ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΠΡΟΤΥΠΟ

Το 53% των προσωπικών περιουσιακών στοιχείων στη Γερμανία ανήκει στο 10% των πιο πλουσίων

ενώ το 50% των πλέον φτωχών μοιράζεται λιγότερο από το 1% αυτού του πλούτου

Για την καθεστωτική αλητεία είναι θέμα προτύπων.. Διαμόρφωσης ειδώλων.. Κάτι σαν τα πόστερς που κρεμούν στους τοίχους τους οι έφηβοι και ονειρεύονται τις νύχτες πως έχουν μετουσιωθεί στα θεοποιημένα πρόσωπα της αρεσκείας τους..

Το πρόβλημα είναι πως το όνειρο είναι μικρής διάρκειας ενώ η ζωή βασανιστική υπερπαραγωγή… Γι αυτό όταν ξυπνούν οι λαοί πέφτουν στον χειρότερο εφιάλτη τους.. Τον εφιάλτη του νεοφιλελευθερισμού που τους έχει να κωπηλατούν στην γαλέρα ως το επόμενο όνειρο.. Ή τον επόμενο εφιάλτη..



 
Προς το παρόν το όνειρό που μας σερβίρει το δουλικό προσωπικό του αριστοκρατικού κηφηναριού είναι η μετουσίωσή μας σε Γερμανία.. Μόνο που προσέχοντας τον δίσκο με τα εδέσματα και τα ποτά, μας διαφεύγει μια λεπτομέρεια καθοριστική. Πως έχουμε ήδη γίνει. Ή τουλάχιστον δεν απέχουμε παρά μόνον μια ανάσα από τον στόχο.. Και ιδού γιατί..

Σύμφωνα, με το προσχέδιο έκθεσης της γερμανικής κυβέρνησης, που επικαλείται η εφημερίδα «Suddeutsche Zeitung», για το πώς διαρθρώνεται η φτώχεια και ο πλούτος στη χώρα - ατμομηχανή και υπόδειγμα της ΕΕ, θα έλεγε κανείς ότι όχι μόνο εμείς, η Ελλάδα,
αλλά ολόκληρος ο καπιταλιστικός κόσμος είναι ήδη Γερμανία...
*
Κατά τα επίσημα στοιχεία,
την ώρα που η καθαρή περιουσία του γερμανικού κράτους μειώθηκε μεταξύ 1992 και 2012 κατά 800 δισ. ευρώ,
μόνο μεταξύ 2007 και 2012 ο ιδιωτικός πλούτος αυξήθηκε κατά 1,4 τρισ. ευρώ.

Αλλά πώς μεταφράζεται αυτός ο ιδιωτικός πλούτος στο επίπεδο των κοινωνικών ανισοτήτων;

Ιδού:
Το 53% των προσωπικών περιουσιακών στοιχείων στη Γερμανία ανήκει στο 10% των πιο πλουσίων (των οποίων η περιουσία αυξάνεται διαρκώς τα τελευταία χρόνια),
ενώ το 50% των πλέον φτωχών μοιράζεται λιγότερο από το 1% αυτού του πλούτου...

Διερωτώμαι μήπως την έχουμε ήδη ξεπεράσει έτσι ώστε ουδείς λόγος υπάρχει να σπαταλάμε στιγμές ονείρου για μια πραγματικότητα την οποία βιώνουμε..