Γενικευμένη η επίθεση κατά των εργαζομένων

 Ξανά στο δίπολο "αφέντες δούλοι!"

«Οι άνεργοι, λοιπόν, σύμφωνα με τα σχέδια της εκεί [Ουγγαρία] κυβέρνησης, θα εκτελούν βαριές χειρωνακτικές εργασίες σε δημόσια κτήρια, θα ζουν σε τροχόσπιτα και θα παρακολουθούνται από... συνταξιούχους αστυνομικούς!
Είναι μόνο μια από τις πολλές καθεστωτικές προτάσεις του κυβερνώντος κόμματος  Fidesz.


Απόσπασμα από τη Σουηδική εφημερίδα ARBETAREN αναδημοσιευμένο στο blog Elva

Γράφει ο Ευγένιος Ανδρικόπουλος


Ο άνθρωπος ως εργαλείο..Ή πιο σωστά το εργαλείο άνθρωπος!
Κι αυτό μετά την αντικατάσταση της εργασίας από την απασχόληση.. Σε αυτή την λογική εντάσσονται άπασες οι απόψεις των καθεστωτικών δουλικών.


Πάγκαλος «μαζί τα φάγαμε και οι έλληνες είναι τεμπέληδες» Λοβέρδος «εχθρός μας είναι το δημόσιο» Χριστοφιλοπούλου «υπήρξαν και τα κρυφά σχολειά» και ένα σωρό από επικίνδυνες μαλακίες των εξωνημένων μονοκύτταρων οργανισμών,
μόνο και μόνο για να περάσουν λαθραία το εξής μήνυμα της αλητοελιτοκρατίας:


«Θα σας επαναφέρουμε στην προτεραία τάξη πραγμάτων. Στο δίπολο αφέντες δούλοι!»

Όπου ο αφέντης απολαμβάνει όλων εκείνων των αγαθών
- μηδέ εξαιρουμένων και των θυγατέρων συζύγων ή και αδελφών των δούλων –
που η τεχνολογία του εξασφαλίζει,


ο δε δούλος δεν δικαιούται ουδέν πέραν της τσάπας με την οποία θα σκάβει τα χωράφια του αφέντη. Και επί τη ευκαιρία και τον τάφο του..


(Τυχαία νομίζετε πως παρέχουν δωρεάν δημόσια γη για να εκμεταλλευτείτε τους πιθανούς καρπούς της όταν αυτούς τους ίδιους (τους καρπούς) σας επιδοτούν δεκαετίες τώρα να τους θάψετε; Χώρια που έστω αν κατά μια ομαδική παράκρουση παίρναμε τις τσάπες ξανά, θαρρείτε ότι θα αποτρέπαμε τις φούσκες της φιλελεύθερης οικονομίας τις οποίες πληρώνουμε ωστόσο σε αξίες πραγματικές)


Να μας αποστασιοποιήσουν, ή επί το ορθότερο να μας αποκλείσουν επιδιώκουν από τα κέντρα εξουσίας και την τεχνολογία και κυρίως από την μόρφωση, για την οποία οι αγρότες γονείς μας ξεπουλιούνταν και ξεπουπουλιάζονταν κάποτε (όπως και σήμερα) από τον έμπορα μεσάζοντα.


Επειδή η μόρφωση οδηγεί στις διεκδικήσεις και η διεκδικήσεις στην κατάκτηση των αιτουμένων και την σπειροειδή ανέλιξη της κοινωνίας.


Επ’ αυτού δεκαετίες τώρα συνέτεινε ο έστω ανεπαρκής
(η επάρκεια και η τελειότητα είναι θεϊκό προνόμιο) δημόσιος τομέας,


πλην βεβαίως της καθοδηγητικής του λειτουργίας και του παραδειγματικού του προτύπου επί του ιδιωτικού.


Γι αυτό του επιτίθενται με τόση βαναυσότητα. Μόνο που αντιθέτως με την Ουγγαρία εδώ η βαρβαρότης φέρει επιγραφή σοσιαλ(η)στρική. Η μόνη μας διαφορά.