Η Λερναία Ύδρα του καθεστώτος..

Ψάχνουν οι Έλληνες το όνομά τους μέσα στον κουρνιαχτό..

Μου γράφετε να γράφω. Συνεχώς.. Αλλά τι να γράψει κανείς;

Για τα πρωτοβρόχια χθες στην πρωτεύουσα, που μόνον τα δένδρα ασχολήθηκαν, ή τους αλλόφρονες και κατηφείς Έλληνες που ούτε τα άκουσαν, ούτε τα μύρισαν
(και πως άλλωστε επί της ασφάλτου πέφτουν και χάνονται στο άπειρο),
και γενικά ούτε που τα αισθάνθηκαν..


Αυτό που και χθες από τα δελτία ροής αίματος λαϊκού ένιωσαν ήταν οι νέες ήττες τους στην μάχη με την λερναία ύδρα των καθεστωτικών δουλικών.


Συρρικνώνεται η κοινωνία, οπισθοχωρεί ώσπου να σταθεί με πλάτη στον τοίχο.


Στο μεταξύ η κυβέρνηση σφάζει ώσπου να αποφασίσει πόσους και ποιους θα σφάξει - και οι άνθρωποι ψάχνουν στις «διαρροές» κι ύστερα στις εξαγγελίες ποιο μέτρο γράφει το όνομά τους...


Τι να γράψω.. Πως να αποτυπώσω με λέξεις το αίμα αυτό..