Από τον γιατρό Κώστα Δεληπέτρο
Ο πρώτος νεοφιλελεύθερος και ακροδεξιός ήταν ο Προκρούστης
Αναζητείται ο Θησέας..
Οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι:
· Υπεράριθμοι
· Τεμπέληδες,
· Άχρηστοι,
· Κοπρίτες,
· Πολιτική πελατεία,
· Μάζα,
· Απρόθυμοι,
και άλλα πολλά. Είναι τα επίθετα με τα οποία στολίζουν, η κυβέρνηση και η προπαγάνδα της μέσω των "δικών" της ΜΜΕ, οι κεφαλαιούχοι και οι τραπεζίτες με τα δικά τους "λογικά" και "οικολογικά"ΜΜΕ, και η Τρόικα των υψηλόβαθμων υπαλλήλων μέσω των χαμηλόβαθμων ΚΛΗΤΉΡΩΝ (που καλούνται και "σωτήρες" των χωρών που διαλύουν).
Ας εξηγηθούμε.
Οι "σωτήρες" της χώρας ήρθαν με ένα έτοιμο πρόγραμμα. Μία συνταγή που δεν είναι τίποτ'
άλλο από μία σύγχρονη εκδοχή του μύθου του Θησέα που βρέθηκε στην περιοχή του Κορυδαλλού (ή κάπου εκεί κοντά) στα αρχαία χρόνια, συναντώντας τον μυθικό ληστή Προκρούστη. Ο διαβόητος αυτός ληστής, σα μία αρχαία Τρόικα, έβαζε τους επισκέπτες του, αφού τους έκανε ένα καλό τραπέζι (ας το παραλληλίσουμε με τα "καλά" χρόνια της ΕΟΚ και της Ε.Ε.) προκειμένου να τους αποδιοργανώσει, σε ένα κρεβάτι συγκεκριμένου μεγέθους. Τους έδενε και μετά, αν ήταν ψηλοί και περίσσευαν από το κρεββατι, τους ακρωτηρίαζε ότι περίσσευε. Αν ήταν μικρόσωμοι και το κρεβάτι τους έπεφτε μεγάλο, τους τέντωνε -υποτίθεται για να απλώσουν- μέχρι να σκιστούν*.
Έτσι και οι "σωτήρες" μας, διαπνεόμενοι από το πνεύμα του αρχαίου κακοποιού, και στο όνομα της δικής τους "εξυγίανσης", μας φέρνουν μία Προκρούστεια Κλίνη που την ονομάζουν "Μνημονιο", μας βάζουν επί της κλίνης αυτής και αρχίζουν κύρίως να κόβουν, αλλά και να ταννύουν το κοινωνικό σώμα, μέχρι αυτό να διαμελιστεί. Ο σύγχρονος αυτός Προκρούστης δε δουλεύει μόνος του. Έχει και βοηθούς, ηλεκτρονικούς, έντυπους, διεθνείς και ντόπιους. Στα αρχεία χρόνια φαίνεται, ήταν πιο εύκολα τα πράγματα.
Το κρεβάτι του Τροϊκανού Προκρούστη λοιπόν, αποδείχτηκε πολύ μικρό για να υποστηρίξει το μέρος εκείνο του σώματος του θύματος του (της Ελλάδας) που αποτελείται από τους εργαζόμενους στο Δημόσιο. Σαν περισσευούμενο κομμάτι λοιπόν, έπρεπε να κοπεί.
Στα χρόνια μας, ο ακρωτηριασμός πρέπει να έπεται μίας διαδικασίας που περιλαβάνει αναισθητοποίηση του υπολοίπου σώματος, απονέκρωση των ιστών του ακρωτηριαζόμενου άκρου με σταμάτημα της κυκλοφορίας του αίματος και καλή απομόνωση του τμήματος αυτού από το υπόλοιπο σώμα. Έτσι ο σύγχρονος Προκρούστης, κάλεσε τους βοηθούς του. Τον αναισθησιολόγο κ. Μιμιέ, τον ακτινολόγο και ανατόμο κ. Πάγκαλομπενίτο, τη νοσοκόμα κα αΓΑΠούλα και την καθαρίστρια (για να μαζέψει τα κρέατα) κα Λοβέρδα**
Προετοίμασαν τον "ασθενή" και οσονούπω, αρχίζει το πριόνισμα από τον Προκρούστη αυτοπροσώπως.
Είναι προφανές πως η δυσλειτουργία του Δημοσίου και όλες οι "εκδηλώσεις ασθένειας" που εντοπίζουν οι "γιατροί" του έθνους, δεν έχουν να κάνουν με τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων. Όλα τα συμπτώματα αυτά είναι αποτέλεσμα της ανάπτυξης του εργασιακού περιβάλλοντος των δημοσίων υπαλλήλων από τα πάνω. Από τις κυβερνήσεις και τους παρατρεχάμενους τους, οι οποίοι πήραν στα χέρια τους χρήσιμους ανθρώπους, οι οποίοι απέκτησαν μία εργασία και στο όνομα μίας κομματικής "ανάγκης" τους μετέτρεψαν σε χαϊδεμένα παιδιά, σε εργαλεία μίας χρήσης, του συστήματος.
Και επειδή ένα σύστημα δε φτάνει να χαϊδεύει αλλά και να υπάρχει, ξεχώρισε τους άξιους από τους κομματικούς και τους ανάθεσε τη λειτουργία του Κράτους. Όμως αυτοί δεν έφταναν. Δεν ήταν αρκετοί. Έτσι και οι ανάγκες του Κράτους δεν εξυπηρετούνταν σε αντίθεση με εκείνες του Κόμματος που διεκπεραιώνονταν στο ακέραιο.
Τώρα έρχεται μείωση του αριθμού των υπαλλήλων. Και μη πει κανείς πως θα φύγουν (ή θα εφεδροποιηθούν) οι κομματικοί. Αυτοί που δεν παρήγαγαν έργο για το Κράτος αλλά για το Κόμμα. ΄΄Οχι. Οι άλλοι θα φύγουν οι θα εφεδροποιηθούν. Άρα η μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων, ουδεμία σχέση έχει με βελτιώσεις και θεραπείες που βλέπουν οι "σωτήρες" μας.
Η μισθολογική δαπάνη του Δημοσίου, μέχρι το 2004, ήταν 10% περίπου του ΑΕΠ. Το 2009 έφτασε περίου 13% του ΑΕΠ. Με τις απολύσεις που ζητάνε οι σωτήρες, προβλέπεται να μειωθεί (κατ' αναλογία και με την παραδοχή πως ο κάθε υπάλληλος μετέχει περίπου το ίδιο ση δαπάνη) 150.000 απολύσεις/768.000 υπάλληλοι (απογραφή ΓΑΠ 2010 = 19,5%. Δηλαδή 13% του ΑΕΠ - 19,5%(μείωση υπαλλήλων) = 19,5% μείωση ΠΕΡΙΠΟΥ 22.000.000 -19,5% = 17.710.000. ΣΤΟΙΧΕΙΑ: Υπουργείου Οικονομικών
Όμως οι στόχοι του μεσοπρόθεσμου θέλουν η μείωση να φτάνει τα 21.500.000. Ποιος λέει την αλήθεια***. Μήπως πρόκειται για πρόβλεψη "νέων προσλήψεων"; Και αν ναι, γιατί να προσλάβουν κάποιοι κάποιους που τους θεωρούν a priori άχρηστους και κοπρίτες;
Μα κάπως πρέπει να εξυπηρετηθεί η μεταβίβαση κεφαλαίου στους ιδιώτες, όπως είπαμε πριν και όταν ζητηθούν εξηγήσεις, ο αποδιοπομπαίος τράγος, ο δημόσιος υπάλληλος, να είναι ακόμα εκεί. Δεμένος με τα δεσμά της φτηνής μισθωτής του εργασίας.
Για το τελευταίο ζήτημα, αν εξετάσει κανείς την αποδοτικότητα του Δημοσίου, τα αίτια της ταπείνωσης της και τη διατήρηση ενός συστήματος προσλήψεων που καθιστά εξαρχής την πρόσληψη υπαλλήλου, μέγα άθλο (νόμος Πεπονή) ενώ τα γραφεία των "γκουρού της λιτότητας" είναι γεμάτα με ανθρώπους που έχουν γεμίσει με -προσωπικές- υποσχέσεις τακτοποίησης και απ' ότι φαίνεται οι υποσχέσεις αυτές υλοποιούνται (μαζί με την κοροϊδία και την υποτίμηση της αξιοπρέπειας), μάλλον η απάντηση είναι πως δεν θα υπάρξει καμία βελτίωση.
Δεν πρόκειται να γίνει το Δημόσιο ούτε λειτουργικό, ούτε εξυπηρετικό με μείωση του αριθμού των Δημοσίων Υπαλλήλων. Παρά μόνο θα υποβαθμιστεί περαιτέρω. Θα υποβαθμιστεί γιατί στόχος πια είναι να εξαφανιστεί και ο ανταγωνισμός από την αγορά καθώς και η τελευταία παρεμβατική δυνατότητα του Δημοσίου στην ασυδοσία των εμπόρων. Θα εξαφανιστούν τα βασικά Δημόσια Αγαθά. Η παιδεία, η υγεία ακόμα και η ασφάλεια. Γιατί εξαρχής αυτό ήταν το σχέδιο και το δούλεψαν καλά οι συνεργάτες του Προκρούστη. Διεφθειραν ιδεολογίες, ταπείνωσαν συνειδήσεις, εξευτέλισαν πολίτες και σκότωσαν ότι πολυτιμότερο έχει μία κοινωνία. Τους δεσμούς μεταξύ των μελών της.
Ο Προκρούστης ήταν μάλλον ο πρώτος νεοφιλελεύθερος. Ζητείται λοιπόν και ο σύγχρονος Θησέας
Ο πρώτος νεοφιλελεύθερος και ακροδεξιός ήταν ο Προκρούστης
Αναζητείται ο Θησέας..
· Υπεράριθμοι
· Τεμπέληδες,
· Άχρηστοι,
· Κοπρίτες,
· Πολιτική πελατεία,
· Μάζα,
· Απρόθυμοι,
και άλλα πολλά. Είναι τα επίθετα με τα οποία στολίζουν, η κυβέρνηση και η προπαγάνδα της μέσω των "δικών" της ΜΜΕ, οι κεφαλαιούχοι και οι τραπεζίτες με τα δικά τους "λογικά" και "οικολογικά"ΜΜΕ, και η Τρόικα των υψηλόβαθμων υπαλλήλων μέσω των χαμηλόβαθμων ΚΛΗΤΉΡΩΝ (που καλούνται και "σωτήρες" των χωρών που διαλύουν).
Ας εξηγηθούμε.
Οι "σωτήρες" της χώρας ήρθαν με ένα έτοιμο πρόγραμμα. Μία συνταγή που δεν είναι τίποτ'
άλλο από μία σύγχρονη εκδοχή του μύθου του Θησέα που βρέθηκε στην περιοχή του Κορυδαλλού (ή κάπου εκεί κοντά) στα αρχαία χρόνια, συναντώντας τον μυθικό ληστή Προκρούστη. Ο διαβόητος αυτός ληστής, σα μία αρχαία Τρόικα, έβαζε τους επισκέπτες του, αφού τους έκανε ένα καλό τραπέζι (ας το παραλληλίσουμε με τα "καλά" χρόνια της ΕΟΚ και της Ε.Ε.) προκειμένου να τους αποδιοργανώσει, σε ένα κρεβάτι συγκεκριμένου μεγέθους. Τους έδενε και μετά, αν ήταν ψηλοί και περίσσευαν από το κρεββατι, τους ακρωτηρίαζε ότι περίσσευε. Αν ήταν μικρόσωμοι και το κρεβάτι τους έπεφτε μεγάλο, τους τέντωνε -υποτίθεται για να απλώσουν- μέχρι να σκιστούν*.
Έτσι και οι "σωτήρες" μας, διαπνεόμενοι από το πνεύμα του αρχαίου κακοποιού, και στο όνομα της δικής τους "εξυγίανσης", μας φέρνουν μία Προκρούστεια Κλίνη που την ονομάζουν "Μνημονιο", μας βάζουν επί της κλίνης αυτής και αρχίζουν κύρίως να κόβουν, αλλά και να ταννύουν το κοινωνικό σώμα, μέχρι αυτό να διαμελιστεί. Ο σύγχρονος αυτός Προκρούστης δε δουλεύει μόνος του. Έχει και βοηθούς, ηλεκτρονικούς, έντυπους, διεθνείς και ντόπιους. Στα αρχεία χρόνια φαίνεται, ήταν πιο εύκολα τα πράγματα.
Το κρεβάτι του Τροϊκανού Προκρούστη λοιπόν, αποδείχτηκε πολύ μικρό για να υποστηρίξει το μέρος εκείνο του σώματος του θύματος του (της Ελλάδας) που αποτελείται από τους εργαζόμενους στο Δημόσιο. Σαν περισσευούμενο κομμάτι λοιπόν, έπρεπε να κοπεί.
Στα χρόνια μας, ο ακρωτηριασμός πρέπει να έπεται μίας διαδικασίας που περιλαβάνει αναισθητοποίηση του υπολοίπου σώματος, απονέκρωση των ιστών του ακρωτηριαζόμενου άκρου με σταμάτημα της κυκλοφορίας του αίματος και καλή απομόνωση του τμήματος αυτού από το υπόλοιπο σώμα. Έτσι ο σύγχρονος Προκρούστης, κάλεσε τους βοηθούς του. Τον αναισθησιολόγο κ. Μιμιέ, τον ακτινολόγο και ανατόμο κ. Πάγκαλομπενίτο, τη νοσοκόμα κα αΓΑΠούλα και την καθαρίστρια (για να μαζέψει τα κρέατα) κα Λοβέρδα**
Προετοίμασαν τον "ασθενή" και οσονούπω, αρχίζει το πριόνισμα από τον Προκρούστη αυτοπροσώπως.
Είναι προφανές πως η δυσλειτουργία του Δημοσίου και όλες οι "εκδηλώσεις ασθένειας" που εντοπίζουν οι "γιατροί" του έθνους, δεν έχουν να κάνουν με τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων. Όλα τα συμπτώματα αυτά είναι αποτέλεσμα της ανάπτυξης του εργασιακού περιβάλλοντος των δημοσίων υπαλλήλων από τα πάνω. Από τις κυβερνήσεις και τους παρατρεχάμενους τους, οι οποίοι πήραν στα χέρια τους χρήσιμους ανθρώπους, οι οποίοι απέκτησαν μία εργασία και στο όνομα μίας κομματικής "ανάγκης" τους μετέτρεψαν σε χαϊδεμένα παιδιά, σε εργαλεία μίας χρήσης, του συστήματος.
Και επειδή ένα σύστημα δε φτάνει να χαϊδεύει αλλά και να υπάρχει, ξεχώρισε τους άξιους από τους κομματικούς και τους ανάθεσε τη λειτουργία του Κράτους. Όμως αυτοί δεν έφταναν. Δεν ήταν αρκετοί. Έτσι και οι ανάγκες του Κράτους δεν εξυπηρετούνταν σε αντίθεση με εκείνες του Κόμματος που διεκπεραιώνονταν στο ακέραιο.
Τώρα έρχεται μείωση του αριθμού των υπαλλήλων. Και μη πει κανείς πως θα φύγουν (ή θα εφεδροποιηθούν) οι κομματικοί. Αυτοί που δεν παρήγαγαν έργο για το Κράτος αλλά για το Κόμμα. ΄΄Οχι. Οι άλλοι θα φύγουν οι θα εφεδροποιηθούν. Άρα η μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων, ουδεμία σχέση έχει με βελτιώσεις και θεραπείες που βλέπουν οι "σωτήρες" μας.
Η μισθολογική δαπάνη του Δημοσίου, μέχρι το 2004, ήταν 10% περίπου του ΑΕΠ. Το 2009 έφτασε περίου 13% του ΑΕΠ. Με τις απολύσεις που ζητάνε οι σωτήρες, προβλέπεται να μειωθεί (κατ' αναλογία και με την παραδοχή πως ο κάθε υπάλληλος μετέχει περίπου το ίδιο ση δαπάνη) 150.000 απολύσεις/768.000 υπάλληλοι (απογραφή ΓΑΠ 2010 = 19,5%. Δηλαδή 13% του ΑΕΠ - 19,5%(μείωση υπαλλήλων) = 19,5% μείωση ΠΕΡΙΠΟΥ 22.000.000 -19,5% = 17.710.000. ΣΤΟΙΧΕΙΑ: Υπουργείου Οικονομικών
Όμως οι στόχοι του μεσοπρόθεσμου θέλουν η μείωση να φτάνει τα 21.500.000. Ποιος λέει την αλήθεια***. Μήπως πρόκειται για πρόβλεψη "νέων προσλήψεων"; Και αν ναι, γιατί να προσλάβουν κάποιοι κάποιους που τους θεωρούν a priori άχρηστους και κοπρίτες;
Μα κάπως πρέπει να εξυπηρετηθεί η μεταβίβαση κεφαλαίου στους ιδιώτες, όπως είπαμε πριν και όταν ζητηθούν εξηγήσεις, ο αποδιοπομπαίος τράγος, ο δημόσιος υπάλληλος, να είναι ακόμα εκεί. Δεμένος με τα δεσμά της φτηνής μισθωτής του εργασίας.
Για το τελευταίο ζήτημα, αν εξετάσει κανείς την αποδοτικότητα του Δημοσίου, τα αίτια της ταπείνωσης της και τη διατήρηση ενός συστήματος προσλήψεων που καθιστά εξαρχής την πρόσληψη υπαλλήλου, μέγα άθλο (νόμος Πεπονή) ενώ τα γραφεία των "γκουρού της λιτότητας" είναι γεμάτα με ανθρώπους που έχουν γεμίσει με -προσωπικές- υποσχέσεις τακτοποίησης και απ' ότι φαίνεται οι υποσχέσεις αυτές υλοποιούνται (μαζί με την κοροϊδία και την υποτίμηση της αξιοπρέπειας), μάλλον η απάντηση είναι πως δεν θα υπάρξει καμία βελτίωση.
Δεν πρόκειται να γίνει το Δημόσιο ούτε λειτουργικό, ούτε εξυπηρετικό με μείωση του αριθμού των Δημοσίων Υπαλλήλων. Παρά μόνο θα υποβαθμιστεί περαιτέρω. Θα υποβαθμιστεί γιατί στόχος πια είναι να εξαφανιστεί και ο ανταγωνισμός από την αγορά καθώς και η τελευταία παρεμβατική δυνατότητα του Δημοσίου στην ασυδοσία των εμπόρων. Θα εξαφανιστούν τα βασικά Δημόσια Αγαθά. Η παιδεία, η υγεία ακόμα και η ασφάλεια. Γιατί εξαρχής αυτό ήταν το σχέδιο και το δούλεψαν καλά οι συνεργάτες του Προκρούστη. Διεφθειραν ιδεολογίες, ταπείνωσαν συνειδήσεις, εξευτέλισαν πολίτες και σκότωσαν ότι πολυτιμότερο έχει μία κοινωνία. Τους δεσμούς μεταξύ των μελών της.
Ο Προκρούστης ήταν μάλλον ο πρώτος νεοφιλελεύθερος. Ζητείται λοιπόν και ο σύγχρονος Θησέας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου