Πέφτουν οι μάσκες μία προς μία..
Προκλητικός αν όχι εξοργιστικός εμφανίστηκε χτες με δηλώσεις του σε βραδινό δελτίο ειδήσεων
(δεν έχει σημασία ποιου το ένα κατ’ αντιγραφή του άλλου λειτουργούν από την ίδια χοάνη προέρχεται η καθεστωτική προπαγάνδα)
ο ειδικός γραμματέας του ΣΕΠΕ Μ. Χάλαρης, ο οποίος, μεταξύ άλλων και δια του γνωστού θράσους των χιλίων καθεστωτικών πιθήκων,
μας ενημέρωσε ότι οι φονικές για τους εργαζόμενους επιχειρησιακές συμβάσεις παρελαύνουν ως κατακτητές και πως αυτό είναι ένα οριστικό γεγονός όπως ο θάνατος (αυτό το πρόσθεσα εγώ)
και ως τέτοιο
(οριστικό )
θα πρέπει οι εργαζόμενοι να το αποδεχτούν αν θέλουν να εξασφαλίσουν τη δουλειά τους, και να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων
(δια των οποίων θα θησαυρίσει η αλητοελιτοκρατία)
και άλλα πολλά αλλά γνωστά τρομοκρατικά.
Στην πραγματικότητα, δηλαδή, εμφανίστηκε να αναμασά και να υπερασπίζεται την κυβερνητική προπαγάνδα, η οποία θέλει τις επιχειρησιακές συμβάσεις «μοχλό» για την ανάπτυξη της οικονομίας.
Οι επιχειρησιακές συμβάσεις - όπου έχουν εφαρμοστεί - το μόνο που έχουν πετύχει είναι να συντρίψουν τα εργασιακά δικαιώματα και κεκτημένα των εργαζομένων, αποτελούν την ταφόπλακα που μπαίνει πάνω στη ζωή του παραγωγικού τμήματος της κοινωνίας.
Δραστική μείωση μισθών, ξεχαρβάλωμα εργασιακών σχέσεων, είναι ορισμένα απ' όσα «εξασφαλίζουν» οι εργαζόμενοι με την υπογραφή και την προώθηση των επιχειρησιακών συμβάσεων.
Και έτσι γίνονται ένας από τους μοχλούς έντασης της εκμετάλλευσης, ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του κεφαλαίου.
Αυτό ζητά απ' τους εργάτες να αποδεχθούν ο επικεφαλής του ΣΕΠΕ, ενός οργανισμού που υποτίθεται πως ελέγχει τους εργοδότες που καταπατούν εργασιακά δικαιώματα:
Τη διάλυση της ζωής τους.
Και το ιστορικό δίλημμα πλέον για τους εργαζόμενους είναι ζωή ή θάνατος.
Ή αυτοί ή εμείς..
Γιατί οι κοινωνίες δίχως τα σαρκοφάγα των επιχειρησιακών συμβάσεων επιβιώνουν.
Τα σαρκοφάγα δίχως το ψαχνό των εργαζομένων ποτέ.
Μια επιλογή που θα αφορά και το μέλλον των επερχόμενων γενεών απέναντι στις οποίες η δική μας αν υποκύψει και παραδοθεί,
θα καταδικαστεί στην εσαεί ταπείνωση και χλεύη από την ιστορία..
Προκλητικός αν όχι εξοργιστικός εμφανίστηκε χτες με δηλώσεις του σε βραδινό δελτίο ειδήσεων
(δεν έχει σημασία ποιου το ένα κατ’ αντιγραφή του άλλου λειτουργούν από την ίδια χοάνη προέρχεται η καθεστωτική προπαγάνδα)
ο ειδικός γραμματέας του ΣΕΠΕ Μ. Χάλαρης, ο οποίος, μεταξύ άλλων και δια του γνωστού θράσους των χιλίων καθεστωτικών πιθήκων, μας ενημέρωσε ότι οι φονικές για τους εργαζόμενους επιχειρησιακές συμβάσεις παρελαύνουν ως κατακτητές και πως αυτό είναι ένα οριστικό γεγονός όπως ο θάνατος (αυτό το πρόσθεσα εγώ)
και ως τέτοιο
(οριστικό )
θα πρέπει οι εργαζόμενοι να το αποδεχτούν αν θέλουν να εξασφαλίσουν τη δουλειά τους, και να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων
(δια των οποίων θα θησαυρίσει η αλητοελιτοκρατία)
και άλλα πολλά αλλά γνωστά τρομοκρατικά.
Στην πραγματικότητα, δηλαδή, εμφανίστηκε να αναμασά και να υπερασπίζεται την κυβερνητική προπαγάνδα, η οποία θέλει τις επιχειρησιακές συμβάσεις «μοχλό» για την ανάπτυξη της οικονομίας.
Οι επιχειρησιακές συμβάσεις - όπου έχουν εφαρμοστεί - το μόνο που έχουν πετύχει είναι να συντρίψουν τα εργασιακά δικαιώματα και κεκτημένα των εργαζομένων, αποτελούν την ταφόπλακα που μπαίνει πάνω στη ζωή του παραγωγικού τμήματος της κοινωνίας.
Δραστική μείωση μισθών, ξεχαρβάλωμα εργασιακών σχέσεων, είναι ορισμένα απ' όσα «εξασφαλίζουν» οι εργαζόμενοι με την υπογραφή και την προώθηση των επιχειρησιακών συμβάσεων.
Και έτσι γίνονται ένας από τους μοχλούς έντασης της εκμετάλλευσης, ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του κεφαλαίου.
Αυτό ζητά απ' τους εργάτες να αποδεχθούν ο επικεφαλής του ΣΕΠΕ, ενός οργανισμού που υποτίθεται πως ελέγχει τους εργοδότες που καταπατούν εργασιακά δικαιώματα:
Τη διάλυση της ζωής τους.
Και το ιστορικό δίλημμα πλέον για τους εργαζόμενους είναι ζωή ή θάνατος.
Ή αυτοί ή εμείς..
Γιατί οι κοινωνίες δίχως τα σαρκοφάγα των επιχειρησιακών συμβάσεων επιβιώνουν.
Τα σαρκοφάγα δίχως το ψαχνό των εργαζομένων ποτέ.
Μια επιλογή που θα αφορά και το μέλλον των επερχόμενων γενεών απέναντι στις οποίες η δική μας αν υποκύψει και παραδοθεί,
θα καταδικαστεί στην εσαεί ταπείνωση και χλεύη από την ιστορία..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου