Μόνη ελπίδα μας το θαύμα μιας εξέγερσης..

αν αυτό τρέχει ακόμη στο αίμα μας..

Πρόκειται περί σαρκοφάγων..
Συμπλέκονται μέρες τώρα τα κορυφαία δύο από αυτά, αλλά το αίμα που θα στάξει δεν θα είναι το δικό τους.

Στον Σαρκοζί και την Μέρκελ αναφέρομαι που σε μια διελκυστίνδα των μικρότερων δυνατών απωλειών για την πάρτη τους, θα αποφασίσουν την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών 
(μερικές ίσως κρατικοποιηθούν) 
αποκεφαλίζοντας όμως τους Ευρωπαίους εργαζόμενους, αρχής γενομένης από εμάς τους Ελληνες, βεβαίως, βεβαίως..


Παλιά δοκιμασμένη συνταγή της αλητοελιτοκρατίας. Κοινωνικοποίηση των ζημιών που επήλθαν από τα αχρεωστήτως ιδιοποιηθέντα κέρδη..
Αυτός ήταν είναι και θα είναι και ο πυρήνας του προβλήματος με τον αποδέκτη έτσι του λογαριασμού να είναι και αυτός εκ προοιμίου γνωστός. Ο συνήθης ύποπτος.  Οι λαοί..


Το σημείο τριβής τους εστιάζεται ωστόσο επί καθοριστικής σημασίας λεπτομερειών. Στο ποιές από τις τράπεζες των δύο κρατών –οι Γαλλικές ή οι Γερμανικές- θα υποστούν (ως δανειστές μας) απλώς εκδορές.
( Για τους υπόλοιπες δεν τίθεται θέμα.. Θ’ ανοίξει η σπλήνα τους!)

Επειδή οι ηγεσίες τους εν αντιθέσει με την εγχώρια, μετρούν ακόμη το πολιτικό κόστος. Και κατά την επίπλαστη αστική δημοκρατία, την βιτρίνα τους δηλαδή, το πολιτικό κόστος αντιπροσωπεύει  ψήφους,
–ιδιαίτερα για τον πρώτο τον Σαρκοζί οσονούπω-
που εκεί δεν είναι ακάλυπτες επιταγές. 
Εμπεριέχουν το αντίκρισμα που εντοπίζεται στο πολιτισμικό, (στο συνολικό δηλαδή), επίπεδο ζωής των φορέων τους και όχι αποκλειστικά στο οικονομικό. 
(πολλώ δε μάλλον σε αυτό..) 


Στην παραμικρή έτσι θεσμική αμυχή που θα υποστούν, οι ηγεσίες τους καταπίνονται αυθωρεί και παραχρήμα από τον  πολιτικό σκουπιδοφάγο για να απορριφθούν κατόπιν στην χωματερή της ιστορίας.

Στην μέγιστη απώλεια θα έχουν την τύχη των Πετέν..


Η αντιστοίχισή τους έτσι με τα επί της δικής μας επικρατείας
(ξέρω, πρώην επικρατείας, αλλά κάνω χρήση του όρου για την οικονομία του λόγου),
θλιβερή, και πονά βαθιά σαν προεμφραγματικό σύμπτωμα.


Και μόνο στην σκέψη πως οι αποκλειστικά υπαίτιοι της κατάπτωσής μας (ΝΔ ΠΑΣΟΚ) αρνήθηκαν, εν χορώ και επισήμως από του κοινοβουλευτικού βήματος  στην αριστερά, τον έλεγχο του χρέους 
κι αυτό δίχως σε σύγκριση με το φονικό του Γρηγορόπουλου να ματώσει μύτη στο ιστορικό κέντρο,
αρκεί για να αντιληφθεί κάποιος πως η καθεστωτική επιχείρηση "μαζί τα φάγαμε" έπιασε τόπο. 

Αναλάβαμε ως μη οφείλαμε την ευθύνη της συνενοχής στην πρόκληση και την διόγκωσή του. Στον βαθμό που ένας έκαστος εξ ημών έχει ορίσει για τον εαυτό του.


Τι σημαίνει αυτό; Την επιτυχία του τηλεοπτικού απορρυπαντικού στο ξέπλυμα του εγκεφάλου μας.


Μην αυταπατάστε επομένως. Είναι πλέον ξεκάθαρο. Η Ελλάς τη συνενοχή των δωσιλόγων ΠΑΣΟΚ ΛΑΟΣ ΝΔ ΝΤΟΡΑ ΚΟΥΒΕΛΗΣ έχει απαχθεί από την Εοκική Τραπεζιτική Μαφία και ο Ελληνικός λαός καλείται να καταβάλλει τα λύτρα της απελευθέρωσής της ως την πλήρη εξαθλίωσή του.


Μόνη του ελπίδα , το θαύμα της εξέγερσης, αν αυτό τρέχει ακόμη στο αίμα του.. 

eandrik@otenet.gr