Από τον Αναστάση Κιορκελίδη ιδιωτικό υπάλληλο
Τελικά η 15 του Οκτώβρη ήταν τζούφια!
Και ξέρεις γιατί Κλύδωνα; Επειδή ο λαός μας έχει φωτογραφίσει τον εχθρό.. Τον καπιταλισμό.. Και ξέρει πώς να τον πολεμήσει και που να βρρει συμμάχους. Απόδειξη ότι δεν συμμετέχει σε εξεγέρσεις τυφλές. Τόσους μήνες που στην Ελλάδα βιώνουμε το μέλλον που είναι παρελθόν (όπως είπε και ο αντιπρόεδρος της λαϊκής συμφοράς) οι αντιδράσεις αντί να κλιμακώνονται, γνώρισαν ύφεση σε σχέση με τις κινητοποιήσεις της άνοιξης και του καλοκαιριού (Απρίλιος - Ιούλιος).
Στη χώρα που βιώνουν τα αντίστοιχα γεγονότα, πολύ πιο σκληρά, όσο σκληρότερος και πιο "ανόθευτος" είναι ο καπιταλισμός της, γεννήθηκε το κίνημα του Occupy Wall Street και αφύπνισε και την απέναντι μεριά του Ατλαντικού. Όχι οτί δεν ήταν αφυπνισμένη αλλά, η δύναμη και η ζωτικότητα που ενέπνευσε ήταν μία γερή ένεση αδρεναλίνης στις φλέβες των ευρωπαϊκών κινημάτων αντίδρασης στον βάρβαρο ιμπεριαλισμό που φοράει τον φερετζέ του νεο-"φιλελευθερισμού". Μόνο που ο φερετζές είναι ακόμα πιο αποκρουστικός.
Περιμέναμε με λαχτάρα και συσσωρευμένο θυμό, την 15η Οκτωβρίου. Αλλά και με περιέργεια για το κυοφορούμενο το νέο ποιο νέο; Για να καταλάβουμε τελικά από την απόσταση που κράτησε ο λαός πως έχει πλέον συνειδητοποιήσει πως εχθρός αυτού του βάρβαρου καπιταλσιμού είναι ένας.
Η αριστερά και οι εργαζόμενοι. Πάει και τέλειωσε. Για αυτό εγώ πιστεύω πως σήμερα και αύριο θα γίνει σεισμός στην Αθήνα για να λιώσουν στον ιδρώτα τους οι δούλοι και δωσίλογοι της τρόϊκας όπως γράφει και ο Στάθης.
Μόνο η αριστερά μπορει να αντισταθεί στην ισοπέδωση των ασύδοτων αγορών και των αντιλαϊκών κυβερνήσεων καθαρμάτων υπαλλήλων των τραπεζών. Μόνο αυτή μπορεί να αποτινάξει από τον σβέρκο μας του ζυγού που μας έχουν φορέσει.
Τελικά η 15 του Οκτώβρη ήταν τζούφια!
Και ξέρεις γιατί Κλύδωνα; Επειδή ο λαός μας έχει φωτογραφίσει τον εχθρό.. Τον καπιταλισμό.. Και ξέρει πώς να τον πολεμήσει και που να βρρει συμμάχους. Απόδειξη ότι δεν συμμετέχει σε εξεγέρσεις τυφλές. Τόσους μήνες που στην Ελλάδα βιώνουμε το μέλλον που είναι παρελθόν (όπως είπε και ο αντιπρόεδρος της λαϊκής συμφοράς) οι αντιδράσεις αντί να κλιμακώνονται, γνώρισαν ύφεση σε σχέση με τις κινητοποιήσεις της άνοιξης και του καλοκαιριού (Απρίλιος - Ιούλιος). Στη χώρα που βιώνουν τα αντίστοιχα γεγονότα, πολύ πιο σκληρά, όσο σκληρότερος και πιο "ανόθευτος" είναι ο καπιταλισμός της, γεννήθηκε το κίνημα του Occupy Wall Street και αφύπνισε και την απέναντι μεριά του Ατλαντικού. Όχι οτί δεν ήταν αφυπνισμένη αλλά, η δύναμη και η ζωτικότητα που ενέπνευσε ήταν μία γερή ένεση αδρεναλίνης στις φλέβες των ευρωπαϊκών κινημάτων αντίδρασης στον βάρβαρο ιμπεριαλισμό που φοράει τον φερετζέ του νεο-"φιλελευθερισμού". Μόνο που ο φερετζές είναι ακόμα πιο αποκρουστικός.
Περιμέναμε με λαχτάρα και συσσωρευμένο θυμό, την 15η Οκτωβρίου. Αλλά και με περιέργεια για το κυοφορούμενο το νέο ποιο νέο; Για να καταλάβουμε τελικά από την απόσταση που κράτησε ο λαός πως έχει πλέον συνειδητοποιήσει πως εχθρός αυτού του βάρβαρου καπιταλσιμού είναι ένας.
Η αριστερά και οι εργαζόμενοι. Πάει και τέλειωσε. Για αυτό εγώ πιστεύω πως σήμερα και αύριο θα γίνει σεισμός στην Αθήνα για να λιώσουν στον ιδρώτα τους οι δούλοι και δωσίλογοι της τρόϊκας όπως γράφει και ο Στάθης.
Μόνο η αριστερά μπορει να αντισταθεί στην ισοπέδωση των ασύδοτων αγορών και των αντιλαϊκών κυβερνήσεων καθαρμάτων υπαλλήλων των τραπεζών. Μόνο αυτή μπορεί να αποτινάξει από τον σβέρκο μας του ζυγού που μας έχουν φορέσει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου