Οι άλλοι με μια ματιά

Αυτό δεν είναι έκθεση διαπιστώσεων, από όπου θα μπορούσε κανείς να βγάλει κάποια συμπεράσματα, ώστε να δούμε πού βρισκόμαστε, μπας και πάμε παραπέρα. Είναι θρήνος, κλαυθμός και οδυρμός για μια δημόσια διοίκηση που ούτε δημόσια είναι, ούτε διοίκηση, παρά ένας απροσδιόριστος μηχανισμός, που δουλεύει -όσο και όπως δουλεύει- με πατέντες και εκδουλεύσεις, όπου το υπηρεσιακό καθήκον προς τον πολίτη και το Δημόσιο (λέμε τώρα...) συναρτάται από το περιεχόμενο του πορτοφολιού του συναλλασσόμενου.
ΜΑΝΤΑΙΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ




Στο ζήτημα της ιδιωτικοποίησης της δημόσιας περιουσίας προωθούνται επιλογές ακραίου αντιδραστικού και αντιλαϊκού χαρακτήρα. Οι ιδιωτικοποιήσεις, όλοι το θυμόμαστε, ξεκίνησαν μετά από μία πολυετή, καλοσχεδιασμένη, αλλά καθόλα βρώμικη προπαγάνδα, ότι οι δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμοί προκαλούν τεράστια ελλείμματα στη χώρα. Και τι έκαναν οι
κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ; Προσέφεραν σε διάφορους επιχειρηματικούς ομίλους πλειοψηφικά και μειοψηφικά πακέτα μετοχών, από μια σειρά τράπεζες (Εμπορική, Ιονική, Πειραιώς, Κρήτης, αλλά και την Εθνική), αλλά και επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας (ΑΓΕΤ - ΗΡΑΚΛΗΣ, Τσιμέντα Χαλκίδας, Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, Σύρου και Ελευσίνας, ΟΤΕ, ΔΕΗ, ΕΛΠΕ κ.λπ.). Που τις πήρε το κράτος καταχρεωμένες από τους καπιταλιστές και τις ξεχρέωσε με χρήμα του λαού. Προκαλούσαν αυτά τα περιουσιακά στοιχεία ελλείμματα στο ελληνικό Δημόσιο; Το αντίθετο. Επρόκειτο για κερδοφόρες μονάδες, τις οποίες οι άρπαγες του κεφαλαίου έσπευσαν να αποκτήσουν, με μοναδικό στόχο να αυξήσουν ακόμα περισσότερο την κερδοφορία τους.


ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ




Οι εξελίξεις μετά την προχθεσινή ατολμία του Eurogroup να πάρει το ίδιο αποφάσεις κατέστησαν αναγκαία πλέον τη σύγκληση της Συνόδου Κορυφής, ώστε στο ανώτατο επίπεδο οι ηγέτες της ΕΕ να λάβουν αποφάσεις για την αντιμετώπιση της κρίσης και κατ' επέκταση για τη μελλοντική μορφή της Ενωσης.


Η ηγεσία της ΕΕ υποχρεώνεται, από τα πραγματικά πλέον γεγονότα και τον αμείλικτο τρόπο που λειτουργούν η οικονομία και οι αγορές, να σταθεί μπροστά στο πρόβλημα που για μήνες και χρόνια κρύβει κάτω από το χαλί. Το ερώτημα που τίθεται δεν αφορά πια μόνο την Ελλάδα. Το δίλημμα που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι Ευρωπαίοι είναι εάν οι αποφάσεις τους θα αποτελέσουν τη βάση για την περαιτέρω δημοσιονομική ενοποίηση ή αν θα οδηγήσουν στην αργή διάλυση της Ευρωζώνης.
ΕΘΝΟΣ ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ




Είναι ολίγον αστεία η εικόνα που παρουσιάζει η κυβέρνηση αυτή την περίοδο. Από τη μια, προσπαθεί να πείσει τους εταίρους και δανειστές μας ότι θέλει πράγματι να προχωρήσει η υπόθεση των ιδιωτικοποιήσεων κρατικών εταιρειών. Από την άλλη, εμφανίζονται στελέχη της και ο νεοδιορισθείς πρόεδρος του αρμόδιου ταμείου με εντελώς διαφορετικές απόψεις. Αμφισβητούν τον στόχο των 50 δισεκατομμυρίων για τις αποκρατικοποιήσεις και εκφράζουν αμφιβολία για την όλη διαδικασία. Είναι να απορεί κανείς που οι ξένοι και οι αγορές δεν μας παίρνουν και πολύ στα σοβαρά;
ΚΑΘΜΕΡΙΝΗ ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ