Προσεχώς Ινδία.. ή άβυσσος..

Γιάννης Τριάντης
Μα προπάντων εκείνα τα μαγαζιά με το κίτρινο χρώμα που φέρνει σε χρυσό, για να καταλαβαίνουν οι περαστικοί ότι εκεί ενεδρεύει ενεχυροδανειστήριο, άνθος της τεφρής εποχής που κατέκλυσε την πόλη.

Κάποτε στη θέση τους, σαν μανιτάρια σε ανύποπτο τοπίο, υπήρχαν οι ΕΛΔΕ, έμβλημα φρενιασμένης περιόδου, σημείο αναφοράς της ευκολίας που προπαγάνδιζε ο τοξικός «εκσυγχρονισμός»... Για αύριο ποιος ξέρει. Ισως κάποια ΜΚΟ ευρέσεως εργασίας στα ορυχεία του μέλλοντος και σε στοές ημιαπασχόλησης, με Γερμανούς επιστάτες και κώδικες προ Σικάγου ημερών *** Απέραντη η λιμνοθάλασσα των λέξεων- χαράτσι, έγκλημα, σφαγή, μαχαίρι, καρατόμηση, πέλεκυς, φτώχεια, εξαθλίωση. Αλλά ούτε δυο γραμμές -στον «Ριζοσπάστη»- για τον
θάνατο του Στηβ Τζομπς. Αμερικανάκι, δισεκατομμυριούχος, Apple. Αποκρουστικός συνδυασμός, προφανώς. Εκάς λοιπόν. Ακόμη και η τελευτή του βίου του *** Προσεχώς; Ούτε καν Ινδία. Εκεί υπάρχει κάτι που λαμπυρίζει, ο τεχνολογικός οργασμός, έστω και αν το θαύμα του είναι αντιστρόφως ανάλογο της πικρής πραγματικότητος που βιώνει η πλειονότης. Εδώ ανοίγουν τα υπόγεια της δεκαετίας του '50, μουχλιασμένα δίχως παράθυρα. Προσεχώς άβυσσος *** Από τις σκόρπιες σημειώσεις που κιτρίνισαν περιμένοντας σήμα εξόδου: Και ο Ομπάμα με τουςΑγανακτισμένους. Οπως και ο Μπάφετ, ο Σόρος και ο Παπανδρέου (τις μονές ημέρες)... Συνοφρυωμένη με τις ΗΠΑ, κόντρα στο Ισραήλ, πλάτες στο Ιράν, αλλά ταυτόχρονα «γιες» για το αμερικανικό ραντάρ στη Μαλάτεια (μέρος της αντιπυραυλικής ασπίδας για τις απειλές του Ιράν) και παράταση της στρατιωτικής παρουσίας της στο Αφγανιστάν. Πάντοτε ήξερε το πότε και το πώς η Τουρκία *** Εμείς, πάμε τώρα. Για δυο εβδομάδες, παρέα με τα φλεγόμενα ρουμπίνια (τα ρόδια) και τους εληόχρωμους ανέμους του Οκτωβρίου. Μαζί σας ο Γιώργος Κιούσης.