Δήγματα γραφής..

Καθαρές κουβέντες..

Η αγωνία των καθεστωτικών για τα συμβαίνοντα στην ΕΕ πρέπει να αφήνει παγερά αδιάφορο τον εργαζόμενο και άνεργο πλέον λαό. Παγερά αδιάφορο για την αγωνία των κηφηναριών ως προς την κατεύθυνση της όποιας λύσης προωθείται.


Αν οι εξελίξεις έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον για την κοινωνία εστιάζεται αποκλειστικά και μόνο γιατί δια μέσου αυτών επιβεβαιώνεται πως ο ιμπεριαλιστικός οργανισμός δεν έχει καμιά σχέση με την «ΕΕ της κοινωνικής δικαιοσύνης, της κοινοτικής αλληλεγγύης και της βιώσιμης ανάπτυξης», όπως ισχυρίζονταν διάφοροι ως τώρα και επαναλαμβάνει ο σημερινός πρωθυπουργός.


Αντίθετα, επαυξάνουν την εκτίμηση ότι η ΕΕ, ακριβώς σαν ιμπεριαλιστικός οργανισμός που είναι, βρίσκεται σήμερα μπροστά σε νέα βαθύτερη κρίση.


Η φτώχεια και η ανεργία έχουν τιναχτεί στα ύψη. Γενικεύεται η επίθεση για φθηνότερη εργατική δύναμη, ώστε τα αρπακτικά της ΕΕ να ανταγωνισθούν τις ανερχόμενες επίσης αρπακτικές δυνάμεις της Κίνας, της Ινδίας, της Βραζιλίας.



Ολα αυτά δεν είναι κάτι καινούριο.
Είναι προαποφασισμένες στρατηγικές κατευθύνσεις (π.χ. στρατηγική ΕΕ 2020) πολύ πριν την εκδήλωση της κρίσης του 2009 και δεν αφορούν μόνο τις υπερχρεωμένες χώρες.


Στόχος τους είναι η συνεχής αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης, το ξεζούμισμα της εργατικής τάξης ώστε να διασφαλίζονται υψηλοί ρυθμοί καπιταλιστικής ανάπτυξης και μεγάλα κέρδη.


Αυτή η πορεία έχει ως αναπόφευκτη κατάληξη την περιοδική εκδήλωση της κρίσης υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου, το οποίο δεν μπορεί να επενδυθεί διασφαλίζοντας τα ασύλληπτα ποσοστά κέρδους που επιδιώκει η αλητοελιτοκρατία.