Δράχθηκε από δυο τρία πράγματι ακραία περιστατικά,προκειμένου με την αυθαίρετη γενίκευσή τους να αποδείξει την αναγκαιότητα του Μεσοπρόθεσμου αλλά και την πεισματική ;ένοχη άρνησή της να συναινέσει στο θεσμικό έλεγχο του χρέους από την βουλή.
Έλεγχο από ανεξάρτητη επιτροπή που αιτήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ και συναίνεσε το ΚΚΕ.
Συνέλαβε έτσι εξ εφόδου τέσσερις πέντε βουτηχτές στα δημόσια ταμεία από τυπικούς μαγκιόρους
(συγχωρείστε με για το μαγκιόρους αλλά κατά τον Μαρξ είναι μαλάκας και καταδικασμένος σε ναυάγιο προσωπικό όστις υπηρετεί την σοσιαλιστική ηθική καταμεσής μιας νεοφιλελεύθερης θύελλας)
Έλληνες ως οι δήμαρχοι Μενιδίου και Ζωγράφου, αλλά και ποδοσφαιρικούς παράγοντες, οι
οποίοι καθόλου πρωτότυπα αλλά δια των κλασσικών Ελληνικών μεθόδων, είχαν ενθυλακώσει ποσά αξίας πολλών εκατομμυρίων ευρώ,
για να επιτεθεί η κυβέρνηση των ανδρεικέλων εκ νέου και αναίτια κατά του λαού προκειμένου να στηρίξει τις δικές της ληστρικές επιλογές..
Μου είναι ως εκ τούτων αδύνατον να αντιληφθώ που ακριβώς ευθύνεται ο έλληνας εργαζόμενος στην αρπαγή αυτή, γιατί πρώτον: Ο εκλεγμένος υπό την σημαία του κυβερνώντος κόμματος δήμαρχος Μενιδίου κ. Στριφτός έλαβε κατά την περίοδο 2000 – 2004 δάνειο
(από την γνωστή και μη εξαιρετέα για τις επί ελληνικού εδάφους δραστηριότητές της αμερικανική τράπεζα Goldman Sachs)
35 εκ ευρώ προκειμένου να καλύψει τις μισθοδοτικές ανάγκες του δήμου του, και αν σήμερα αναζητείται από την Λανγκάρντ για την αποπληρωμή του είναι επειδή θα ενταχθεί από την Τράπεζα της Ελλάδας στο συνολικό χρέος ή ακόμη αν:
Ο πρώην δήμαρχος Ζωγράφου κ. Καζάκος κατά το έτος 2006 συμφώνησε την δανειοδότησή του από τράπεζα αυστριακή επί ενός ποσού άνω των 19 εκατομμυρίων ευρώ το οποίο και έλαβε υπό την ένοχη συγκατάθεση της τράπεζας δίχως την παροχή εμπράγματων εγγυήσεων, για να έρθει εκ των υστέρων το ελεγκτικό συμβούλιο και να αρνηθεί την νομιμότητά του παρά το ότι ο δήμαρχος είχε καταθέσει το αίτημα προς έγκριση την οποία ωστόσο δεν έλαβε ποτέ.
Τι το ήθελε; Προκειμένου να αγοράσει μέρος από το κτήμα ζωγράφου όχι για την εξυπηρέτηση του κοινωνικού συνόλου -κατά το μαζί τα φάγαμε του Πάγκαλου-, αλλά με στόχο την εμπορική αξιοποίησή του!
Και στις δύο περιπτώσεις υπήρξε δόλια οικονομική συμπεριφορά δημοσίων λειτουργών αλλά και των τραπεζών δεδομένου ότι:
Ο δήμαρχος Αχαρνών αξιοποίησε το χρήμα προς άγρα εκλογικής πελατείας, ο δε δεύτερος ο δήμαρχος Ζωγράφου κατά ποινικού περιεχομένου υπέρβαση των αρμοδιοτήτων του, διαχειρίστηκε το χρήμα των δημοτών για εμπορικές δραστηριότητες.
Και τέλος στο κόλπο είναι και οι Τράπεζες οι οποίες κατά την περίοδο της πλαστικής ευημερίας διένειμαν δια επιτοκίων ληστρικών τα δάνεια από πανέρια στις λαϊκές αγορές,
εμφανίζοντας μια πρωτοφανή αλλά δικαιολογημένη ασέβεια απέναντι στο χρήμα γιατί έτσι κι αλλιώς είχε κλαπεί από τους εργαζόμενους λαούς.
Όσο για τους παράγοντες του αθλητισμού που βρέθηκαν από το ΣΔΟΕ όντας ανεπάγγελτοι με απίστευτα εκατομμύρια ή επιχειρήσεις στην κατοχή τους,
αυτό δεν καταπλήσσει κανέναν δεδομένου ότι και στο ποδόσφαιρο η σαπίλα είναι ευθέως ανάλογη της πολιτικής.
(ξέρω ονόματα όπως για παράδειγμα του διαιτητή με το υπερπολυτελές ξενοδοχείο γράφει ο ΣΔΟΕ, στα Τρίκαλα Κορινθίας προσθέτω εγώ, ή τον οπαδό συνδεσμίτη που δήλωνε εισοδήματα αποκλειστικά από το στοίχημα και αρκετούς δημοσιογράφους κάποιοι ιδιαίτερα προβεβλημένοι, -ο ένας κατέχει και σχολή -αλλά αφού δεν τους εκθέτει το ΣΔΟΕ γιατί να το κάνω εγώ).
Κατόπιν αυτών δρματικά έκθετη είναι η κυβέρνηση των ανδράποδων που χρεώνουν στον μισθωτό και τον συνταξιούχο έναν λογαριασμό τον οποίο προκάλεσαν αυτοί και οι συν αυτοίς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου