Καιρός να μάθουν ως που μπορούμε να φτάσουμε εμείς...
Δια της μιας γλώσσας της επίσημης
(που μόλις στην προηγούμενη ανάρτηση διαβάσατε)
το έλλειμα είναι τόσο επί τόσο δια τόσο.
Δια της άλλης της ημιεπίσημης που καθημερινά προσλαμβάνετε ομολογούν πως σε σχέση με το έλλειμμα ούτε ξέρουν που πατούν μα ούτε και που πηγαίνουν!
Εκείνο αδέλφια μου που αντιθέτως γνωρίζουν άριστα δια της τρίτης της κρυφής,
είναι ότι η καπιταλιστική κρίση - που εκδηλώνεται με χρέη και ελλείμματα και ανατροφοδοτείται από αυτά - πρέπει και μπορεί να αποτελέσει μια τεράστια, διπλή μάλιστα, «ευκαιρία» για το Αθηναϊκό κηφηναριό της αριστοκρατίας.
Ευκαιρία ώστε μέσα στην κρίση αυτοί:
α) να ελαχιστοποιήσουν το λεγόμενο «εργατικό κόστος» ισοπεδώνοντας τα μισθολογικά και εργασιακά δικαιώματα, και έτσι ρίχνοντας στα κατώτατα όρια τη ζωή του εργαζόμενου να επωμιστούν μικρότερη ζημιά από την κρίση που οι ίδιοι δημιούργησαν φορτώνοντας το μεγαλύτερο μέρος της κρίσης στους είλωτες, και
β) να διαμορφώσουν το έδαφος με τη λήψη «διαρθρωτικών», δηλαδή σαρωτικών μέτρων - εντός της κρίσης - ώστε στη φάση της οικονομικής ανάκαμψης, όταν και όπως αυτή ακολουθήσει, να έχουν εξασφαλίσει τους όρους της νέας ακόμα μεγαλύτερης κερδοφορίας τους.
Για να επιτύχουν τους στόχους τους:
· Αξιοποιούν προπαγανδιστικά τα χρέη και τα ελλείμματα που οι ίδιοι δημιουργούν, για να υποτιμήσουν την αξία της εργατικής δύναμης στα χαμηλότερα επίπεδα.
· Χρησιμοποιούν τη χρεοτρομοκρατία και την ελλειμματοτρομοκρατία για να υποβιβάσουν την τιμή της εργασίας και να διευρύνουν ως δήθεν «αντιυφεσιακό μέτρο» τις στρόφιγγες της δικής τους χρηματοδότησης (τα δανεικά κι αγύριστα ή στον αγύριστο μαζί μ' αυτά) στο όνομα της επικείμενης «ανάπτυξης».
· Εντείνουν την καπιταλιστική εκμετάλλευση μέσα από την καταβαράθρωση των μισθών, τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων, την κατάργηση των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων.
Και όλα αυτά στο όνομα της «αντιμετώπισης» των ελλειμμάτων - που όμως «δεν ξέρουν» πού θα φτάσουν!
Καιρός να μάθουν το μπορούμε να φτάσουμε εμείς..
Δια της μιας γλώσσας της επίσημης
(που μόλις στην προηγούμενη ανάρτηση διαβάσατε)
το έλλειμα είναι τόσο επί τόσο δια τόσο.
Δια της άλλης της ημιεπίσημης που καθημερινά προσλαμβάνετε ομολογούν πως σε σχέση με το έλλειμμα ούτε ξέρουν που πατούν μα ούτε και που πηγαίνουν!
Εκείνο αδέλφια μου που αντιθέτως γνωρίζουν άριστα δια της τρίτης της κρυφής,
είναι ότι η καπιταλιστική κρίση - που εκδηλώνεται με χρέη και ελλείμματα και ανατροφοδοτείται από αυτά - πρέπει και μπορεί να αποτελέσει μια τεράστια, διπλή μάλιστα, «ευκαιρία» για το Αθηναϊκό κηφηναριό της αριστοκρατίας.
Ευκαιρία ώστε μέσα στην κρίση αυτοί:
α) να ελαχιστοποιήσουν το λεγόμενο «εργατικό κόστος» ισοπεδώνοντας τα μισθολογικά και εργασιακά δικαιώματα, και έτσι ρίχνοντας στα κατώτατα όρια τη ζωή του εργαζόμενου να επωμιστούν μικρότερη ζημιά από την κρίση που οι ίδιοι δημιούργησαν φορτώνοντας το μεγαλύτερο μέρος της κρίσης στους είλωτες, και
β) να διαμορφώσουν το έδαφος με τη λήψη «διαρθρωτικών», δηλαδή σαρωτικών μέτρων - εντός της κρίσης - ώστε στη φάση της οικονομικής ανάκαμψης, όταν και όπως αυτή ακολουθήσει, να έχουν εξασφαλίσει τους όρους της νέας ακόμα μεγαλύτερης κερδοφορίας τους.
Για να επιτύχουν τους στόχους τους:
· Αξιοποιούν προπαγανδιστικά τα χρέη και τα ελλείμματα που οι ίδιοι δημιουργούν, για να υποτιμήσουν την αξία της εργατικής δύναμης στα χαμηλότερα επίπεδα.
· Χρησιμοποιούν τη χρεοτρομοκρατία και την ελλειμματοτρομοκρατία για να υποβιβάσουν την τιμή της εργασίας και να διευρύνουν ως δήθεν «αντιυφεσιακό μέτρο» τις στρόφιγγες της δικής τους χρηματοδότησης (τα δανεικά κι αγύριστα ή στον αγύριστο μαζί μ' αυτά) στο όνομα της επικείμενης «ανάπτυξης».
· Εντείνουν την καπιταλιστική εκμετάλλευση μέσα από την καταβαράθρωση των μισθών, τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων, την κατάργηση των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων.
Και όλα αυτά στο όνομα της «αντιμετώπισης» των ελλειμμάτων - που όμως «δεν ξέρουν» πού θα φτάσουν!
Καιρός να μάθουν το μπορούμε να φτάσουμε εμείς..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου