Από τον Μανταίο
«Υπάρχουν και χειρότερα!» σκεφτόμουν, βλέποντας στα «Νέα» του περασμένου Σαββατοκύριακου τον λογοπαικτικό τίτλο «Η κρίση χτυπά και τους κροίσους»!
Καθώς, λέει η είδηση, «το απόλυτο σύμβολο του καπιταλισμού και της ανισότητας», το περιβόητο 1% που κουμαντάρει τον παγκόσμιο πλούτο, είδε, λέει, το ετήσιο εισόδημά του (κατά κροίσο!), από 1,4 εκατ. ευρώ το 2007, να... κατρακυλάει το 2009 στα μόλις 975.000. Αυτή είναι απώλεια εισοδήματος που αξίζει να τη σχολιάσει κανείς! Ενώ τι μένει να σχολιάσεις από έναν μισθωτό π.χ. που το μηνιάτικό του, από τα 1.200 που ήταν πέρυσι, έπεσε φέτος στα 950 ή από τα 750 στα 530. Ο,τι έμενε να σχολιάσεις, το πήραν οι φόροι και οι τιμάριθμοι· αυτοί οι κακοί άνθρωποι...
Ετσι, για να μη στεναχωριέμαι με κροίσους που τους χτύπησε κρίση και παπαγαλίζω το, κατάλληλο για την περίσταση, πληκτικό «μηδένα προ του τέλους μακάριζε», γύρισα σελίδα και έπεσα πάνω σε επίκαιρα «συνθήματα» γαστρονομίας με ολίγα (όπως... «ολίγη από γιουβέτσι»), υπό τον γενικό τίτλο αφιερώματος «Γεύσεις των Χριστουγέννων - Γιορτινά και οικονομικά μενού από γνωστούς σεφ», από όπου και σταχυολόγησα δύο συμβουλές: «Φέτος που η τσέπη μας είναι πιο φτωχή, η φαντασία στη μαγειρική πρέπει να είναι πλουσιότερη». «Πλούσιο και λαχταριστό μενού, χωρίς υψηλό κόστος, κυρίως χωρίς σπατάλες. Αρκούν φρέσκα υλικά και όρεξη για μαγείρεμα».
Πενίας εγκώμια, απλά και χρήσιμα, που και τις γεύσεις των Χριστουγέννων μπορούν να διατηρήσουν και, προπαντός, να κρατήσουν ζωντανό και οικείο το άρωμα των Γιορτών που σήμερα το νιώθουμε, οι περισσότεροι, να αποξενώνεται και να χλομιάζει. Διότι δεν είναι, πιστεύω, με ποια και πόσα «ελέη» γεμίζει κανείς το γιορτινό τραπέζι. Είναι ποιοι ομοτράπεζοι, ποια παρέα θα το... ελεήσει. Γιατί χωρίς καλή παρέα, ακόμα και το τραπέζι... πενομένου κροίσου είναι άδειο. Χρόνια πολλά, υγεία, αγάπη, αντοχή και... δεν πεθαίνουμε κουφάλες νεκροθάφτες!
ΜΑΝΤΑΙΟΣ
Καθώς, λέει η είδηση, «το απόλυτο σύμβολο του καπιταλισμού και της ανισότητας», το περιβόητο 1% που κουμαντάρει τον παγκόσμιο πλούτο, είδε, λέει, το ετήσιο εισόδημά του (κατά κροίσο!), από 1,4 εκατ. ευρώ το 2007, να... κατρακυλάει το 2009 στα μόλις 975.000. Αυτή είναι απώλεια εισοδήματος που αξίζει να τη σχολιάσει κανείς! Ενώ τι μένει να σχολιάσεις από έναν μισθωτό π.χ. που το μηνιάτικό του, από τα 1.200 που ήταν πέρυσι, έπεσε φέτος στα 950 ή από τα 750 στα 530. Ο,τι έμενε να σχολιάσεις, το πήραν οι φόροι και οι τιμάριθμοι· αυτοί οι κακοί άνθρωποι...
Ετσι, για να μη στεναχωριέμαι με κροίσους που τους χτύπησε κρίση και παπαγαλίζω το, κατάλληλο για την περίσταση, πληκτικό «μηδένα προ του τέλους μακάριζε», γύρισα σελίδα και έπεσα πάνω σε επίκαιρα «συνθήματα» γαστρονομίας με ολίγα (όπως... «ολίγη από γιουβέτσι»), υπό τον γενικό τίτλο αφιερώματος «Γεύσεις των Χριστουγέννων - Γιορτινά και οικονομικά μενού από γνωστούς σεφ», από όπου και σταχυολόγησα δύο συμβουλές: «Φέτος που η τσέπη μας είναι πιο φτωχή, η φαντασία στη μαγειρική πρέπει να είναι πλουσιότερη». «Πλούσιο και λαχταριστό μενού, χωρίς υψηλό κόστος, κυρίως χωρίς σπατάλες. Αρκούν φρέσκα υλικά και όρεξη για μαγείρεμα».
Πενίας εγκώμια, απλά και χρήσιμα, που και τις γεύσεις των Χριστουγέννων μπορούν να διατηρήσουν και, προπαντός, να κρατήσουν ζωντανό και οικείο το άρωμα των Γιορτών που σήμερα το νιώθουμε, οι περισσότεροι, να αποξενώνεται και να χλομιάζει. Διότι δεν είναι, πιστεύω, με ποια και πόσα «ελέη» γεμίζει κανείς το γιορτινό τραπέζι. Είναι ποιοι ομοτράπεζοι, ποια παρέα θα το... ελεήσει. Γιατί χωρίς καλή παρέα, ακόμα και το τραπέζι... πενομένου κροίσου είναι άδειο. Χρόνια πολλά, υγεία, αγάπη, αντοχή και... δεν πεθαίνουμε κουφάλες νεκροθάφτες!
ΜΑΝΤΑΙΟΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου