Η ΗΜΙΣΕΛΛΗΝΟΣ ΑΠΕΙΛΕΙ ΚΑΤΑΜΕΣΗΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΜΑΣ ΚΟΝΙΟΡΤΟΥ

*Οι πασάδες βγάζουν νύχια...  για να μας γδάρουν ζωντανούς..

* Παραχωρούν άδειες ερευνών επί της Ελληνικής ΑΟΖ

* Ψηφίσατε τους δωσίλογους; Θα τα λουστείτε ελληναράδες.. Κιχ δεν θέλω να ακούσω..

Το οικονομικό χάλι της χώ­ρας, η κρίση που διαλύει την κοινωνία και τινάζει στον αέ­ρα το πολιτικό της σύστημα, δημιουργεί, εκτός των άλλων, και με­γάλους πειρασμούς για διευθετήσεις στα χρονίζοντα ελληνοτουρκικά... ζη­τήματα. Άλλωστε η πιο κατάλληλη ευκαιρία να «ξαπλώσεις» έναν αντίπαλο είναι η στιγμή που εκείνος βρίσκεται γονατισμένος.

Ίσως έχει διαφύγει την προσοχή μας, αλλά η τουρκική κυβέρνηση εκ­μεταλλεύεται ήδη την αδυναμία και την πολιτική αστάθεια της χώρας. Η Άγκυρα με λόγια (δηλώσεις Ερντογάν) και πράξεις (παραχώρηση οι­κοπέδων για πετρελαϊκές έρευνες εντός της ελληνικής ΑΟΖ στο Καστε­λόριζο, αεροναυτικές ασκήσεις στην ίδια περιοχή και τη Ζουράφα στο Βό­ρειο Αιγαίο) κλιμακώνει την επίδειξη δύναμης.

Η κατάσταση, μάλιστα, γίνεται ακόμη πιο επικίνδυνη καθώς την ίδια στιγμή εμφανίζονται οι ΗΠΑ να ανη­συχούν για ενδεχόμενο τουρκικό «ντου» και να προτείνουν «τριμερείς – Ελλάδα, ΗΠΑ, Τουρκία – επαφές», προκειμένου να παίξουν τον επιδιαιτητικό τους ρόλο και να οδηγήσουν τα πράγματα εκεί όπου ακριβώς επι­θυμούν.

Όλα αυτά οδηγούν το μυαλό – στην περίπτωση που διατηρεί έστω και ίχνη ιστορικής μνήμης – και του πιο καλοπροαίρετου σε άλλες εποχές: σε αυτές της «έντιμης» αμερικανικής διαμεσολάβησης ύστερα από κατα­στροφές (Κύπρος) και ατυχείς περι­πέτειες, αν όχι ήττες (Ίμια). Πρόκειται για το είδος της διαμεσολάβησης την οποία η Ελλάδα πληρώνει πολιτικά (πολύπλευρα) και οικονομικά (πανά­κριβα)...

Χάθηκαν στη σκόνη

Και επειδή τα παραπάνω σε κάποι­ους ακούγονται ίσως ακατανόητα και κινδυνολογικά, ας ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά σε γεγονότα του τελευταίου διμήνου, τα οποία χάθη­καν στην προεκλογική σκόνη χωρίς να αποσπάσουν έστω μια στιγμή την προσοχή της... υψηλότατου επιπέδου πολιτικής «συζήτησης» των ημερών. Μέσα σε αυτό το δίμηνο, λοιπόν, εί­χαμε:

♦ Δηλώσεις ενός «τσαμπουκαλεμένου» Ερντογάν (περί χρεοκοπημέ­νων Ελλήνων που πουλάνε τα νησιά τους για να επιβιώσουν).

♦ Έκθεση του Council on Foreign Relations (CFR) - με επικεφαλής την Ολμπράιτ και αρωγό την ΥΠΕΞ Χίλαρι Κλίντον - για τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις. Η έκθεση, ανάμεσα στα άλλα, υποτίθεται ότι προτρέπει την Τουρκία να αποφύγει οποιαδήποτε ενέργεια αποσκοπεί στην εκμετάλ­λευση της πρωτοφανούς πολιτικής και οικονομικής κρίσης που μαστίζει την Ελλάδα.

♦ Μεγάλη αεροναυτική τουρκική άσκηση (με τη συμμετοχή αεροσκα­φών από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιρά­τα) στο Βόρειο Αιγαίο (περιοχή Ζουράφα ή Λαδοξέρα) και στην Ανατο­λική Μεσόγειο ανάμεσα σε Ρόδο και Καστελόριζο. Πρόκειται για περιοχές με πιθανά ενεργειακά αποθέματα, εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας / ΑΟΖ, τις οποίες η Τουρκία αμφισβη­τεί ή ήδη έχει μετατρέψει σε γκρίζες ζώνες.

Πιέσεις

Έχοντας κατά νου τη διαρκή τουρ­κική αεροναυτική παρουσία με κλι­μακούμενη ποιοτική ένταση από το 2005 σε κρίσιμες περιοχές του Αιγαί­ου, η οποία εκδηλώνεται είτε με την επίδειξη σημαίας ακόμη και έξω από το Σούνιο και τις πτήσεις των τουρκι­κών μαχητικών στην «γκρίζα», κατά την Άγκυρα, περιοχή των Δωδεκανή­σων, θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι από τα μέσα του φετινού Απριλί­ου η Τουρκία επέλεξε να αναβαθμί­σει και εντείνει την πίεση προς την Ελλάδα.

Ήταν ακριβώς η εποχή τη πρώτης προεκλογικής περιόδου και της δια­φαινόμενης πολιτικής αστάθειας στη χώρα. Τότε, λοιπόν, όπως θα ενθυ­μούνται οι συστηματικοί αναγνώστες του, το «Π» (3.5.2012) είχε κάνει λό­γο για «Το τέλος των ψευδαισθήσε­ων» και στο ρεπορτάζ του σημείωνε:

«Οι έρευνες που ανακοίνωσε την περασμένη Παρασκευή (τελευταία βδομάδα Απρίλη) ότι θα πραγματο­ποιήσει η Τουρκία σε περιοχές εντός της ελληνικής ΑΟΖ νότια της Ρόδου και του Καστελόριζου και οι χάρτες των εν λόγω περιοχών που δημοσιεύ­τηκαν στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως διαλύουν τις όποιες ψευδαισθήσεις για την πολιτική τής ελληνοτουρκικής προσέγγισης.

Με την κίνηση αυτή η Άγκυρα επα­νέφερε στο προσκήνιο το πακέτο των πάγιων τουρκικών αμφισβητήσεων επί της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, οι οποίες έχουν ξεκινήσει από το Βό­ρειο Αιγαίο (1973), συνεχίστηκαν στα Δωδεκάνησα (κρίση των Ιμίων, 1996) και επεκτείνονται σήμερα – σε μια περίοδο καταφανούς ελληνικής αδυναμίας – εις βάρος της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) στην Ανατολική Μεσόγειο.

Κάπως έτσι επανερχόμαστε στην οδυνηρή πραγματικότητα των ελλη­νοτουρκικών σχέσεων, οι οποίες χα­ρακτηρίζονται από τις αμφισβητή­σεις επί της ελληνικής κυριαρχίας και όχι από την άσκοπη – όπως αποδει­κνύεται – επικοινωνιακή διαχείρισή της με τη δημιουργία μιας τεχνητής ατμόσφαιρας προσέγγισης και φιλί­ας».

Όπως γράφαμε και τότε, «οι χάρ­τες που δημοσίευσε η τουρκική Εφη­μερίδα της Κυβερνήσεως περιγρά­φουν επακριβώς τις τουρκικές διεκ­δικήσεις οικοπέδων τόσο της ελλη­νικής όσο και της κυπριακής ΑΟΖ. Οι εν λόγω αποφάσεις ελήφθησαν στις 16 Μαρτίου 2012 από το τουρκικό Υπουργικό Συμβούλιο και με τη δημοσίευσή τους στην Εφημερίδα της Κυ­βερνήσεως έλαβαν τη μορφή νόμου του τουρκικού κράτους».