Βλέπουν την σκιά τους για μπόι !!
Εντάξει.
Είναι εκτός πάσης πραγματικότητας.
Στον Τζέφρυ Τσαντ αναφέρομαι που δια ενός πύρινου λόγου του απευθύνθηκε στο ασφαλές από κάθε άποψη ακροατήριο της κοινοβουλευτικής του ομάδας,
για να σταθεί αυτή στο ύψος της και στο ύψος των περιστάσεων..
Δεδομένης της σύνθεσής της τον βεβαιώ πως αυτό κάνει. Μόνο που εκλαμβάνει την σκιά της για μπόι !!
Και αφού ζήτησε προσήλωση και αυστηρή συνοχή στην ψήφιση και υπεράσπιση των μέτρων που καταδικάζουν το λαό στη χρεοκοπία, με αιχμή τις αποφάσεις της ΕΕ στη Σύνοδο της 21ης Ιουλίου εξακολούθησε:
«Τι θα πει πολιτικό κόστος; Το καθήκον μας απέναντι στη χώρα είναι λιγότερο σημαντικό από την έδρα μας στη Βουλή; Πόσες φορές στην ιστορία της Ελλάδας λοιδορήθηκαν, πολεμήθηκαν όσοι είπαν απλώς την αλήθεια, όσοι ενόχλησαν συμφέροντα, όσοι δεν χάιδεψαν αυτιά; Μπορεί να έχασαν ή να κέρδισαν εκλογές, ακόμη και να πέθαιναν στην ψάθα, όμως, δικαιώθηκαν από την ιστορία. Αυτούς διδάσκουν οι δάσκαλοί μας στα σχολεία ως λαμπρά παραδείγματα πατριωτών, όχι όσους φυγομάχησαν.. Οφείλετε να αντιληφθείτε το εθνικό καθήκον που έχουμε να επιτελέσουμε. Οι στόχοι που έχουμε θέσει, οι στόχοι για τους οποίους έχουμε δεσμευτεί, είναι εξαιρετικά φιλόδοξοι, απαιτούν άθλο».
Ο άθλιος αναμιγνύει συμφέροντα και εργασία,
την πολιτική ανιδιοτέλεια με την λαμογιά τύπου κινεζομαϊμούς για παράδειγμα,
την κατ΄ επάγγελμα εθνολαγνεία με τον πατριωτισμό και το σθένος με το θράσος
(το δικό του)
για να συνθέσει μια άγευστη άχρωμη και άοσμη πολιτική σούπα, που την ονομάζει εθνικό καθήκον προκειμένου αυτή να καταποθεί σαν φάρμακο.. Άπαξ.. Θέλουν δεν θέλουν.
Κατά συνέπεια σωστά επισημαίνει πως αδιαφορεί για το πολιτικό κόστος. Είναι όλοι τους μιας χρήσης. Όπως τα προφυλακτικά και η εθνική σούπα τους.. Για να καταλήξει:
«Δεν θα μετατραπούμε από υπεύθυνο προοδευτικό πολιτικό κόμμα, σε συνδικάτο, είτε συντεχνιών, είτε άλλων συμφερόντων (...) Απέναντί μας είναι όσοι δεν μπορούν να αλλάξουν (...) Και ας προσπαθούν να καλλιεργήσουν ένα κοινωνικό κλίμα, επιχειρώντας να εκμεταλλευθούν τον πόνο των πολιτών και κάνοντας εύκολη αντιπολίτευση γι' αυτά που είμαστε υποχρεωμένοι να αποφασίσουμε, για να συμμαζέψουμε τα ασυμμάζευτα».
Αναφερθήκαμε στο θράσος του ή κάνω λάθος;
Μήπως είμαι εγώ επί της κεφαλής του οποίου υπέπεσε η ερώτηση του Αυστριακού ευρωβουλευτή για ιδιοτέλεια στην διαχείριση του χρέους η αυτός;
Μήπως είμαι εγώ επί του οποίου ο έλληνας βουλευτής της Ρωσικής Δούμας εκτόξευσε κατηγορίες εσχάτης προδοσίας στην δανειοδότηση της Ελλάδας από το πρόθυμο Ρωσικό κράτος, επειδή καταστροφικά για τον λαό μας την αρνήθηκε..
Μήπως είμαι εγώ που απέστειλα τα Golden boys της Goldman Sacs να διαπραγματευτούν εξ ονόματος της χώρας δάνειο από την Κίνα, με συνέπεια να τους αποπέμψουν οι Κινέζοι δηλώνοντάς τους πως συναλλάσσονται αποκλειστικά με κράτη και όχι με τράπεζες;
Μήπως είμαι εγώ που διοχέτευσα την συγκεκριμένη πληροφορία στους Financial Times με συνέπεια να ανέλθει κατακόρυφα το premium για το χρέος;
Μήπως εγω.. Εγώ.. εγώ..
Όχι δεν ήμουν εγώ.. Εσύ ήσουν καθεστωτικό ανδράποδο που δια του θράσους χιλίων πιθήκων μας αντιστρέφεις την πραγματικότητα για να την βλέπουμε ανάποδα.. Με τα πόδια πάνω και το κεφάλι κάτω..
Εντάξει.
Είναι εκτός πάσης πραγματικότητας.
Στον Τζέφρυ Τσαντ αναφέρομαι που δια ενός πύρινου λόγου του απευθύνθηκε στο ασφαλές από κάθε άποψη ακροατήριο της κοινοβουλευτικής του ομάδας,
για να σταθεί αυτή στο ύψος της και στο ύψος των περιστάσεων.. Δεδομένης της σύνθεσής της τον βεβαιώ πως αυτό κάνει. Μόνο που εκλαμβάνει την σκιά της για μπόι !!
Και αφού ζήτησε προσήλωση και αυστηρή συνοχή στην ψήφιση και υπεράσπιση των μέτρων που καταδικάζουν το λαό στη χρεοκοπία, με αιχμή τις αποφάσεις της ΕΕ στη Σύνοδο της 21ης Ιουλίου εξακολούθησε:
«Τι θα πει πολιτικό κόστος; Το καθήκον μας απέναντι στη χώρα είναι λιγότερο σημαντικό από την έδρα μας στη Βουλή; Πόσες φορές στην ιστορία της Ελλάδας λοιδορήθηκαν, πολεμήθηκαν όσοι είπαν απλώς την αλήθεια, όσοι ενόχλησαν συμφέροντα, όσοι δεν χάιδεψαν αυτιά; Μπορεί να έχασαν ή να κέρδισαν εκλογές, ακόμη και να πέθαιναν στην ψάθα, όμως, δικαιώθηκαν από την ιστορία. Αυτούς διδάσκουν οι δάσκαλοί μας στα σχολεία ως λαμπρά παραδείγματα πατριωτών, όχι όσους φυγομάχησαν.. Οφείλετε να αντιληφθείτε το εθνικό καθήκον που έχουμε να επιτελέσουμε. Οι στόχοι που έχουμε θέσει, οι στόχοι για τους οποίους έχουμε δεσμευτεί, είναι εξαιρετικά φιλόδοξοι, απαιτούν άθλο».
Ο άθλιος αναμιγνύει συμφέροντα και εργασία,
την πολιτική ανιδιοτέλεια με την λαμογιά τύπου κινεζομαϊμούς για παράδειγμα,
την κατ΄ επάγγελμα εθνολαγνεία με τον πατριωτισμό και το σθένος με το θράσος
(το δικό του)
για να συνθέσει μια άγευστη άχρωμη και άοσμη πολιτική σούπα, που την ονομάζει εθνικό καθήκον προκειμένου αυτή να καταποθεί σαν φάρμακο.. Άπαξ.. Θέλουν δεν θέλουν.
Κατά συνέπεια σωστά επισημαίνει πως αδιαφορεί για το πολιτικό κόστος. Είναι όλοι τους μιας χρήσης. Όπως τα προφυλακτικά και η εθνική σούπα τους.. Για να καταλήξει:
«Δεν θα μετατραπούμε από υπεύθυνο προοδευτικό πολιτικό κόμμα, σε συνδικάτο, είτε συντεχνιών, είτε άλλων συμφερόντων (...) Απέναντί μας είναι όσοι δεν μπορούν να αλλάξουν (...) Και ας προσπαθούν να καλλιεργήσουν ένα κοινωνικό κλίμα, επιχειρώντας να εκμεταλλευθούν τον πόνο των πολιτών και κάνοντας εύκολη αντιπολίτευση γι' αυτά που είμαστε υποχρεωμένοι να αποφασίσουμε, για να συμμαζέψουμε τα ασυμμάζευτα».
Αναφερθήκαμε στο θράσος του ή κάνω λάθος;
Μήπως είμαι εγώ επί της κεφαλής του οποίου υπέπεσε η ερώτηση του Αυστριακού ευρωβουλευτή για ιδιοτέλεια στην διαχείριση του χρέους η αυτός;
Μήπως είμαι εγώ επί του οποίου ο έλληνας βουλευτής της Ρωσικής Δούμας εκτόξευσε κατηγορίες εσχάτης προδοσίας στην δανειοδότηση της Ελλάδας από το πρόθυμο Ρωσικό κράτος, επειδή καταστροφικά για τον λαό μας την αρνήθηκε..
Μήπως είμαι εγώ που απέστειλα τα Golden boys της Goldman Sacs να διαπραγματευτούν εξ ονόματος της χώρας δάνειο από την Κίνα, με συνέπεια να τους αποπέμψουν οι Κινέζοι δηλώνοντάς τους πως συναλλάσσονται αποκλειστικά με κράτη και όχι με τράπεζες;
Μήπως είμαι εγώ που διοχέτευσα την συγκεκριμένη πληροφορία στους Financial Times με συνέπεια να ανέλθει κατακόρυφα το premium για το χρέος;
Μήπως εγω.. Εγώ.. εγώ..
Όχι δεν ήμουν εγώ.. Εσύ ήσουν καθεστωτικό ανδράποδο που δια του θράσους χιλίων πιθήκων μας αντιστρέφεις την πραγματικότητα για να την βλέπουμε ανάποδα.. Με τα πόδια πάνω και το κεφάλι κάτω..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου