Διογκώθηκε το έλλειμα για να ληστευτεί ο λαός;
«Το έλλειμμα της χώρας για το 2009 σκοπίμως παρουσιάστηκε στο 15,4% (είμαι ο μόνος που προεκλογικά και αρθρογραφώντας από την τότε εφημερίδα μου προσδιόρισα το ύψος αυτό δίχως να με διαψεύσει τότε κανείς) από τη Eurostat.
Επρεπε να φανεί μεγαλύτερο από αυτό της Ιρλανδίας, που ήταν 14%, ώστε να παρθούν δυσβάσταχτα μέτρα κατά της Ελλάδας»,
αποκαλύπτει η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και μέλος της επιτροπής της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, Ζωή Γεωργαντά.
«Το έλλειμμα έγινε τόσο μεγάλο λόγω του γεγονότος ότι μπήκαν όχι με φυσιολογικό τρόπο στη "γενική κυβέρνηση"
(σ.σ. στενός δημόσιος τομέας και πλευρές του ευρύτερου)
ένας αριθμός ΔΕΚΟ, αυτοί οι 151 φορείς, αυτούς όπου τώρα εξελίσσεται η εφεδρεία.
Αυτοί οι φορείς δεν μελετήθηκαν στατιστικά όπως έπρεπε, και μάλιστα σύμφωνα με όσα ορίζει η ίδια η Eurostat.
Γι' αυτή τη διαδικασία τα κριτήρια είναι πολλά και πολύπλοκα, χρειάζεται μακροχρόνια μελέτη για να υπαχθούν. Εμείς επιμέναμε αυτές οι ενστάσεις μας να καταγραφούν ακόμα και στα πρακτικά. Ο πρόεδρος της Αρχής μάς απάντησε ότι "στα πρακτικά θα μπει ό,τι θέλω εγώ", επί λέξει».
Αυτά τα προβλήματα, ξεκινούσαν από την «απομονωτική, αντιδημοκρατική, εξουσιαστική» λειτουργία του προέδρου της Ανδρέα Γεωργίου, όπως έχει καταγγείλει και ο σύλλογος των εργαζομένων στην ΕΛΣΤΑΤ και έφταναν μέχρι το συστηματικό αποκλεισμό των μελών της από το να εκφράζουν άποψη σε σοβαρά ζητήματα, όπως η επιστημονική ορθότητα των στατιστικών μεθοδολογιών που ακολουθούνταν, ο κανονισμός λειτουργίας της Αρχής, ο κανονισμός των υποχρεώσεων που είχαν προς την Αρχή άλλες υπηρεσίες του Δημοσίου και άλλα.
Το συμπέρασμα της κ. Γεωργαντά αμφισβητεί άλλο μέλος της επιτροπής, λέγοντας ότι επιστημονικά μπορεί να αποδειχτεί ότι οι «φορείς του Δημοσίου, που δεν χρηματοδοτούνται από το Δημόσιο και εισήλθαν στη συγκεκριμένη λίστα, δεν μπορούν να επηρεάσουν σε τέτοιο βαθμό την τελική διαμόρφωση του ελλείμματος».
Σε κάθε περίπτωση, πάντως, θεωρείται επιβεβλημένη η σε υψηλό επίπεδο πολιτική αλλά και δικαστική παρέμβαση αναφορικά με την καταγγελία, καθώς αφορά το σημαντικότερο πολιτικο-οικονομικό ζήτημα των τελευταίων δεκαετιών με την Ελλάδα στο επίκεντρο της μεγαλύτερης κρίσης και την κοινωνία στην απόλυτη οικονομική αφαίμαξη.
«Το έλλειμμα της χώρας για το 2009 σκοπίμως παρουσιάστηκε στο 15,4% (είμαι ο μόνος που προεκλογικά και αρθρογραφώντας από την τότε εφημερίδα μου προσδιόρισα το ύψος αυτό δίχως να με διαψεύσει τότε κανείς) από τη Eurostat.
Επρεπε να φανεί μεγαλύτερο από αυτό της Ιρλανδίας, που ήταν 14%, ώστε να παρθούν δυσβάσταχτα μέτρα κατά της Ελλάδας», αποκαλύπτει η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και μέλος της επιτροπής της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, Ζωή Γεωργαντά.
«Το έλλειμμα έγινε τόσο μεγάλο λόγω του γεγονότος ότι μπήκαν όχι με φυσιολογικό τρόπο στη "γενική κυβέρνηση"
(σ.σ. στενός δημόσιος τομέας και πλευρές του ευρύτερου)
ένας αριθμός ΔΕΚΟ, αυτοί οι 151 φορείς, αυτούς όπου τώρα εξελίσσεται η εφεδρεία.
Αυτοί οι φορείς δεν μελετήθηκαν στατιστικά όπως έπρεπε, και μάλιστα σύμφωνα με όσα ορίζει η ίδια η Eurostat.
Γι' αυτή τη διαδικασία τα κριτήρια είναι πολλά και πολύπλοκα, χρειάζεται μακροχρόνια μελέτη για να υπαχθούν. Εμείς επιμέναμε αυτές οι ενστάσεις μας να καταγραφούν ακόμα και στα πρακτικά. Ο πρόεδρος της Αρχής μάς απάντησε ότι "στα πρακτικά θα μπει ό,τι θέλω εγώ", επί λέξει».
Αυτά τα προβλήματα, ξεκινούσαν από την «απομονωτική, αντιδημοκρατική, εξουσιαστική» λειτουργία του προέδρου της Ανδρέα Γεωργίου, όπως έχει καταγγείλει και ο σύλλογος των εργαζομένων στην ΕΛΣΤΑΤ και έφταναν μέχρι το συστηματικό αποκλεισμό των μελών της από το να εκφράζουν άποψη σε σοβαρά ζητήματα, όπως η επιστημονική ορθότητα των στατιστικών μεθοδολογιών που ακολουθούνταν, ο κανονισμός λειτουργίας της Αρχής, ο κανονισμός των υποχρεώσεων που είχαν προς την Αρχή άλλες υπηρεσίες του Δημοσίου και άλλα.
Το συμπέρασμα της κ. Γεωργαντά αμφισβητεί άλλο μέλος της επιτροπής, λέγοντας ότι επιστημονικά μπορεί να αποδειχτεί ότι οι «φορείς του Δημοσίου, που δεν χρηματοδοτούνται από το Δημόσιο και εισήλθαν στη συγκεκριμένη λίστα, δεν μπορούν να επηρεάσουν σε τέτοιο βαθμό την τελική διαμόρφωση του ελλείμματος».
Σε κάθε περίπτωση, πάντως, θεωρείται επιβεβλημένη η σε υψηλό επίπεδο πολιτική αλλά και δικαστική παρέμβαση αναφορικά με την καταγγελία, καθώς αφορά το σημαντικότερο πολιτικο-οικονομικό ζήτημα των τελευταίων δεκαετιών με την Ελλάδα στο επίκεντρο της μεγαλύτερης κρίσης και την κοινωνία στην απόλυτη οικονομική αφαίμαξη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου