Προς δόξαν της πλήρους ενημέρωσής μας, προβαίνω σε μια "αυθαίρετη" σύνθεση των θέσεων του συνόλου της αριστεράς για την παιδεία επειδή δια των Διαμαντοπούλειων απόψεων, βομβαρδιζόμαστε καθημερινά..
Με μικρές διαφοροποιήσεις από την μία περίπτωση στην άλλη,
καταλήγουν άπασες πως η παιδεία δεν μπορεί παρά να είναι δωρεάν και δημόσια,
και πως δεν μπορεί να εκτρέπεται των γενικών αλλά και ειδικών αξιών που ακολουθούν, με τις οποίες,
σε κανένα σημείο δεν διασταυρώνεται το τερατούργημα του υπερεκτιμημένου υπεμνημονιακού ταγιέρ από το υπουργείο παραΠαιδείας.
· Η ανώτατη εκπαίδευση πρέπει να είναι δημόσια και δωρεάν και να παρέχεται από δημόσια εκπαιδευτικά ιδρύματα, που χρηματοδοτούνται αποκλειστικά από το κράτος. Η επιστήμη έχει κοινωνικό χαρακτήρα, είναι προϊόν και της εργασίας χιλιάδων επιστημόνων μέσα στους αιώνες, με βάση τον οποίο μπόρεσαν οι επιστήμονες να αποκτήσουν τα μέσα και τη δυνατότητα να την αναπτύξουν. Είναι, λοιπόν, κοινωνική ιδιοκτησία. Κανείς δεν επιτρέπεται να την εκμεταλλεύεται και να την ιδιοποιείται για όφελος ατομικό.
· Σε αυτά τα πλαίσια, για να εκπληρώσει την κοινωνική της αποστολή η ανώτατη εκπαίδευση
πρέπει να διαθέτει στο σύνολό της το υψηλότερο δυνατό επιστημονικό επίπεδο. Χρειάζεται δηλαδή να είναι Ενιαία, με ισότιμα ιδρύματα που δεν ανταγωνίζονται προκειμένου να εξασφαλίσουν χρηματοδότηση και προνομιακές σχέσεις με τα μονοπώλια, αλλά συνεργάζονται για να κατανοήσουν, να αντιμετωπίσουν και να αξιοποιήσουν τους νόμους της φυσικής και κοινωνικής πραγματικότητας.
· Θεμελιώδης όρος για την επιστημονική υπόσταση των ανώτατων ιδρυμάτων είναι η διαφύλαξη και ανάπτυξη του επιστημονικού αντικειμένου των σπουδών. Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ανήκουν στην ανώτατη εκπαίδευση τα διάφορα σεμιναριακά προγράμματα στα πλαίσια των ατομικών μονοπατιών που διαλύουν τη συγκροτημένη γνώση. Αυτό που καθορίζει το επιστημονικό αντικείμενο των σπουδών είναι η εξέλιξη της επιστήμης, σε συνδυασμό με τις ανάγκες ανάπτυξης προς όφελος της κοινωνίας.
· Εφόσον η επιστημονική γνώση είναι η αδιάκοπη προσπάθεια του ανθρώπου να γνωρίσει τα πιο σταθερά και ανθεκτικά στο χρόνο στοιχεία της πραγματικότητας, τις εσωτερικές σχέσεις και τους νόμους που την κυβερνούν τότε δεν μπορεί ποτέ να είναι προσαρμοσμένη στις εφήμερες ανάγκες της αγοράς.
· Το περιεχόμενο και η διάρκεια των προπτυχιακών σπουδών διαμορφώνεται με κριτήριο την κατάκτηση από τους αποφοίτους βαθιάς γνώσης του επιστημονικού αντικειμένου και ικανότητας για ελεύθερη κρίση, αυτονομία και δημιουργικότητα στην επιστημονική εργασία και στο επάγγελμα. Το πρόγραμμα σπουδών συμβάλλει ώστε να αφομοιωθούν βαθιά οι θεμελιώδεις γενικές γνώσεις που αποτελούν τη βάση του επιστημονικού αντικειμένου, οι ειδικές επιστημονικές γνώσεις του αντικειμένου, προς το τέλος των σπουδών του να υπάρχει εμβάθυνση σε έναν περισσότερο εξειδικευμένο τομέα της ειδικότητας. Η εμβάθυνση αυτή αποτελεί όρο για την προσέγγιση της ερευνητικής διαδικασίας μέσα από την πτυχιακή εργασία, γιατί ο περιορισμός του αντικειμένου σε έναν πιο ειδικό τομέα, αποτελεί προϋπόθεση της έρευνας. Επομένως, η «ειδίκευση» - εμβάθυνση αποτελεί αναγκαίο, αναφαίρετο τμήμα των προπτυχιακών σπουδών και την κορύφωσή τους.
· Ετσι, δεν μπορεί να αποσπάται σε ένα δεύτερο, μεταπτυχιακό κύκλο, όπως γίνεται σήμερα όπου τα περισσότερα μεταπτυχιακά προγράμματα και στη χώρα μας είναι μεταπτυχιακά προγράμματα ειδίκευσης (τα λεγόμενα master) και διαμορφώνονται στη βάση της απόσπασης γνώσεων από τον προπτυχιακό κύκλο με την προσθήκη, κατά περίπτωση, ορισμένων ακόμη μαθημάτων. Η διάρκεια των σπουδών θα πρέπει να αυξηθεί στα πέντε χρόνια στις περισσότερες περιπτώσεις των σημερινών τετράχρονων σπουδών, σαν αναγκαίος όρος μιας βαθιά ποιοτικής ανάπτυξής τους. Οι μεταπτυχιακές σπουδές είναι επίσης ενιαίες και οδηγούν αποκλειστικά σε διδακτορικό δίπλωμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου