Τελευταίος σκοπός των ιμπεριαλιστικών συμμοριών:
η λεηλασία του πλανήτη, έτσι ώστε να διασωθούν οι καταχρεωμένες και πτωχευμένες κοινωνίες τους.
Tην ώρα που η κρίση χρέους στην ευρωζώνη, η κατάσταση στη Συρία και γενικά οι γεωπολιτικές εξελίξεις χτυπάνε κόκκινο. Τι δείχνουν όμως οι τελευταίες εξελίξεις. Απλά ότι οι ΗΠΑ και οι δυτικοί σύμμαχοί τους, συμπεριφέρονται σαν τους τελευταίους αυτοκράτορες της Ρώμης, παρακμασμένοι, εγωιστές, ηδονιστές και πάνω απ’ όλα αλαζονικοί.
Το μεγαλύτερο λάθος που κάνουν είναι ότι έχουν την εντύπωση ότι μπορούν να κάνουν ότι θέλουν. Ότι απλά η ισχύς τους, δεν έχει τέλος. Έχουν την εντύπωση πως η ισχύς τους δεν έχει τέλος. Και μπορεί οι ΗΠΑ και τα πρωτοπαλίκαρα της - Γαλλία – Γερμανία - να ελέγχουν το πανίσχυρο ΝΑΤΟ, υπάρχει όμως και μια αίσθηση εύθραυστης αδυναμίας, στα πλαίσια ενός κόσμου που συνεχώς αλλάζει.
Σε κάθε περίπτωση τι διαπιστώνει κανείς το τελευταίο χρονικό διάστημα. Μια απαράδεκτη συμπεριφορά των ΗΠΑ, που διακατέχεται πλέον ξεκάθαρα από το αυτοκρατορικό σύνδρομο. Την ίδια απαράδεκτη συμπεριφορά, πέρα των ΗΠΑ έχουν και οι σύμμαχοι τους, κάτι το οποίο είχε φανεί και στην πρόσφατη σύνοδο για το ζήτημα της Συρίας. Πιο συγκεκριμένα, υποτίθεται, πως η ατζέντα θα ήταν η επίβλεψη μιας ειρηνικής πολιτικής μετάβασης σε μια χώρα που σπαράσσεται από την βία εδώ και 16 μήνες. Ο παραλογισμός όμως της συνόδου έχει να κάνει με το γεγονός ότι οι σφαγές στη Συρία, οφείλονται στα κράτη αυτά που συμμετείχαν στη σύνοδο, μαζί με τους στενούς συνεργάτες τους, την Τουρκία και τις αραβικές χώρες. Και όμως, ακούσαμε να μιλάνε για διεθνή νομιμότητα και για ανθρώπινα δικαιώματα! Και όλα αυτά, καλύπτονται με σοβαροφάνεια από τα δυτικά ΜΜΕ, που απλά χορεύουν στον ρυθμό των αφεντικών τους. Μια κανονική φάρσα δηλαδή.
Όπως αναφέρονταν σε άρθρο της Global Research, από τον Μάρτιο του 2011, οι χώρες αυτές εξοπλίζουν, χρηματοδοτούν και οργανώνουν μισθοφορικές ομάδες που δρουν στη Συρία. Καμιά από τις μεγάλες δυνάμεις δεν νοιάζεται για το κόστος σε ζωές αμάχων, προκειμένου να πετύχει τον σκοπό της που δεν είναι άλλος από την ανατροπή της συριακής κυβέρνησης. Ποία ήταν τα όπλα τους για να πετύχουν τους στόχους τους. Χρησιμοποιούν αυτοκίνητα βόμβες, αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς και σφαγές ολόκληρων χωριών, προκειμένου να τρομοκρατήσουν και να υποδουλώσουν μια εθνικά κυρίαρχη χώρα. Ολόκληρες κοινότητες ζουν μέσα στο τρόμο, εξαιτίας της δολοφονικής δράσης των μισθοφόρων αυτών, που στηρίζει το ΝΑΤΟ. Οικογένειες διώχνονται από τα σπίτια τους, τα οποία στη συνέχεια μετατρέπονται σε εργαστήρια παραγωγής βομβών, ενώ καταστηματάρχες εξαναγκάζονται να παρατήσουν τα καταστήματά τους και να εξαφανιστούν.
Όπως λέει μια νεαρή Σύρια και αναφέρει στο άρθρο του το Global Research: «οι συμμορίες αυτές αποτελούνται από ξένους. Φαίνεται από την προφορά τους και από τα γένια τους ότι προέρχονται από την Λιβύη, το Ιράκ και την Σ. Αραβία», προσθέτοντας πως πολύ φοβάται ότι η χώρα της θα έχει την τύχη της βομβαρδισμένης από το ΝΑΤΟ Λιβύης.
Είναι λοιπόν ξεκάθαρο ότι το να περιμένουμε από τη τριάδα Ουάσιγκτον, Λονδίνο και Παρίσι να ετοιμάσουν ένα σχέδιο ειρήνης για την Συρία, είναι σαν να περιμένουμε από κάποιους τρελαμένους εμπρηστές να σβήσουν τις φωτιές που οι ίδιοι άναψαν. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ακόμη και όταν η σύνοδος κατέληξε (με εμμονή της Κίνας και της Ρωσίας) ότι το σχέδιο ειρήνευσης και η μεταβατική κυβέρνηση θα πρέπει να συμπεριλαμβάνει και τον Άσαντ, οι τρεις δυτικές δυνάμεις αντέδρασαν με μεγαλοπρεπή αλαζονεία επιμένοντας πως ο Άσαντ θα πρέπει να απομακρυνθεί.
Μάλιστα, η Αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών τόνισε με στόμφο πως: «ο Άσαντ δεν μπορεί να συμμετέχει στο μέλλον της Συρίας… Η Ρωσία και η Κίνα θα πρέπει να του το ξεκαθαρίσουν». Παράλληλα, προειδοποίησε πως η χώρα θα απαιτήσει εκ νέου από το Σ.Α. του ΟΗΕ να προχωρήσει σε επιπλέον κυρώσεις εναντίον της Συρίας και να καθιερώσει ζώνες απαγόρευσης πτήσεων, καθώς και «ανθρωπιστικούς διαδρόμους», κάτι που με άλλα λόγια απλά σημαίνει Νατοϊκή στρατιωτική επέμβαση.
Όσο η Συρία θα βυθίζεται στο αίμα από τους μισθοφόρους και τα δυτικά ΜΜΕ θα μιλάνε για την καταστολή του Άσαντ, που δήθεν σφάζει αμάχους, τόσο πιο έτοιμο θα είναι το σκηνικό για να κλείσει η τανάλια.
Η πίεση εναντίον του Άσαντ θα γίνει αφόρητη, ειδικά αν αναλογιστούμε τις εκατόμβες αμάχων θυμάτων, που προκαλεί αυτός ο πόλεμος που κρυφά διεξάγει η Δύση. Ο Σύρος ηγέτης είναι πολύ πιθανό να αποφασίσει να παραδώσει την εξουσία, προκειμένου να απαλύνει τον πόνο και τα βάσανα του λαού του. Εναλλακτικά, οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ θα ζητήσουν την αρμοδιότητα να επιτηρούν τις ζώνες απαγόρευσης πτήσεων. Κάτι τέτοιο ήδη γίνεται, με την πλήρη στρατιωτικοποίηση των συνόρων της Τουρκίας με την Συρία, μετά τη κατάρριψη του τουρκικού αεροσκάφους, καθώς και την προειδοποίηση της Άγκυρας να απομακρυνθούν οι συριακές δυνάμεις από τα σύνορα.
Μια τέτοια «ανθρωπιστική επέμβαση» του ΝΑΤΟ θα είναι όπως και αυτό που έγινε στην Λιβύη, με το ΝΑΤΟ στον αέρα να προστατεύει και να καλύπτει τις παραστρατιωτικές οργανώσεις στο έδαφος. Η αρμοδιότητα για προστασία, σύντομα θα μετατραπεί σε αρμοδιότητα για βομβαρδισμούς, με σκοπό την ήττα του συριακού καθεστώτος.
Όλα αυτά αποτελούν εγκληματικές ενέργειες. Η επιμονή του ΝΑΤΟ να ανατραπεί ο Άσαντ έχει να κάνει με ένα γενικότερο οδικό χάρτη της Δύσης, για την απόλυτη κυριαρχία της στην πετρελαιοπαραγωγό Μ. Ανατολή, Β. Αφρική και Ανατολική Κεντρική Ασία.
Η ρητορική της Δύσης για ανθρώπινα δικαιώματα, δημοκρατικές αρχές, κλπ αποτελούν απλά παραμυθάκια, που καλύπτουν την διπροσωπία και τον κυνισμό. Οι μεγάλες αυτές δυνάμεις είναι το ακριβώς αντίθετο από αυτό που ισχυρίζονται πως είναι. Είναι χώρες τρομοκράτες.
Η καταστροφή της Συρίας θα είναι όπως και η καταστροφή του Ιράκ, του Αφγανιστάν, της Υεμένης, του Πακιστάν και της Σομαλίας. Ήδη, σύμφωνα με δημοσιεύματα, η Αμερική έχει εξαπολύσει επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη και εναντίον του αφρικανικού κρατιδίου Μαλί.
Αυτή η αχόρταγη πορεία προς την απόλυτη κυριαρχία μέσω πολέμων, συνοδεύεται από την κάλυψη δικτατορικών καθεστώτων στον αραβικό κόσμο, καθώς και τον προσεταιρισμό Ισλαμιστών εξτρεμιστών όπως είναι η Αλ Κάιντα.
Το κενό μεταξύ της ρητορικής της Δύσης και της σκληρής πραγματικότητας έχει μετατραπεί σε άβυσσο.
Όπως έχει πει πρόσφατα ο Αμερικανός αναλυτής Webster Tarpley, η Ουάσιγκτον και οι σύμμαχοί της δεν σέβονται πλέον καθόλου την εθνική κυριαρχία των άλλων κρατών. Ο σκοπός τους είναι η λεηλασία του πλανήτη, έτσι ώστε να διασωθούν οι καταχρεωμένες και πτωχευμένες κοινωνίες τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου