Ή τουλάχιστον κατά τον τρόπο αυτό μας εκλαμβάνει ως συλλογική έκφραση συμπεριφοράς ή ως προσωπικότητες έναν προς έναν.
Κάτι σαν φυλάρχους της Αφρικής που στην θέα των λαμπτήρων από την κονσόλα ενός αεροσκάφους παραλύουν από θαυμασμό και τα ανταλλάσσουν με τον χρυσό τους. Εν προκειμένω και στην περίπτωσή μας δια της πολιτικής τους εμπιστοσύνης.
Θα καταλάβατε ασφαλώς. Στο δικό μας ανδρείκελο αναφέρομαι που στις 29 του Ιούνη και κατά την ψήφιση των μέτρων για το μεσοπρόθεσμο τον θυμάμαι από το βήμα της βουλής να λέει:
«Τα πράγματα είναι απλά. Υπάρχουν δύο επιλογές: ο δύσκολος δρόμος της αλλαγής και ο δρόμος της καταστροφής».
Πρόκειται περί του ιδίου ο οποίος δια του θράσους χιλίων πιθήκων που τον χαρακτηρίζει ειδικά και γενικά, καλούσε χθες από την Κω τον λαό να «κλείσει τ’ αυτιά του στις σειρήνες της καταστροφολογίας και σε όσους ανεύθυνα σπέρνουν τον πανικό για δικούς τους λόγους» κατέληξε υπαινισσόμενος ως χιμπατζής ιδιοτέλεια σε όλους όσους τον αποκαλύπτουν.
«Αρκετά τόνισε με την πολιτική του φόβου» γιατί του μήνυσαν οι τράπεζες πως με τις μαλακίες του υπερφύαλου βλάκα και αντιπροέδρου του δεν θα μείνει λεπτό στα ταμεία τους.
Να του θυμίσω εγώ από αυτή την ταπεινή γωνιά ενημέρωσης πως η καταστροφολογία και η τρομοκρατία είναι το κρεσέντο του σε στιγμές πολιτικής κρίσης και ιδιαιτέρως όταν νιώθει την καυτή λαϊκή ανάσα να τον πλησιάζει επικίνδυνα.
Γιατί είναι αυτός που εξαπέλυσε κατά συρροή και εξακολούθηση μια ιδεολογική τρομοκρατία στοχεύοντας στο τσάκισμα των λαϊκών αντιστάσεων από την οποία μας προέκυψαν δεκάδες τραυματίες.
Είναι αυτός που από κοινού με τα τσιράκια του μας ηχούσαν υπό τον άγριο ήχο του Βάγκνερ κατά τα πρότυπα των Αμερικανών στο Βιετνάμ, επαναλαμβανόμενο το μοτίβο:
Ή μέτρα ή χρεοκοπία!
Τον θυμάμαι από την ίδια ομιλία να τονίζει εξακολουθητικά πως αν χρεοκοπήσουμε θα αναστείλουμε την λειτουργία όλων των νοσοκομείων, όλου του ΕΣΥ, την λειτουργία των δημόσιων σχολείων όλης της χώρας, θα μειώσουμε τις συντάξεις όλων των συνταξιούχων κατά 70% -80% και θα σταματήσουμε να καταβάλλουμε τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων!
Βεβαίως αυτό που απέφευγε όπως ο διάβολος το λιβάνι να προσδιορίσει,
ήταν το που θα έβρισκε την έξοδο κινδύνου από την οποία θα δραπέτευε της χώρας, γιατί εμείς εδώ δεν είμαστε Αργεντινή ούτε Ουρουγουάη.
Έχουμε κάποιο παρελθόν που όφειλε να το γνωρίζει ή δεν το γνώριζε λόγω Αμερικανικής υπηκοότητας όφειλαν οι μπιστικοί του να τον έχουν ενημερώσει. Κι αυτόν και τα φερέφωνά του.
Πιθανόν και να συνέβη γιατί κατάληξε πως δική τους δουλιά είναι να μην μάθει ποτέ ο λαός τι σημαίνει στάση πληρωμών. Την ζωή του προστάτευε..
Παρ’ όλ’ αυτά δύο βδομάδες μετά, ήταν ο ίδιος που μιλούσε στη γερμανική έκδοση των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» για το ενδεχόμενο «μερικής αδυναμίας πληρωμών»... Πότε ο πολιτικός αλήτης έλεγε την αλήθεια. Τότε στην βουλή ή αργότερα από τους Financial Times;
Ο λαός απολειφάδι δεν σκιάζεται γιατί έχει ήδη χρεοκοπήσει και άλλα σου ετοιμάζει
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου