Αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ένωση και διαγραφή του χρέους.. Τέλος..
Στο απόγειο έφτασαν τις προηγούμενες δύο μέρες οι κυβερνητικοί εκβιασμοί, τόσο μέσα στη Βουλή όσο και γενικότερα σε δημόσιες τοποθετήσεις.
Εκβιασμοί και διλήμματα για την αναγκαιότητα να περάσει το πολυνομοσχέδιο, με απώτερο στόχο και το βλέμμα στραμμένο στο λαό.
Μίλησαν για σίγουρη χρεοκοπία αν δεν ψηφιστεί το εκτρωματικό πολυνομοσχέδιο (και για πιθανή χρεοκοπία σε επόμενη φάση ακόμα κι αν ψηφιστεί), μίλησαν για θάνατο της χώρας, ακούσαμε και για μετατροπή της σε προτεκτοράτο, για απώλεια μίας και δύο γενεών...!
Εκβιασμοί, απειλές, τρομοκρατία. Με στόχο και αποδέκτη το λαό. Να κυριαρχήσει, δηλαδή, ο φόβος, για να δεχτεί ο λαός τι; Κι άλλα βάρβαρα μέτρα; Μα ήδη τον έχουν χρεοκοπήσει το λαό! Τώρα τον απειλούν και με αφανισμό!
Γιατί όλη αυτή η τρομοκρατία; Ητανε άραγε μόνο η προσπάθεια να ψηφιστεί το πολυνομοσχέδιο; Αντανακλά, μήπως, τα έντονα προβλήματα, που βγαίνουν πλέον στην επιφάνεια, στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ και της κυβέρνησης;
Είναι το βλέμμα τους στραμμένο στην επόμενη δόση; Μονόπλευρα δεν μπορεί κανείς να εξηγήσει όλο αυτό το κλίμα και τους εκβιασμούς της κυβέρνησης. Δεν μπορεί κανείς να μείνει στις διεργασίες, στους τριγμούς και τις προσπάθειες που γίνονται σε επίπεδο πολιτικού συστήματος.
Αποκαλύπτεται βέβαια από τους ωμούς εκβιασμούς ο φόβος των ανώτατων επιτελείων της άρχουσας τάξης, αλλά δεν είναι μόνο ο φόβος απέναντι στη λαϊκή οργή. Είναι τα αδιέξοδα που έχουν στην προσπάθεια διαχείρισης της βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης.
Είναι αντανάκλαση των φόβων και της αδυναμίας που έχει συνολικά το καπιταλιστικό σύστημα να διαχειριστεί και να προσπεράσει την κρίση με εργαλεία του παρελθόντος. Είναι που οι διαφωνίες ή και οι συγκρούσεις μεταξύ του πολιτικού προσωπικού της άρχουσας τάξης αντανακλούν διαφωνίες και συγκρούσεις μεταξύ μερίδων του κεφαλαίου.
Γιατί, πολύ απλά, για να ξεπεραστεί η κρίση προς όφελος της καπιταλιστικής οικονομίας, αντικειμενικά θα πρέπει να χάσουν κάποιες μερίδες του κεφαλαίου,
θα πρέπει να καταστραφεί και τμήμα του κεφαλαίου, δε φτάνει μόνο η καταστροφή της εργατικής δύναμης με την ανεργία, τη δραστική μείωση μισθών, συντάξεων, τη φοροληστεία κ.λπ.
Κι έτσι, διάφορες μερίδες της αστικής τάξης «βγάζουν τα μαχαίρια» και προσπαθούν να κάνουν το δικό τους πρόβλημα πρόβλημα του λαού.
Ο λαός μας, όμως, δεν έχει άλλο να δώσει. Λέει φτάνει, ως εδώ! Είναι ήδη χρεοκοπημένος όταν αναγκάζεται να ζει ολόκληρη οικογένεια με 500 και 600 ευρώ το μήνα, όταν τα παιδιά της πάνε στο σχολείο νηστικά.
Δεν έχει κανένα λόγο ο λαός να νιώθει ως δικό του πρόβλημα το πρόβλημα των αστών για το πόσο και ποιοι από αυτούς θα χάσουν.
Γι' αυτό και τους κυβερνητικούς εκβιασμούς πρέπει να τους επιστρέψει. Δεν έχει να κερδίσει τίποτα ο λαός από μια κυβέρνηση της λεγόμενης «εθνικής σωτηρίας». Γιατί το έργο της δε θα είναι η σωτηρία του λαού, αλλά η σωτηρία του συστήματος του κεφαλαίου.
Γι' αυτό κάτω η κυβέρνηση και τα αστικά κόμματα, λαϊκή συμμαχία, αλλαγή συσχετισμού δυνάμεων, ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων για τη λαϊκή εξουσία και οικονομία, με αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ενωση και διαγραφή του χρέους.
Γιάννα ΣΤΡΕΒΙΝΑ
Στο απόγειο έφτασαν τις προηγούμενες δύο μέρες οι κυβερνητικοί εκβιασμοί, τόσο μέσα στη Βουλή όσο και γενικότερα σε δημόσιες τοποθετήσεις.
Εκβιασμοί και διλήμματα για την αναγκαιότητα να περάσει το πολυνομοσχέδιο, με απώτερο στόχο και το βλέμμα στραμμένο στο λαό.
Μίλησαν για σίγουρη χρεοκοπία αν δεν ψηφιστεί το εκτρωματικό πολυνομοσχέδιο (και για πιθανή χρεοκοπία σε επόμενη φάση ακόμα κι αν ψηφιστεί), μίλησαν για θάνατο της χώρας, ακούσαμε και για μετατροπή της σε προτεκτοράτο, για απώλεια μίας και δύο γενεών...!
Εκβιασμοί, απειλές, τρομοκρατία. Με στόχο και αποδέκτη το λαό. Να κυριαρχήσει, δηλαδή, ο φόβος, για να δεχτεί ο λαός τι; Κι άλλα βάρβαρα μέτρα; Μα ήδη τον έχουν χρεοκοπήσει το λαό! Τώρα τον απειλούν και με αφανισμό!
Γιατί όλη αυτή η τρομοκρατία; Ητανε άραγε μόνο η προσπάθεια να ψηφιστεί το πολυνομοσχέδιο; Αντανακλά, μήπως, τα έντονα προβλήματα, που βγαίνουν πλέον στην επιφάνεια, στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ και της κυβέρνησης;
Είναι το βλέμμα τους στραμμένο στην επόμενη δόση; Μονόπλευρα δεν μπορεί κανείς να εξηγήσει όλο αυτό το κλίμα και τους εκβιασμούς της κυβέρνησης. Δεν μπορεί κανείς να μείνει στις διεργασίες, στους τριγμούς και τις προσπάθειες που γίνονται σε επίπεδο πολιτικού συστήματος.
Αποκαλύπτεται βέβαια από τους ωμούς εκβιασμούς ο φόβος των ανώτατων επιτελείων της άρχουσας τάξης, αλλά δεν είναι μόνο ο φόβος απέναντι στη λαϊκή οργή. Είναι τα αδιέξοδα που έχουν στην προσπάθεια διαχείρισης της βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης.
Είναι αντανάκλαση των φόβων και της αδυναμίας που έχει συνολικά το καπιταλιστικό σύστημα να διαχειριστεί και να προσπεράσει την κρίση με εργαλεία του παρελθόντος. Είναι που οι διαφωνίες ή και οι συγκρούσεις μεταξύ του πολιτικού προσωπικού της άρχουσας τάξης αντανακλούν διαφωνίες και συγκρούσεις μεταξύ μερίδων του κεφαλαίου.
Γιατί, πολύ απλά, για να ξεπεραστεί η κρίση προς όφελος της καπιταλιστικής οικονομίας, αντικειμενικά θα πρέπει να χάσουν κάποιες μερίδες του κεφαλαίου,
θα πρέπει να καταστραφεί και τμήμα του κεφαλαίου, δε φτάνει μόνο η καταστροφή της εργατικής δύναμης με την ανεργία, τη δραστική μείωση μισθών, συντάξεων, τη φοροληστεία κ.λπ.
Κι έτσι, διάφορες μερίδες της αστικής τάξης «βγάζουν τα μαχαίρια» και προσπαθούν να κάνουν το δικό τους πρόβλημα πρόβλημα του λαού.
Ο λαός μας, όμως, δεν έχει άλλο να δώσει. Λέει φτάνει, ως εδώ! Είναι ήδη χρεοκοπημένος όταν αναγκάζεται να ζει ολόκληρη οικογένεια με 500 και 600 ευρώ το μήνα, όταν τα παιδιά της πάνε στο σχολείο νηστικά.
Δεν έχει κανένα λόγο ο λαός να νιώθει ως δικό του πρόβλημα το πρόβλημα των αστών για το πόσο και ποιοι από αυτούς θα χάσουν.
Γι' αυτό και τους κυβερνητικούς εκβιασμούς πρέπει να τους επιστρέψει. Δεν έχει να κερδίσει τίποτα ο λαός από μια κυβέρνηση της λεγόμενης «εθνικής σωτηρίας». Γιατί το έργο της δε θα είναι η σωτηρία του λαού, αλλά η σωτηρία του συστήματος του κεφαλαίου.
Γι' αυτό κάτω η κυβέρνηση και τα αστικά κόμματα, λαϊκή συμμαχία, αλλαγή συσχετισμού δυνάμεων, ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων για τη λαϊκή εξουσία και οικονομία, με αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ενωση και διαγραφή του χρέους.
Γιάννα ΣΤΡΕΒΙΝΑ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου