ΔΗΓΜΑΤΑ ΓΡΑΦΗΣ

Ο διεθνής περίγελος..

Καλημέρα αδέλφια,

Σχήμα λόγου.. Γιατί καμιά καλή μέρα δεν μας περιμένει ή πιο σωστά καμιά καλή μέρα δεν διάγουμε τα τελευταία πέντε χρόνια (με τις τρίχες του Κλίντον θα ασχοληθούμε σε επόμενες αναρτήσεις) και δεν προβλέπεται να διασταυρωθούμε μαζί της για τα επόμενα τριάντα εκτός εάν: Όσοι βρισκόμαστε στη μέγγενη του καθεστώτος δεν αφυπνιστούμε.. (λέμε τώρα..)

Να μην επαναλαμβανόμαστε.. Γράφω όσοι, επειδή μπορεί εμείς να βρισκόμαστε υπό πίεση αλλά κάποιοι την ρυθμίζουν. Σήμερα έτσι και επί τη ευκαιρία της παραμονής της αποκατάστασης του πιο σύντομου ανέκδοτου, της Δημοκρατίας, θα προεκταθώ με δυο τρεις αναρτήσεις σε μια άλλη σκοτεινή όψη της μιζέριας που μας έχουν επιβάλλει οι πολιτικοί απόγονοι των δωσιλόγων, οι οποίοι της λαϊκής ψήφου δοθείσης (κάτι σημαίνει αυτό έτσι δεν είναι;) κατέχουν έδρανα κοινοβουλευτικά.

Να σταθούμε έτσι στην εθνική μας μιζέρια. Εντάξει προτεκτοράτο ήμασταν πάντα ουδείς αντιλέγει.. Επί πλέον δε αυτού προτεκτοράτο που το πολλαπλασίαζαν (σπανίως) εδαφικά και διαμελιζόταν κυρίως γεωγραφικά και πληθυσμιακά κατά το δοκούν των επικυρίαρχών του Βρεττανών και Αμερικανών.. Και αυτά μιας ασθενικής κατά κανόνα αντιστάσεως προβληθείσης έτσι για να έχει το παραμύθι της ιστορίας μας τον δικό του δράκο.

Εντάξει λοιπόν κότες λιράτες είμαστε. Τουλάχιστον ας μην επιτρέψουμε στους σιχαμένους πολιτικούς απογόνους των δωσιλόγων να παραχαράσσουν την ιστορία.. Ας τιμήσουμε εκείνους που κόντρα στην συλλογική αφασία ή τον συλλογικό φόβο όπως τώρα ύψωσαν την σημαία της αντίστασης για να μας δώσουν επιχείρημα της ύπαρξής μας ως λαού στον πλανήτη.. Έτσι ώστε να μην είμαστε ο διεθνής περίγελος..