Προσφυγές των δικηγορικών συλλόγων

Ευήθεις ή υποκριτές;

Ζοχαδιάζομαι όταν η εργατική αριστοκρατία –οι δικηγόροι- παριστάνουν ως σύλλογος την εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή..

Και όταν ζοχαδιάζομαι είναι πάρα πολύ κακό γι αυτούς. Επειδή το ψάχνω. Έγραψα λοιπόν πως τα δάκρια τους είναι κροκοδείλια και οι προσφυγές τους όψιμες κι αμέσως κατέφθασε mail που με κατσαδιάζει –ποιον εμένα τον κλύδωνα ως αντιδραστικό!

Ω τους θράσους τους..

Παριστάνουν δια των προσφυγών τους οι δικηγορίσκοι που σήμερα έχουν καταλάβει θρόνους Ολύμπιων θεών της δικηγορίας όπως του Τάκη Παπά του Βαγγέλη του Κουρή ή ακόμη ακόμη και του Βαγγέλα του Γιαννόπουλου, τους ξεγελασμένους:

Επιλεκτική είναι η μνήμη τους.

Επειδή όχι μόνον δια της συνθήκης του Μάαστριχτ αλλά και με τα ειδικά κείμενα που την συνόδευαν ως Λευκές ή Μαύρες -πίσσα κατράμι- βίβλοι συνέδεαν ευθέως την ανταγωνιστικότητα με τους όρους εργασίας εντός των οποίων συμπεριλαμβάνονταν βεβαίως βεβαίως και το άνοιγμα των περιλάλητων κλειστών επαγγελμάτων!

Τι σήμαινε αυτό που φυσικά οι δικηγορίσκοι ήταν σε θέση εκ της φύσεως του επαγγέλματός τους να αντιληφθούν πληρέστερα από τον καθένα;

Την αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης της εργατικής αλλά και της εργασιακής δύναμης όπως η δική τους.

Αυτή η αύξηση σε ότι αφορά τους εργάτες προκύπτει από μια σειρά αντιλαϊκά μέτρα επί των οποίων ο ΔΣΑ ούτε μια καταδικαστική ανακοίνωση για την τιμή των όπλων δεν εξέδωσε, και σε ότι αφορά την περίπτωσή τους την διανομή της μιζέριας για να υπάρξει η ψευδαίσθηση της ψευτοαπασχόλησης με 400 και 500 ευρώ μηνιαίως που απλώς φωτογραφίζουν την αναξιοπρέπεια του λαμβάνοντος αυτές τις αμοιβές.

Τι ακριβώς λοιπόν διεκδικούν τώρα δια των προσφυγών τους στα ανώτατα ειδικά δικαστήρια και σε άλλες αρχές όπου υπάρχει γης.. Να σας πω εγώ αναγνώστες μου.

Συνδικαλισμό του παρασκηνίου και του εντυπωσιασμού, για να διασωθούν όλοι όσοι το είχαν χρόνια τώρα βουλώσει και δεν έσταξαν ούτε ένα χιλιόγραμμο μελάνης για να καταδικάσουν τους εκσυγχρονισμούς και τις επανιδρύσεις του κράτους.

Επειδή δεν νομιμοποιείσαι, χώρια που είναι και ανήθικο, να υποβάλλεις έναν δημόσιο υπάλληλο δικαστή καριέρας να αποφασίσει αυτός την ανατροπή μιας ολόκληρης πολιτικής, στην οποία έχεις συναινέσει δια της ένοχης σιωπής σου..

Επομένως ή υποκρίνεσαι άρα είσαι συνδικαλιστικό λαμόγιο ή εσύ δεν ξύπνησες νωρίς άρα έτι χειρότερο είσαι επικίνδυνα ευήθης ή επί το κοσμικότερο βλαξ..