«Φουσκώνει» το κύμα αλληλεγγύης και συντονισμού του αγώνα
Να πούμε πριν απ΄όλα για να μην το ξεχάσουμε, ότι αύριο και σε έμπρακτη απάντηση του αφανιστικού τους προϋπολογισμού θα βρεθούν στην Αθήνα οι απεργοί, με προσυγκέντρωση στις 12 το μεσημέρι στην Ομόνοια και πορεία στη Βουλή./
Βδομάδες πριν ωστόσο, «εκεί που δένεται το ατσάλι», 400 χαλυβουργοί δίνουν έναν από τους πιο σκληρούς αγώνες που έχει δώσει τμήμα της εργατικής τάξης ενάντια στα συμφέροντα των μονοπωλίων και της εργοδοσίας.
Εκεί, έξω από την πύλη της «Ελληνικής Χαλυβουργίας», μετά από 21 μέρες και μπαίνοντας πλέον στη 4ηβδομάδα απεργίας, σφυρηλατείται τις τελευταίες μέρες σε όλη την έκτασή του το πιο ισχυρό όπλο που μπορεί να έχει ο εργάτης στα χέρια του. Αυτό της ταξικής αλληλεγγύης και ενότητας.
Ενα πραγματικό ορμητικό κύμα που όσο περνάνε οι μέρες φουσκώνει και θεριεύει σε όλη τη χώρα, με εργάτες να στηρίζουν εργάτες, παιδιά των εργατών να στηρίζουν τους εργάτες πατεράδες, συνταξιούχοι τα παιδιά τους, γυναίκες τους εργάτες άντρες τους. Ενώνουν τις φωνές και τις γροθιές τους για τα δίκια της τάξης τους.
Αποδεικνύεται πόσο δυνατή, πόσο ισχυρή είναι η αλληλεγγύη και πώς μπορεί να «ατσαλώσει» τον αγώνα και την πάλη που δίνουν αποφασισμένοι οι χαλυβουργοί εδώ και τόσες μέρες. Τις αντοχές που τους έχει δώσει για να δηλώνουν ότι δεν κάνουν πίσω αν δεν ανακληθούν οι 34 απολυμένοι. Θα διεκδικήσουν μέχρι τέλους το αυτονόητο που η εργοδοσία θέλει να τσακίσει: Τη σύμβαση με τα δικαιώματά τους και το 8ωρο.
Είναι ήδη νικητές
Οι εργάτες της «Χαλυβουργίας» από όλες τις απόψεις είναι ήδη νικητές. Εχουν ήδη καταφέρει να αποδείξουν τη δύναμη που έχει η εργατική τάξη, όταν είναι ενωμένη, συσπειρωμένη και στρέφει τα βέλη της ενάντια στην πηγή των προβλημάτων της, την πολιτική που υπηρετεί την «ανταγωνιστικότητα».
Η πύλη του εργοστασίου εδώ και μέρες έχει μετατραπεί σε μετερίζι ταξικού αγώνα και αλληλεγγύης. Σε ένα πραγματικό «σχολείο» για όλη την εργατική τάξη, που διδάσκει το πώς οργανώνεται ο ταξικός αγώνας των εργατών και πώς αυτό μπορεί να δώσει απεριόριστη, ανεξάντλητη δύναμη στην πάλη των εργατών ενάντια στα αφεντικά και στα μονοπώλια.
Αυτήν την ταξική, ενωμένη, αλληλέγγυα στάση είναι που αντικρίζει και τρέμει η εργοδοσία. Γι' αυτό άλλωστε ξεκάθαρα και το αφεντικό της «Ελληνικής Χαλυβουργίας» παραδέχτηκε, λέγοντας «δεν περιμέναμε τέτοια αντίδραση»! Μαζί της ανησυχούν και όλοι οι υπόλοιποι εργοδότες... Βλέπουν, όμως, και τα εμπόδια που στήνονται εκεί στα σχέδια να ανοίξει από την «Ελληνική Χαλυβουργία» η πόρτα και σε αυτούς για να εξασφαλίσουν ακόμα πιο φτηνά τους εργάτες στη δούλεψή τους. Αυτήν την αντίσταση φοβούνται ότι μπορεί να επεκταθεί και να τους πνίξει.
Να πούμε πριν απ΄όλα για να μην το ξεχάσουμε, ότι αύριο και σε έμπρακτη απάντηση του αφανιστικού τους προϋπολογισμού θα βρεθούν στην Αθήνα οι απεργοί, με προσυγκέντρωση στις 12 το μεσημέρι στην Ομόνοια και πορεία στη Βουλή./
Βδομάδες πριν ωστόσο, «εκεί που δένεται το ατσάλι», 400 χαλυβουργοί δίνουν έναν από τους πιο σκληρούς αγώνες που έχει δώσει τμήμα της εργατικής τάξης ενάντια στα συμφέροντα των μονοπωλίων και της εργοδοσίας.
Εκεί, έξω από την πύλη της «Ελληνικής Χαλυβουργίας», μετά από 21 μέρες και μπαίνοντας πλέον στη 4ηβδομάδα απεργίας, σφυρηλατείται τις τελευταίες μέρες σε όλη την έκτασή του το πιο ισχυρό όπλο που μπορεί να έχει ο εργάτης στα χέρια του. Αυτό της ταξικής αλληλεγγύης και ενότητας.
Ενα πραγματικό ορμητικό κύμα που όσο περνάνε οι μέρες φουσκώνει και θεριεύει σε όλη τη χώρα, με εργάτες να στηρίζουν εργάτες, παιδιά των εργατών να στηρίζουν τους εργάτες πατεράδες, συνταξιούχοι τα παιδιά τους, γυναίκες τους εργάτες άντρες τους. Ενώνουν τις φωνές και τις γροθιές τους για τα δίκια της τάξης τους.
Αποδεικνύεται πόσο δυνατή, πόσο ισχυρή είναι η αλληλεγγύη και πώς μπορεί να «ατσαλώσει» τον αγώνα και την πάλη που δίνουν αποφασισμένοι οι χαλυβουργοί εδώ και τόσες μέρες. Τις αντοχές που τους έχει δώσει για να δηλώνουν ότι δεν κάνουν πίσω αν δεν ανακληθούν οι 34 απολυμένοι. Θα διεκδικήσουν μέχρι τέλους το αυτονόητο που η εργοδοσία θέλει να τσακίσει: Τη σύμβαση με τα δικαιώματά τους και το 8ωρο.
Είναι ήδη νικητές
Οι εργάτες της «Χαλυβουργίας» από όλες τις απόψεις είναι ήδη νικητές. Εχουν ήδη καταφέρει να αποδείξουν τη δύναμη που έχει η εργατική τάξη, όταν είναι ενωμένη, συσπειρωμένη και στρέφει τα βέλη της ενάντια στην πηγή των προβλημάτων της, την πολιτική που υπηρετεί την «ανταγωνιστικότητα».
Η πύλη του εργοστασίου εδώ και μέρες έχει μετατραπεί σε μετερίζι ταξικού αγώνα και αλληλεγγύης. Σε ένα πραγματικό «σχολείο» για όλη την εργατική τάξη, που διδάσκει το πώς οργανώνεται ο ταξικός αγώνας των εργατών και πώς αυτό μπορεί να δώσει απεριόριστη, ανεξάντλητη δύναμη στην πάλη των εργατών ενάντια στα αφεντικά και στα μονοπώλια.
Αυτήν την ταξική, ενωμένη, αλληλέγγυα στάση είναι που αντικρίζει και τρέμει η εργοδοσία. Γι' αυτό άλλωστε ξεκάθαρα και το αφεντικό της «Ελληνικής Χαλυβουργίας» παραδέχτηκε, λέγοντας «δεν περιμέναμε τέτοια αντίδραση»! Μαζί της ανησυχούν και όλοι οι υπόλοιποι εργοδότες... Βλέπουν, όμως, και τα εμπόδια που στήνονται εκεί στα σχέδια να ανοίξει από την «Ελληνική Χαλυβουργία» η πόρτα και σε αυτούς για να εξασφαλίσουν ακόμα πιο φτηνά τους εργάτες στη δούλεψή τους. Αυτήν την αντίσταση φοβούνται ότι μπορεί να επεκταθεί και να τους πνίξει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου