Πόσο Καρατζαφέρης είσαι;
Για να βγαίνεις φόρα παρτίδα και υπό το ύφος χιλίων καρδιναλίων να καταγγέλλεις τον συνεταίρο σου πρωθυπουργό πως δεν σε άκουσε και ως εκ τούτου «φτάσαμε εδώ που φτάσαμε»!
Όχι δεν πρόκειται περί του γνωστού του λαϊκισμού δια του οποίου απευθύνεται στον εσμό των αναλφάβητων που τον ακολουθεί.
Γιατί ακόμη και αυτοί είναι σε θέση υποθέτω να αντιληφθούν την πραγματικότητα που τον διαψεύδει. Ποια πραγματικότητα;
Αυτή που περιγράφεται με μια φράση:
Ότι ουδέποτε και καθ’ οιονδήποτε τρόπο όχι αντιστάθηκε αλλά για τα μάτια της ωραίας εξουσίας,
δεν διαφοροποιήθηκε έστω κατ’ ελάχιστο στην πολιτική πρόνοιας για την αλητοελιτοκρατία που ασκεί από την πρώτη ημέρα της ανάληψης της πρωθυπουργίας του ο Τζέφφρυ Τσαντ.
Σε ορισμένες δε περιπτώσεις προτείνει την σκλήρυνσή της κινδυνολογώντας όπως για παράδειγμα στις συνεντεύξεις του στον Αντένα και το ράδιο 9 χθες.
Απείλησε το λαό ότι ή συμμορφώνεται με τη βαρβαρότητα στην οποία τον καταδικάζουν ή τον περιμένει στη γωνία η απόλυτη εξαθλίωση δηλαδή
«να ζήσουμε χωρίς φάρμακα, πετρέλαιο, χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα και τόσα άλλα»!
Μάλιστα η απειλή του συνοδεύτηκε από ενοχοποίηση του λαού αφού ισχυρίστηκε ότι έμαθε «να ζει με δανεικά και με παροχές»! Συνεπώς τώρα πρέπει να αποδεχτεί «να βάλουμε τα "δύο πόδια μας σε μισό παπούτσι", αλλιώς δε θα μας δώσουν την επόμενη δόση και θα πεθάνουμε στην πείνα».
Και όλ' αυτά πότε; Όταν τουλάχιστον το 40% του λαού ζεί δίχως αυτά και όταν είναι πλέον τοις πάσοι γνωστό πως το κράτος δανειζόταν όχι για τον λαό του αλλά για να ενισχύει πολύμορφα το κεφάλαιο με επιδοτήσεις και φοροαπαλλαγές,
ενώ οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις μείωναν συνεχώς το λαϊκό εισόδημα ακόμη, ακόμη και υπό συνθήκες ανάπτυξης της οικονομίας.
Αντιθέτως αυτών ο κυβερνητικός συνεταίρος εμφανίζεται εξαιρετικά γενναιόδωρος προς την αλητοελιτοκρατία.
Τώρα δείχνει και ιδιαίτερη προτίμηση σ' αυτά της Ρωσίας και της Κίνας.
Ζήτησε να ανοίξει η χώρα διάπλατα τα πορτοπαράθυρά της για να διεισδύσουν ρωσικά και κινεζικά κεφάλαια παρουσιάζοντας την ακόρεστη δίψα τους για κέρδη, «διάθεση» από βοήθειας της χώρας μας στην βάση μιας σχέσης υποτακτικού προς τον αφέντη του κατά τα πρότυπα των ατομικών συμβάσεων,
που αξιοπρεπώς αρνήθηκε την ψήφισή τους η κ. Κατσέλη!
«Υπάρχουν και αλλού πορτοκαλιές... Ας τις αναζητήσουμε», πρόσθεσε, δίχως βεβαίως να εννοεί εκείνες τις «πορτοκαλιές» που ο οργανωμένος λαός μπορεί να τις κάνει να καρπίσουν προς όφελός του, αποσπώντας ξανά τα μέσα παραγωγής που λεηλατήθηκαν λεηλατούνται και θα λεηλατηθούν..
Μα θα μου πείτε γιατί ασχολούμαι μαζί του; Μου το επιβάλλει η καθεστηκυΐα τάξη πραγμάτων. Πρόκειται περί του κυβερνητικού εταίρου δια του οποίου το ΝΕΟΠΑΣΟΚ λαμβάνει -ταπεινώνοντας τον λαό που κάποτε το ακολουθούσε- τις αποφάσεις από κοινού με αυτόν.
Για να βγαίνεις φόρα παρτίδα και υπό το ύφος χιλίων καρδιναλίων να καταγγέλλεις τον συνεταίρο σου πρωθυπουργό πως δεν σε άκουσε και ως εκ τούτου «φτάσαμε εδώ που φτάσαμε»!
Όχι δεν πρόκειται περί του γνωστού του λαϊκισμού δια του οποίου απευθύνεται στον εσμό των αναλφάβητων που τον ακολουθεί.
Γιατί ακόμη και αυτοί είναι σε θέση υποθέτω να αντιληφθούν την πραγματικότητα που τον διαψεύδει. Ποια πραγματικότητα;
Αυτή που περιγράφεται με μια φράση:
Ότι ουδέποτε και καθ’ οιονδήποτε τρόπο όχι αντιστάθηκε αλλά για τα μάτια της ωραίας εξουσίας,
δεν διαφοροποιήθηκε έστω κατ’ ελάχιστο στην πολιτική πρόνοιας για την αλητοελιτοκρατία που ασκεί από την πρώτη ημέρα της ανάληψης της πρωθυπουργίας του ο Τζέφφρυ Τσαντ.
Σε ορισμένες δε περιπτώσεις προτείνει την σκλήρυνσή της κινδυνολογώντας όπως για παράδειγμα στις συνεντεύξεις του στον Αντένα και το ράδιο 9 χθες.
Απείλησε το λαό ότι ή συμμορφώνεται με τη βαρβαρότητα στην οποία τον καταδικάζουν ή τον περιμένει στη γωνία η απόλυτη εξαθλίωση δηλαδή
«να ζήσουμε χωρίς φάρμακα, πετρέλαιο, χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα και τόσα άλλα»!
Μάλιστα η απειλή του συνοδεύτηκε από ενοχοποίηση του λαού αφού ισχυρίστηκε ότι έμαθε «να ζει με δανεικά και με παροχές»! Συνεπώς τώρα πρέπει να αποδεχτεί «να βάλουμε τα "δύο πόδια μας σε μισό παπούτσι", αλλιώς δε θα μας δώσουν την επόμενη δόση και θα πεθάνουμε στην πείνα».
Και όλ' αυτά πότε; Όταν τουλάχιστον το 40% του λαού ζεί δίχως αυτά και όταν είναι πλέον τοις πάσοι γνωστό πως το κράτος δανειζόταν όχι για τον λαό του αλλά για να ενισχύει πολύμορφα το κεφάλαιο με επιδοτήσεις και φοροαπαλλαγές,
ενώ οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις μείωναν συνεχώς το λαϊκό εισόδημα ακόμη, ακόμη και υπό συνθήκες ανάπτυξης της οικονομίας.
Αντιθέτως αυτών ο κυβερνητικός συνεταίρος εμφανίζεται εξαιρετικά γενναιόδωρος προς την αλητοελιτοκρατία.
Τώρα δείχνει και ιδιαίτερη προτίμηση σ' αυτά της Ρωσίας και της Κίνας.
Ζήτησε να ανοίξει η χώρα διάπλατα τα πορτοπαράθυρά της για να διεισδύσουν ρωσικά και κινεζικά κεφάλαια παρουσιάζοντας την ακόρεστη δίψα τους για κέρδη, «διάθεση» από βοήθειας της χώρας μας στην βάση μιας σχέσης υποτακτικού προς τον αφέντη του κατά τα πρότυπα των ατομικών συμβάσεων,
που αξιοπρεπώς αρνήθηκε την ψήφισή τους η κ. Κατσέλη!
«Υπάρχουν και αλλού πορτοκαλιές... Ας τις αναζητήσουμε», πρόσθεσε, δίχως βεβαίως να εννοεί εκείνες τις «πορτοκαλιές» που ο οργανωμένος λαός μπορεί να τις κάνει να καρπίσουν προς όφελός του, αποσπώντας ξανά τα μέσα παραγωγής που λεηλατήθηκαν λεηλατούνται και θα λεηλατηθούν..
Μα θα μου πείτε γιατί ασχολούμαι μαζί του; Μου το επιβάλλει η καθεστηκυΐα τάξη πραγμάτων. Πρόκειται περί του κυβερνητικού εταίρου δια του οποίου το ΝΕΟΠΑΣΟΚ λαμβάνει -ταπεινώνοντας τον λαό που κάποτε το ακολουθούσε- τις αποφάσεις από κοινού με αυτόν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου