οι άλλοι με μια ματιά

Με ποιους θα κυβερνήσει

Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης απέκλεισε χθες το ενδεχόμενο συγκυβέρνησης με το ΠΑΣΟΚ ή κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας. Αντιθέτως, επέμεινε στην ανάγκη διεξαγωγής εκλογών. Οι ψηφοφόροι του λεγόμενου μεσαίου χώρου έκαναν το λάθος και εμπιστεύθηκαν τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες εκλογές, παρότι δεν είχε σχέδιο εξόδου της χώρας από την κρίση ούτε είχε ξεκαθαρίσει προεκλογικώς με ποιους θα κυβερνήσει. Δικαιολογημένα, λοιπόν, και λόγω της κρισμότητας των στιγμών, είναι εξαιρετικά δύσπιστοι τώρα. Ο κ. Σαμαράς οφείλει να εξηγήσει στους ψηφοφόρους ποιο είναι το σχέδιό του, αλλά και με ποιους ακριβώς θα αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας στην πιο κρίσιμη στιγμή της μεταπολεμικής της ιστορίας. Αυτό που θα παραλάβει, σε περίπτωση που κερδίσει τις εκλογές, είναι προφανές ότι δεν αντέχει –ξανά– ούτε ερασιτεχνισμούς ούτε και ερασιτέχνες. Αντιθέτως, απαιτεί ό,τι καλύτερο διαθέτει η χώρα από τεχνοκράτες και στελέχη της αγοράς που θα έπρεπε να επεξεργάζονται σοβαρές προτάσεις, αλλά και να εκπροσωπούν εγκύρως τη Ν.Δ. στον δημόσιο διάλογο.
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ




Η οργή μας να γίνει δύναμη
Τα μέτρα που καταιγιστικά ανακοινώνονται τις τελευταίες ημέρες ρίχνουν τρία επίπεδα τη ζωή των πολιτών. Μετά την εκτόξευση των έμμεσων φόρων, η μείωση των αμοιβών παντού, η λεγόμενη εσωτερική υποτίμηση και η κατάργηση των αφορολογήτων, η οποία οδηγεί σε έκρηξη
της άμεσης φορολογίας. Λιγότερο εισόδημα και περισσότεροι φόροι!


Από παντού διαχέεται κλίμα κοινωνικής απόγνωσης, που αναζητά όμως πολιτική έκφραση. Στις δημοσκοπήσεις το ΠΑΣΟΚ πιάνει και δεν πιάνει 20%, αλλά παραμένει αγκιστρωμένο στην εξουσία, εκτελεί συμβόλαια...


Οι πολίτες δεν είναι αμνήμονες. Δεν εμπιστεύονται τη Ν.Δ., δεν πιστεύουν ότι τα δύο κόμματα που ευθύνονται για την κρίση μπορούν να μας βγάλουν απ' αυτή, χωριστά ή από κοινού. Δεν παραμυθιάζονται με τα σενάρια για τεχνοκράτες - σωτήρες.
Η ΑΥΓΗ


ΑΥΤΟΣΥΓΚΡΑΤΗΣΗ
Oσο η ελληνική οικονομία κινείται στην κόψη του ξυραφιού – κατά τη διατύπωση του πλέον αρμόδιου υπουργού – θα ασκείται πολιτική περιορισμών και λιτότητας.
Και όσο αυτή η πολιτική συνδυάζεται με την προσπάθεια μεταρρυθμίσεων και θεμελιακών αλλαγών, η πίεση που δέχονται οι εργαζόμενοι θα μεγαλώνει.
Πρακτικά αυτά σημαίνουν συρρίκνωση εισοδήματος για μεγάλες κατηγορίες πληθυσμού.
Σημαίνουν επίσης ανατροπή σχέσεων, συνηθειών και καταστάσεων.
Ευλόγως οι πολίτες αντιδρούν.
Οι εργαζόμενοι σε πολλούς κλάδους αποφασίζουν απεργιακές κινητοποιήσεις. Κανείς δεν μπορεί να θέσει υπό αμφισβήτηση αυτό το δικαίωμα.
Αυτό όμως που τίθεται εν αμφιβόλω είναι αν οι απεργίες επιτυγχάνουν τον στόχο τους.
Αν δηλαδή οι κινητοποιήσεις οργανώνονται και εξελίσσονται με μεθόδους που να εξασφαλίζουν προϋποθέσεις αποτελεσματικότητας.
ΤΑ ΝΕΑ