Δημοψηφίσματα δόκανα για την κοινωνία!
Δημοψηφίσματα - παγίδες, για να εκμαιεύσει τη συναίνεση του λαού σε αντιδραστικές αλλαγές και να νομιμοποιήσει νέα αντιλαϊκά μέτρα, ετοιμάζεται να στήσει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, μετά την υπερψήφιση στη Βουλή την περασμένη Τετάρτη του σχετικού νόμου, τον οποίο καταψήφισε η Αριστερά..
Πρόκειται κυριολεκτικά για «δόλιους φάρους», με σκοπό τον αποπροσανατολισμό και τη χειραγώγησή του λαού, την απόσπαση της προσοχής του απ' την καπιταλιστική κρίση και τις αιτίες της, αλλά και την καλλιέργεια ψευδαισθήσεων ότι τέτοιες διαδικασίες μπορούν να δώσουν λύσεις προς όφελός του.
Ταυτόχρονα το καθεστώς επιδιώκει να αντιμετωπίσει την απαξίωσή του απ' το λαό,με ένα επίχρισμα δημοκρατικότητας. Πρόκειται βεβαίως για το ίδιο καθεστώς που έχει καρατομήσει δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες, γιγαντώνοντας την καταστολή και τον αυταρχισμό, νομοθετώντας μέτρα που πτωχεύουν το λαό.
Παρά τις διχογνωμίες που καταγράφηκαν μέσα στη βδομάδα ανάμεσα και σε κυβερνητικά στελέχη, για το περιεχόμενο και το χρόνο διεξαγωγής του πρώτου δημοψηφίσματος, η πρόθεση να τεθεί ο λαός προ εκβιαστικών διλημμάτων φάνηκε απ' τις δηλώσεις του αρμόδιου υπουργού Εσωτερικών Χ. Καστανίδη που είπε ότι η κυβέρνηση θα προχωρήσει στη διεξαγωγή δημοψηφίσματος μέσα στο 2011, με θέμα που θα αφορά «τη διαχείριση της δημοσιονομικής κρίσης» και με τους όρους «που διεξάγονται οι εθνικές εκλογές».
Ο νόμος προβλέπει δύο τύπους δημοψηφισμάτων, για «κρίσιμα εθνικά θέματα», για τη διεξαγωγή του οποίου απαιτείται πρόταση της κυβέρνησης και απόφαση της απόλυτης πλειοψηφίας των βουλευτών, και για ψηφισμένο νομοσχέδιο που ρυθμίζει «σοβαρό κοινωνικό ζήτημα» με εξαίρεση τα δημοσιονομικά, για την προκήρυξή του απαιτείται πρόταση των 2/5 και αποδοχή της από τα 3/5 του συνόλου των βουλευτών.
Τα αποτελέσματα των δημοψηφισμάτων θα είναι δεσμευτικά για την κυβέρνηση εάν η συμμετοχή των ψηφοφόρων ξεπερνάει κάποιο ποσοστό, 50% για ψηφισμένο νομοσχέδιο, 40% για «εθνικά θέματα», στα οποία, με προηγούμενες δηλώσεις του, ο αρμόδιος υπουργός είχε συμπεριλάβει ακόμα και το Ασφαλιστικό.
Οχι τυχαία, βαφτίζοντας «κρίσιμα εθνικά θέματα» ζητήματα, όπως, π.χ., το Ασφαλιστικό, η κυβέρνηση θα μπορεί μέσω δημοψηφισμάτων να επιχειρήσει τη νομιμοποίηση αντεργατικών ανατροπών που προβλέπονται στο «Σύμφωνο για το Ευρώ» και αποτελούν τον πυρήνα της στρατηγικής του κεφαλαίου.
Στο όνομα της εμπλοκής στη διενέργεια του δημοψηφίσματος όχι μόνο των κομμάτων, «αλλά και ενώσεων προσώπων, επιστημονικών, επαγγελματικών ή συνδικαλιστικών οργανώσεων και κάθε άλλης οργάνωσης της κοινωνίας των πολιτών», θα συστήνονται δύο επιτροπές προεκλογικού αγώνα. Στη μία θα συνωστίζονται όσοι τοποθετούνται θετικά στο ερώτημα του δημοψηφίσματος και στην άλλη όσοι τοποθετούνται αρνητικά.
Σε καθεμιά από τις δύο επιτροπές θα διατίθεται ίδιος χρόνος στα ΜΜΕ για να προβάλλει τις θέσεις της. Η κατανομή, όμως, του χρόνου στο εσωτερικό της κάθε επιτροπής θα καθορίζεται από τα μέλη της. Η συγκεκριμένη διάταξη βάζει στην ίδια μοίρα τα πολιτικά κόμματα με διάφορες ΜΚΟ ή άλλες «ομάδες», που ενδέχεται να προκύπτουν από συγκυριακές συγκολλήσεις μπροστά σε ένα δημοψήφισμα.
Με δεδομένη την ανεξέλεγκτη συμμετοχή στην επιτροπή του «Ναι» ή του «Οχι», γίνεται κατανοητό ότι ουσιαστικά θα καταπνίγεται η έκφραση ανεπιθύμητων για την κυρίαρχη πολιτική απόψεων, αφού, αντικειμενικά, όσο περισσότεροι οι συμμετέχοντες, τόσο λιγότερος ο χρόνος που θα τους αναλογεί για προβολή των θέσεών τους.
Ακόμα πιο πέρα, με πάτημα το νόμο της κυβέρνησης, το νομοσχέδιο δεν προβλέπει προβολή των θέσεων ενός φορέα ή κόμματος που δεν επιθυμεί να συμμετάσχει σε καμία απ' τις δύο επιτροπές. Για παράδειγμα, αν ένα κόμμα, όπως το ΚΚΕ, δε θελήσει να ταυτιστεί πολιτικά με τους συμμετέχοντες στη μια ή την άλλη επιτροπή και επιλέξει να πολεμήσει το δημοψήφισμα ως διαδικασία, δεν πρόκειται να βρει ούτε δευτερόλεπτο στα αστικά ΜΜΕ, αν προϋπόθεση για την προβολή των θέσεων κάθε κόμματος είναι η συμμετοχή του σε μια από τις δύο επιτροπές. Δηλαδή, η αποδοχή των εκάστοτε κυβερνητικών ψευτοδιλημμάτων.
Καμία αυταπάτη δεν πρέπει να θρέφει ο λαός ότι το όποιο δημοψήφισμα θα διεξαχθεί για να εκφράσει τη γνώμη του και να ενισχύσει τη συμμετοχή του στον έλεγχο της εξουσίας, που τον έχει ήδη γονατίσει. Η διενέργειά του θα μεθοδευτεί κατά τρόπο ώστε να καταλήγει εκεί όπου η άρχουσα τάξη και οι πολιτικοί της εκπρόσωποι θέλουν να καταλήξει, στη νομιμοποίηση προαποφασισμένων ανατροπών σε βάρος των λαϊκών συμφερόντων, αλλαγών στο πολιτικό σύστημα τέτοιων που θα το θωρακίσουν απέναντι στο λαό.
Δημοψηφίσματα - παγίδες, για να εκμαιεύσει τη συναίνεση του λαού σε αντιδραστικές αλλαγές και να νομιμοποιήσει νέα αντιλαϊκά μέτρα, ετοιμάζεται να στήσει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, μετά την υπερψήφιση στη Βουλή την περασμένη Τετάρτη του σχετικού νόμου, τον οποίο καταψήφισε η Αριστερά..
Πρόκειται κυριολεκτικά για «δόλιους φάρους», με σκοπό τον αποπροσανατολισμό και τη χειραγώγησή του λαού, την απόσπαση της προσοχής του απ' την καπιταλιστική κρίση και τις αιτίες της, αλλά και την καλλιέργεια ψευδαισθήσεων ότι τέτοιες διαδικασίες μπορούν να δώσουν λύσεις προς όφελός του.Ταυτόχρονα το καθεστώς επιδιώκει να αντιμετωπίσει την απαξίωσή του απ' το λαό,με ένα επίχρισμα δημοκρατικότητας. Πρόκειται βεβαίως για το ίδιο καθεστώς που έχει καρατομήσει δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες, γιγαντώνοντας την καταστολή και τον αυταρχισμό, νομοθετώντας μέτρα που πτωχεύουν το λαό.
Παρά τις διχογνωμίες που καταγράφηκαν μέσα στη βδομάδα ανάμεσα και σε κυβερνητικά στελέχη, για το περιεχόμενο και το χρόνο διεξαγωγής του πρώτου δημοψηφίσματος, η πρόθεση να τεθεί ο λαός προ εκβιαστικών διλημμάτων φάνηκε απ' τις δηλώσεις του αρμόδιου υπουργού Εσωτερικών Χ. Καστανίδη που είπε ότι η κυβέρνηση θα προχωρήσει στη διεξαγωγή δημοψηφίσματος μέσα στο 2011, με θέμα που θα αφορά «τη διαχείριση της δημοσιονομικής κρίσης» και με τους όρους «που διεξάγονται οι εθνικές εκλογές».
Ο νόμος προβλέπει δύο τύπους δημοψηφισμάτων, για «κρίσιμα εθνικά θέματα», για τη διεξαγωγή του οποίου απαιτείται πρόταση της κυβέρνησης και απόφαση της απόλυτης πλειοψηφίας των βουλευτών, και για ψηφισμένο νομοσχέδιο που ρυθμίζει «σοβαρό κοινωνικό ζήτημα» με εξαίρεση τα δημοσιονομικά, για την προκήρυξή του απαιτείται πρόταση των 2/5 και αποδοχή της από τα 3/5 του συνόλου των βουλευτών.
Τα αποτελέσματα των δημοψηφισμάτων θα είναι δεσμευτικά για την κυβέρνηση εάν η συμμετοχή των ψηφοφόρων ξεπερνάει κάποιο ποσοστό, 50% για ψηφισμένο νομοσχέδιο, 40% για «εθνικά θέματα», στα οποία, με προηγούμενες δηλώσεις του, ο αρμόδιος υπουργός είχε συμπεριλάβει ακόμα και το Ασφαλιστικό.
Οχι τυχαία, βαφτίζοντας «κρίσιμα εθνικά θέματα» ζητήματα, όπως, π.χ., το Ασφαλιστικό, η κυβέρνηση θα μπορεί μέσω δημοψηφισμάτων να επιχειρήσει τη νομιμοποίηση αντεργατικών ανατροπών που προβλέπονται στο «Σύμφωνο για το Ευρώ» και αποτελούν τον πυρήνα της στρατηγικής του κεφαλαίου.
Στο όνομα της εμπλοκής στη διενέργεια του δημοψηφίσματος όχι μόνο των κομμάτων, «αλλά και ενώσεων προσώπων, επιστημονικών, επαγγελματικών ή συνδικαλιστικών οργανώσεων και κάθε άλλης οργάνωσης της κοινωνίας των πολιτών», θα συστήνονται δύο επιτροπές προεκλογικού αγώνα. Στη μία θα συνωστίζονται όσοι τοποθετούνται θετικά στο ερώτημα του δημοψηφίσματος και στην άλλη όσοι τοποθετούνται αρνητικά.
Σε καθεμιά από τις δύο επιτροπές θα διατίθεται ίδιος χρόνος στα ΜΜΕ για να προβάλλει τις θέσεις της. Η κατανομή, όμως, του χρόνου στο εσωτερικό της κάθε επιτροπής θα καθορίζεται από τα μέλη της. Η συγκεκριμένη διάταξη βάζει στην ίδια μοίρα τα πολιτικά κόμματα με διάφορες ΜΚΟ ή άλλες «ομάδες», που ενδέχεται να προκύπτουν από συγκυριακές συγκολλήσεις μπροστά σε ένα δημοψήφισμα.
Με δεδομένη την ανεξέλεγκτη συμμετοχή στην επιτροπή του «Ναι» ή του «Οχι», γίνεται κατανοητό ότι ουσιαστικά θα καταπνίγεται η έκφραση ανεπιθύμητων για την κυρίαρχη πολιτική απόψεων, αφού, αντικειμενικά, όσο περισσότεροι οι συμμετέχοντες, τόσο λιγότερος ο χρόνος που θα τους αναλογεί για προβολή των θέσεών τους.
Ακόμα πιο πέρα, με πάτημα το νόμο της κυβέρνησης, το νομοσχέδιο δεν προβλέπει προβολή των θέσεων ενός φορέα ή κόμματος που δεν επιθυμεί να συμμετάσχει σε καμία απ' τις δύο επιτροπές. Για παράδειγμα, αν ένα κόμμα, όπως το ΚΚΕ, δε θελήσει να ταυτιστεί πολιτικά με τους συμμετέχοντες στη μια ή την άλλη επιτροπή και επιλέξει να πολεμήσει το δημοψήφισμα ως διαδικασία, δεν πρόκειται να βρει ούτε δευτερόλεπτο στα αστικά ΜΜΕ, αν προϋπόθεση για την προβολή των θέσεων κάθε κόμματος είναι η συμμετοχή του σε μια από τις δύο επιτροπές. Δηλαδή, η αποδοχή των εκάστοτε κυβερνητικών ψευτοδιλημμάτων.
Καμία αυταπάτη δεν πρέπει να θρέφει ο λαός ότι το όποιο δημοψήφισμα θα διεξαχθεί για να εκφράσει τη γνώμη του και να ενισχύσει τη συμμετοχή του στον έλεγχο της εξουσίας, που τον έχει ήδη γονατίσει. Η διενέργειά του θα μεθοδευτεί κατά τρόπο ώστε να καταλήγει εκεί όπου η άρχουσα τάξη και οι πολιτικοί της εκπρόσωποι θέλουν να καταλήξει, στη νομιμοποίηση προαποφασισμένων ανατροπών σε βάρος των λαϊκών συμφερόντων, αλλαγών στο πολιτικό σύστημα τέτοιων που θα το θωρακίσουν απέναντι στο λαό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Τα υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται!
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.