Μια από τις παράπλευρες για την δημοκρατία απώλειες της υπόθεσης στημένων αγώνων του Ελληνικού ποδοσφαίρου, είναι οι χιλιάδες φορές της αναφοράς στην δράση και την λειτοργία του περίφημου «κοριού της ΕΥΠ» ως να επρόκειτο για φυσιολογικό τοκετό.
Μιλάμε για το χαφιεδορουφιανομηχάνημα το οποίο κατά τους ειδικούς.. εξειδικεύεται στις υποκλοπές και στο φακέλωμα των τηλεπικοινωνιών, ωσάν η πολιτεία να είχε ανάγκη την χρεία του για να διαπιστώσει την αποφορά της σαπίλας που μας πνίγει από την λειτουργία των ανωνύμων εταιρίων στο εν λόγω άθλημα.
Και το χείριστο. Πως οι υποκλοπές έγιναν καθ' υποδειξη και εντολή εισαγγελέως δίχως να βρεθεί
ούτε μία από τις ανεξάρτητες κατ' όνομα και δέσμιες στην εκτελεστική εξουσία να του τραβήξει τ' αυτί γιατί παραβίαζε η κυρία θεμελιώδεις δημοκρατικούς κανόνες. Την ελευθερία της επικοινωνίας πρωτίστως.
Αντιθέτως θα έλεγα. Με την κατά κόρο επανάληψη του κοριού και πλην ελαχίστων εξαιρέσεων των συνήθως υπόπτων για τις δημοκρατικές τους ευαισθησίες στους οποίους προκάλεσε κορεσμό και αηδία, η πολιτεία πέτυχε του σκοπού της. Να καταστήσει τον κοριό αποδεκτό κομμάτι της κοινωνικής μας ζωής. Να μας εθίσει στην χρήση του.. Κάτι σαν τον Μεγάλο αδελφό του Όργουελ.
Και μην μου προτάξουν πως ο σκοπός του σημερινού αδελφού είναι πάναγνος γιατί η ιστορία διδάσκει πως κατά την ρουφιανοαποστολή του πρωτίστως προστατεύει τα συμφέροντα της αλητοελιτοκρατίας και κατά τον ελεύθερο χρόνο του ως χόμπυ ασχολείται και με κανένα περιθωριακό αυτής όπως οι Μπέοι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου