Σάββατο 17 Σεπτεμβρίου 2011

Ελλάς, Ισραήλ, Τουρκία και Παλαιστίνη


Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα εξαιρετικά πολύπλοκο πρόβλημα, που καλείται να λύσει η πλέον ανίκανη κυβέρνηση στην πρόσφατη ελληνική ιστορία, με δεδομένο μάλιστα ότι δεν μπορούμε να υπερηφανευόμαστε για την εθνική έξαρση των πράξεών της.


Τι να περιμένουμε όμως, από έναν ουδέποτε εργασθέντα πρωθυπουργό, που εξαντλεί την αυστηρότητά του στην εφαρμογή ανάλγητων μέτρων για τα λαϊκά στρώματα, 

ενώ την ίδια ώρα δείχνει απεριόριστη ανεκτικότητα στις προκλήσεις εχθρικά διακείμενων γειτόνων (να κατονομάσουμε απλώς τους Αλβανούς, τους Σκοπιανούς και τους Τούρκους) 

με τους οποίους απλώς συνομιλεί με γαλατική ευγένεια, λες κι έχουμε να κάνουμε με μεθοριακές σχέσεις τύπου Γαλλίας με το Βέλγιο.


Όταν η οικονομία μιας χώρας είναι απόλυτα ελεγχόμενη από αλλότριους παράγοντες, άντε να εφαρμόσεις εθνική πολιτική, να έχεις εθνικές διεκδικήσεις η να υπερασπιστείς τα εθνικά και διεθνή οικονομικά συμφέροντά σου, από αδηφάγους γείτονες, που χρόνια καιροφυλακτούσαν να δουν τη χώρα σε τόσο δεινή κατάσταση και ως αρπακτικά όρνεα να ικανοποιήσουν τα άνομα όνειρά τους.



Η ξεκάθαρη υπόθεση του καθορισμού της ΑΟΖ (Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης) βάσει των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου, περιπλέκεται με τις τουρκικές διεκδικήσεις που βασίζονται στους κανόνες του Διεθνούς Άδικου που εφαρμόζει ο εξ ανατολών κακομαθημένος ή καλομαθημένος από τα αμερικανικά χαϊδολογήματα σε ζητήματα όπως το Κυπριακό, ή το κουρδικό.


Η άπληστη όμως φιλοδοξία των νεοθωμανών «μετριοπαθών ισλαμιστών» να παίξουν ηγετικό ρόλο στην διαμορφούμενη από τις καθοδηγούμενες από τις ΗΠΑ εξεγέρσεις στη Βόρεια Αφρική και γενικότερα στον χώρο της Ανατολικής Μεσογείου, ήρθε σε σύγκρουση με τον άλλο χωροφύλακα των ΗΠΑ στην περιοχή και τον εξίσου κακομαθημένο εταίρο από τις ΗΠΑ, το Ισραήλ.


Επειδή όλα έχουν προβλεφθεί από το επιτελείο του Στέητ Ντηπάρτμεντ, η πρώτη διεθνής σύμβαση που υπέγραψε ο Αμερικάνος πρωθυπουργός της Ελλάδας, ήταν με τον Ισραηλινό ομόλογό του, που εκείνη την εποχή ήταν σε διεθνή απομόνωση, λόγω της αδιαλλαξίας που δείχνει στο Παλαιστινιακό. Η οικονομική συμφωνία Ισραήλ – Κύπρου για την εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου πλούτου της μεταξύ τους περιοχής ήταν το κερασάκι στην τούρτα.


Για τον φόβο των τουρκικών απειλών περί casusbeli, ημείς αποφεύγουμε να καθορίσουμε την ΑΟΖ, όπως άτολμοι παραμένουμε στην υπόθεση της υφαλοκρηπίδας, και τόσων άλλων «ευαίσθητων ζητημάτων».


Οι Τούρκοι, όμως, με οικονομική ανάπτυξη, (καθώς δεν ελέγχονται από κανένα ΔΝΤ, ούτε ΕΕ, ούτε τρόικα, και ευνοούνται από όλες τις αποφάσεις του ΝΑΤΟ σε προκλήσεις τους στο Αιγαίο), εφαρμόζοντας την αυθαίρετη θεωρία, ότι το Καστελόριζο δεν έχει ΑΟΖ, όπως «δεν έχει ούτε υφαλοκρηπίδα», καθορίζουν περιοχές θαλάσσιων οικονομικών ερευνών κατά το δοκούν. Ταυτόχρονα απειλούν και τις σχεδιαζόμενες ισραηλινο-κυπριακές έρευνες.


Αλλά το περίπλοκο του ζητήματος, δεν σταματά εδώ.


# Ταυτόχρονα οι τούρκοι, συγκεντρώνουν στρατιωτικές δυνάμεις για νέες αυθαίρετες, παράνομες και ανενόχλητες από διεθνείς οργανισμούς πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον του Βορείου Ιράκ, με πρόσχημα το «ενοχλητικό ΡΚΚ», που έχει εντείνει τις ανταρτικές επιχειρήσεις του τον τελευταίο καιρό.


# Την ίδια ώρα, ο ισραηλινός στρατός αναπτύσσει ενισχύσεις στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, καθώς προβλέπει ότι θα πραγματοποιηθούν παλαιστινιακές διαδηλώσεις υποστήριξης στο αίτημα για την ένταξη στον ΟΗΕ ενός Κράτους της Παλαιστίνης, το οποίο θα κατατεθεί στις 23 Σεπτεμβρίου, μετέδωσε το δημόσιο ισραηλινό ραδιόφωνο.


Υπάρχουν και Ισραηλινοί υπέρ ενός Παλαιστινιακού κράτους


Όπως γράφει ο Gideon Levy ισραηλινή εφημερίδα «Ηaaretz», την Τετάρτη συνασπισμός από ισραηλινές ειρηνευτικές οργανώσεις δημοσίευσαν έναν κατάλογο από 50 λόγους που θα πρέπει το Ισραήλ να υποστηρίξει ένα ισραηλινό κράτος, θυμίζοντας, ότι


# Πριν 32 χρόνια το Ισραήλ υπέγραψε ειρηνευτική συμφωνία «αναγνωρίζοντας τα νόμιμα δικαιώματα του παλαιστινιακού λαού για τη δημιουργία αυτόνομης αρχής στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα». (Σ.Σ. Ε, και;)


# Πριν 18 χρόνια ο πρωθυπουργός του Ισραήλ υπέγραψε τις συνθήκες του Όσλο, αναλαμβάνοντας την υποχρέωση μέσα σε πέντε χρόνια να ολοκληρώσει τις συνομιλίες με τους παλαιστίνιους για την «καρδιά του προβλήματος». (ΣΣ. Ε. και;).


Η αλήθεια κατά τον Gideon Levy, είναι πως στους Παλαιστίνιους απομένουν τρεις προοπτικές:


1. Να παραδοθούν άνευ όρων και να συνεχίσουν να ζουν κάτω από ισραηλινή στρατιωτική κατοχή, για άλλα 42 χρόνια.


2. Να ξεκινήσουν μία Τρίτη Ιντιφάδα.


ή, 3. Να ξεσηκώσουν τον Κόσμο υπέρ τους και εναντίον της αιματηρής ισραηλινής στρατιωτικής κατοχής (ΣΣ κάτι που δεν έχουν όμως πετύχει όλα αυτά τα χρόνια, λόγω της παντοκρατορίας του οικονομικού εβραϊκού λόμπι).


Οι Παλαιστίνιοι της Δυτικής Όχθης, 3,5 εκατομμύρια ψυχές και οι αποκλεισμένοι στη Λωρίδα της Γάζας, ποθούν να αποκτήσουν ανθρώπινα δικαιώματα, πια.


Η ατμόσφαιρα είχε πάρα πολύ καιρό να γίνει τόσο εκρηκτική και τα συσσωρευμένα προβλήματα να αποκτήσουν μορφή αλυσίδας.


Κι ο ΓΑΠ ο ελάσσων κάνει το αμερικανάκι για να μην πως την πάπια.


Τι άλλη υποχώρηση άραγε θα τον υποχρεώσει ο Ομπάμα, που ξεκαθάρισε πως «δεν ήρθε ακόμα η ώρα για Παλαιστινιακό κράτος», να κάνει ώστε να μην δυσαρεστηθεί ο Ερντογάν, που χρησιμοποιείται συνασπίζοντας το «μετριοπαθές ισλάμ»–κι ας μη θέλουν να το πιστέψουν οι απανταχού φιλότουρκοι- για να ικανοποιηθούν στο βάθος τα αμερικανο-ισραηλινά σχέδια εναντίον του Ιράν.


Τι θα κάνει ο εξυπηρετών αλλότρια συμφέροντα,


Α. Στην περίπτωση που οι Τούρκοι πραγματοποιήσουν τις απειλές τους εναντίον της αμερικανο-εβραϊκής πλατφόρμας στα ανοιχτά της Κύπρου;


Β. Σε περίπτωση νέας αιματηρής ισραηλινής στρατιωτικής επιχείρησης στα κατεχόμενα;


Γ. Θα αναγνωρίσει την ανακήρυξη Παλαιστινιακού κράτους;


Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με παζλ, αλλά με πολεμικά παιχνίδια που απαιτούν ισχυρή πολιτική βούληση και πυγμή.


Τι να περιμένουμε όμως, από εκείνον που προσχεδιασμένα μας έχει ξεπουλήσει στα ξένα συμφέροντα. Μετά την προεκλογική συμφωνία που είχε κάνει με τον (πανίσχυρο ακόμα τότε) Στρος Καν να μας εγκλωβίσει στο ΔΝΤ, μόλις χτες αποκαλύφθηκε:


«Το έλλειμμα της χώρας για το 2009 σκοπίμως παρουσιάστηκε στο 15,4% από τη Eurostat. Επρεπε να φανεί μεγαλύτερο από αυτό της Ιρλανδίας, που ήταν 14%, ώστε να παρθούν δυσβάσταχτα μέτρα κατά της Ελλάδας», αποκάλυψε στην «Ελευθεροτυπία» η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και μέλος της επιτροπής της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, Ζωή Γεωργαντά.


Κι εμείς περιμένουμε το νέο χαράτσι που θα μας έρθει με το λογαριασμό της ΔΕΗ!!!



Δεν υπάρχουν σχόλια: