Η εμπρηστική επίθεση εναντίον της γαλλικής σατιρικής εφημερίδας «CHARLIE HEBDO» από Μουσουλμάνους φανατικούς διότι εξέλαβαν ως υβριστικές ορισμένες γελοιογραφίες, θέτει εκ νέου το ερώτημα των ορίων της σάτιρας.
Η απάντηση βρίσκεται στον στόχο που κάθε φορά η σάτιρα επιλέγει. Αν, λόγου χάριν, στόχος της σάτιρας είναι να καταδείξει τη φασιστική πολιτική του Ισραήλ κατά των Παλαιστινίων δεν θα διστάσει να παρουσιάσει τους Ισραηλινούς ως νεοναζί, όσο κι αν αυτό τους ενοχλεί, όσο κι αν αυτό τους πονάει! (μάλιστα αυτός ο «πόνος» είναι το ζητούμενο της σάτιρας διότι έτσι ξυπνάει τις συνειδήσεις. Και σ' αυτήν την περίπτωση τα σκίτσα δεν είναι υβριστικά, αλλά παιδευτικά).
Αν, απ' την άλλη, το προεξάρχον για τη σάτιρα είναι η υπεράσπιση της ελευθερίας του λόγου και της έκφρασης, τότε τα σκίτσα για τον Μωάμεθ ή αυτούς που ερμηνεύουν το Ισλάμ ως βία κατά των απίστων, είναι υποχρεωτικά. Ούτε αυτά τα σκίτσα είναι υβριστικά, είναι απλώς λογικά, άρα παιδευτικά.
Αν τώρα ορισμένοι Μουσουλμάνοι θέλουν να αυτοπαγιδεύονται στον «πόλεμο των πολιτισμών» που τους έχουν στήσει αντιδραστικοί κύκλοι της Δύσης, δικαίωμά τους. Και δικό μας δικαίωμα να τους κριτικάρουμε. Με τον πιο επώδυνο (αν είναι ο πιο αποτελεσματικός) τρόπο...
 |
| μουσουλμάνοι αυτομαστίγωση |
Αν, απ' την άλλη, το προεξάρχον για τη σάτιρα είναι η υπεράσπιση της ελευθερίας του λόγου και της έκφρασης, τότε τα σκίτσα για τον Μωάμεθ ή αυτούς που ερμηνεύουν το Ισλάμ ως βία κατά των απίστων, είναι υποχρεωτικά. Ούτε αυτά τα σκίτσα είναι υβριστικά, είναι απλώς λογικά, άρα παιδευτικά.
Αν τώρα ορισμένοι Μουσουλμάνοι θέλουν να αυτοπαγιδεύονται στον «πόλεμο των πολιτισμών» που τους έχουν στήσει αντιδραστικοί κύκλοι της Δύσης, δικαίωμά τους. Και δικό μας δικαίωμα να τους κριτικάρουμε. Με τον πιο επώδυνο (αν είναι ο πιο αποτελεσματικός) τρόπο...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου