1998.
«Αυτό το διαφθορείο ενίσχυσε παραπέρα με ειδικό ΝΔ η κυβέρνηση των δοσίλογων του Τσολάκογλου, το 1944. Το διατήρησαν και το ενίσχυσαν με κάθε τρόπο όλες οι μετέπειτα κυβερνήσεις, χρησιμοποιώντας το σαν όπλο παρέμβασης, ελέγχου και σήψης του συνδικαλιστικού κινήματος».
Τώρα τάχα άπαντες εκπλήττονται για ένα φαινόμενο που δημιούργησαν και συντήρησαν για χρόνια, καθεστωτικά ΜΜΕ και κόμματα αξιοποιούν την προωθούμενη κατάργηση της «συνδικαλιστικής σύνταξης» για να συκοφαντήσουν συνολικά το εργατικό κίνημα και να τσουβαλιάσουν κάθε συνδικαλιστή.
Μια σειρά δημοσιεύματα και εκπομπές ανάλωσαν αρκετό χώρο και χρόνο για να εμφανίσουν ως ανήξερους εκείνους που στήριξαν και κάλυψαν μια σειρά παρεμβάσεις για τον εκφυλισμό και την ποδηγέτηση συνδικάτων, «ανακαλύπτοντάς» τες όψιμα και μόνο για προπαγανδιστικούς σκοπούς, τη στιγμή μάλιστα που η συγκυβέρνηση ετοιμάζεται να πάρει το κεφάλι των συνταξιούχων. Τέτοια φαινόμενα δεν αποτελούν ελληνική πρωτοτυπία.
Είναι χαρακτηριστική, η πρόσφατη ...προσφυγή της πρώην αντιπροέδρου της δανέζικης Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών (ΓΣΕ) σε βάρος της ΓΣΕ. Συγκεκριμένα, η πρώην αντιπρόεδρος της ΓΣΕ Tine Aurvig - Huggenberger έχασε τις εκλογές για την προεδρία της Συνομοσπονδίας και απολύθηκε. Επειδή ήταν 47 ετών απαίτησε ...η Συνομοσπονδία να πληρώνει για τη σύνταξή της στο ασφαλιστικό ταμείο τα υπόλοιπα 15 χρόνια, ώστε όταν βγει στη σύνταξη συμπληρώνοντας τα 62, οι συντάξιμες αποδοχές της να αντιστοιχούν στα 2/3 του μισθού ενός αντιπρόεδρου συνομοσπονδίας, όπως λέει και το συμβόλαιό της.
Ομως το ποσό που της προσέφερε η διοίκηση της ΓΣΕ Δανίας (περίπου 135.000 ευρώ) δεν την ικανοποίησε και γι' αυτό κατέφυγε στα δικαστήρια αξιώνοντας 1 εκατομμύριο ευρώ, για να έχει τη δυνατότητα να ...απολαύσει τα γηρατειά της. Θυμίζουμε ότι το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα με το ΚΚΕ για δεκαετίες έδωσαν με αποφασιστικότητα μάχες για την κατάργηση του Ταμείου των εργατοπατέρων, αυτό το «διαφθορείο» όπως το αποκαλούσαν. Αλλωστε, το φαινόμενο αυτό δεν είναι μόνο ελληνική πατέντα, όπως ισχυρίζονται κάποιοι. Τα συνδικάτα του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού και η πολύμορφη ενίσχυσή τους από το αστικό κράτος έχουν και αυτά πλούσια ιστορία και δράση. Μόνο που η δράση τους στρέφεται κατά των εργατικών συμφερόντων και γι' αυτό έχουν αναδειχτεί σε τροφίμους και προστατευόμενους του κεφαλαίου, όπως σήμερα η Συνομοσπονδία Εργατικών Συνδικάτων (ΣΕΣ), που αποτελεί το μακρύ χέρι της Κομισιόν στο εργατικό κίνημα της ΕΕ και προνομιακό συνομιλητή της.
Προκλητική η «έκπληξη» όσων στήριξαν εδώ και χρόνια το φαινόμενο
Άπειρη σπατάλη χρόνου σε εκπομπές κατασυκοφάντησης όλων των συνδικαλιστών..
Γιατί ; Επειδή θα είναι η πετσέτα που θα σκουπίσουν το αίμα του λαού από την σφαγή των νέων μέτρων!!
Ρε δεν μασάει η κατσίκα ταραμά ρεεεεεεεεεεεεε
Για να αποδώσουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι οι μόνοι που έχουν δικαίωμα λόγου σήμερα είναι οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ που δια του Ριζοσπάστη είχαν επί λέξει δημοσιοποιήσει από το 1998 τα εξής: «Το Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης Εργατικών Στελεχών - Ταμείο εργατοπατέρων πέρασε στη "γλώσσα" του μαχόμενου συνδικαλιστικού κινήματος - ιδρύθηκε το 1937 από τον Μεταξά και αφού η μεταξική δικτατορία είχε διαλύσει ξανά τα συνδικάτα, είχε βάλει στη θέση τους αντισυνδέσμους και είχε θέσει τις εξελίξεις στο συνδικαλιστικό κίνημα υπό τη στενή παρακολούθηση της Γενικής Ασφάλειας» έγραφε ο «Ρ» στις 2/10/1998.
«Αυτό το διαφθορείο ενίσχυσε παραπέρα με ειδικό ΝΔ η κυβέρνηση των δοσίλογων του Τσολάκογλου, το 1944. Το διατήρησαν και το ενίσχυσαν με κάθε τρόπο όλες οι μετέπειτα κυβερνήσεις, χρησιμοποιώντας το σαν όπλο παρέμβασης, ελέγχου και σήψης του συνδικαλιστικού κινήματος».
Τώρα τάχα άπαντες εκπλήττονται για ένα φαινόμενο που δημιούργησαν και συντήρησαν για χρόνια, καθεστωτικά ΜΜΕ και κόμματα αξιοποιούν την προωθούμενη κατάργηση της «συνδικαλιστικής σύνταξης» για να συκοφαντήσουν συνολικά το εργατικό κίνημα και να τσουβαλιάσουν κάθε συνδικαλιστή.
Μια σειρά δημοσιεύματα και εκπομπές ανάλωσαν αρκετό χώρο και χρόνο για να εμφανίσουν ως ανήξερους εκείνους που στήριξαν και κάλυψαν μια σειρά παρεμβάσεις για τον εκφυλισμό και την ποδηγέτηση συνδικάτων, «ανακαλύπτοντάς» τες όψιμα και μόνο για προπαγανδιστικούς σκοπούς, τη στιγμή μάλιστα που η συγκυβέρνηση ετοιμάζεται να πάρει το κεφάλι των συνταξιούχων. Τέτοια φαινόμενα δεν αποτελούν ελληνική πρωτοτυπία.
Είναι χαρακτηριστική, η πρόσφατη ...προσφυγή της πρώην αντιπροέδρου της δανέζικης Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών (ΓΣΕ) σε βάρος της ΓΣΕ. Συγκεκριμένα, η πρώην αντιπρόεδρος της ΓΣΕ Tine Aurvig - Huggenberger έχασε τις εκλογές για την προεδρία της Συνομοσπονδίας και απολύθηκε. Επειδή ήταν 47 ετών απαίτησε ...η Συνομοσπονδία να πληρώνει για τη σύνταξή της στο ασφαλιστικό ταμείο τα υπόλοιπα 15 χρόνια, ώστε όταν βγει στη σύνταξη συμπληρώνοντας τα 62, οι συντάξιμες αποδοχές της να αντιστοιχούν στα 2/3 του μισθού ενός αντιπρόεδρου συνομοσπονδίας, όπως λέει και το συμβόλαιό της.
Ομως το ποσό που της προσέφερε η διοίκηση της ΓΣΕ Δανίας (περίπου 135.000 ευρώ) δεν την ικανοποίησε και γι' αυτό κατέφυγε στα δικαστήρια αξιώνοντας 1 εκατομμύριο ευρώ, για να έχει τη δυνατότητα να ...απολαύσει τα γηρατειά της. Θυμίζουμε ότι το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα με το ΚΚΕ για δεκαετίες έδωσαν με αποφασιστικότητα μάχες για την κατάργηση του Ταμείου των εργατοπατέρων, αυτό το «διαφθορείο» όπως το αποκαλούσαν. Αλλωστε, το φαινόμενο αυτό δεν είναι μόνο ελληνική πατέντα, όπως ισχυρίζονται κάποιοι. Τα συνδικάτα του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού και η πολύμορφη ενίσχυσή τους από το αστικό κράτος έχουν και αυτά πλούσια ιστορία και δράση. Μόνο που η δράση τους στρέφεται κατά των εργατικών συμφερόντων και γι' αυτό έχουν αναδειχτεί σε τροφίμους και προστατευόμενους του κεφαλαίου, όπως σήμερα η Συνομοσπονδία Εργατικών Συνδικάτων (ΣΕΣ), που αποτελεί το μακρύ χέρι της Κομισιόν στο εργατικό κίνημα της ΕΕ και προνομιακό συνομιλητή της.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Τα υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται!
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.