(η βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα βιβλίο μοναδικό του αείμνηστου Δημήτρη Μπάτση δικηγόρος και γιος ναυάρχου που εκτελέστηκε παραδειγματικά μαζί με τον Μπελογιάννη ως προδότης της τάξης του), εντός της οποίας συμπεριλαμβάνονταν και οι πετρελαιομηχανές θαλάσσης (Μαλκότση που κάποιοι τις εκλάμβαναν και ως ιταλικές εκ του ονόματος ) στο Κερατσίνι ή τις φωτογραφικές μηχανές τύπου Άκροπολ με εξαγωγές σε όλη την οικουμένη.
Στην συνέχεια μας ακύρωσαν ακόμη και βιομηχανίες στέρεων αμαξωμάτων (Σφακιανάκης) συναρμολόγησης αυτοκινήτων στον Βόλο, (pony), αλλά και κατασκευής ολοκληρωμένων οχημάτων όπως τα μικρά φορτηγά ERO και τα γραφικά attica.
Κατόπιν μας διέλυσαν τα ανά την υφήλιο ξακουστά ναυπηγεία Σκαραμανγκά από τα οποία οι
Γερμανικές φρεγάτες καθελκύοντο για να πλεύσουν δια της ταχύτητας των 6 επιπλέον μιλίων ανά ώρα, από εκείνη που οι σχεδιαστές τους γερμανοί είχαν εκπονήσει. (και τις παρακολουθούσαν έκπληκτοι..)
Εξακολούθησαν με την κατεδάφιση ενός ολόκληρου κλάδου, της υποδηματοποιΐας, η οποία δια των εξαγωγών της απ’ άκρη σ’ άκρη των οριζόντων συντηρούσε περισσότερους από εκατό χιλιάδες τεχνίτες και εργάτες.
Λίγο πριν την ολοκλήρωση της επίθεσής τους μας ξεπάτωσαν τη συνδρομή των επί των θαλασσοδανείων εγχώριων αρπακτικών,
την νηματουργία την εριουργία και μεταξουργία μας με δεκάδες εργοστασίων σε όλη την χώρα και κατά το τελικό σάρωμα μας πήρε ο διάβολος, επειδή μας συρρίκωνσαν την αγροτική μας παραγωγή από το 38% στο 13% που εμφανίζεται επί των οθονών σήμερα.
ΓΙΑ ΝΑ μας ΠΑΡΑΠΕΜΨΟΥΝ ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟ ΠΟΥ ΟΙ ΑΧΡΕΙΟΙ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΕΣ ΤΟΝ ΟΝΟΜΑΣΑΝ ΚΑΙ ΒΑΡΙΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ!
Κάτι σαν υπηρέτες της καλοκαιρινής ραστώνης της Ευρωπαϊκής αλητοελιτοκρατίας.
Τα γκαρσόνια τους.
Κατά πως συνέβαινε τα έτη του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου που απέδιδε πιστά την κοινωνία της εποχής.
Τότε που οι νησιώτες ξανοιγόμενοι δειλά στα πέλαγα του τουρισμού υποδέχονταν ως δουλικά τους μπατηροκάφρους της Εσπερίας ως μεγιστάνες του πλούτου και όχι της νόησης φυσικά.
Με άνθη και ντόπια γλυκά.
Ε, το έργο λοιπόν παίζεται ξανά.
Αυτή την φορά η τουριστική απόβαση αφορά τα κρουαζιερόπλοια που για τις λίγες ώρες αποβίβασης των επιβατών τους σε κάποιο νησί οργανώνουν οι ξεφτίλες παραστάσεις υποδοχής που πιθανότατα κοστίζουν υπερτριπλάσια από τις πέντε πλαστικές φιάλες νερού που θα καταναλώσουν κατά την έξοδό τους αυτοί,
γιατί κατά τα υπόλοιπα είναι καλυμμένοι.
Και για να πάρουν χαρακτήρα επίσημο, προχθές στον πειραιά σε μια αυτές, παραβρέθηκε ο ίδιος ο υφυπουργός τουρισμού ο Νικητιάδης για να υποδεχτούν το Ιταλικό λούμπεν προλεταριάτο που κατέπλευσε δια του πλοίου «Costa Favolosa», και το οποίο:
Συγκέντρωνε όλο τον χρόνο χρήματα στην ιδέα της απόλαυσης ενός Έλληνα γελοίου υπουργού να του γλείφει.. (άντε μην πω τι ακριβώς) επειδή απλώς θα περπατήσει την ακτή Μιαούλη μερικές ώρες.. Σιχαμένοι..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου