Του Ευγένιου ΑνδρικόπουλουΦράση τρίτη και φαρμακερή,
Οι ελληνικές επιλογές οδηγούν, κατά τον Ι. Σαββίδη, στη σταδιακή μεγιστοποίηση των ρωσοτουρκικών σχέσεων, καθώς «στο φόντο μιας Ελλάδας που αδυνατίζει και όλο και περισσότερο αποστρέφει το πρόσωπό της από τη Ρωσία, όλο και ενεργότερα η τουρκική οικονομία συνεταιρίζεται με τη ρωσική και η Τουρκία ισχυροποιείται», εξέλιξη, που «θα είναι το χειρότερο έγκλημα για πολλές χιλιετίες. Και τότε δεν θα μπορούμε πλέον τίποτε να διορθώσουμε».
Κατόπιν αυτών διερωτάται ο ανύποπτος Έλληνας αν η δια χειροπέδων πρόσδεσή του στο άρμα των τοκογλύφων για να σύρεται ως λάφυρο στις αρένες της σύγχρονης Τοκογλυφικής αυτοκρατορίας τους εις το διηνεκές, αποτελεί πολιτική επιλογή, ή ποινικά και εθνικά κολάσιμη πράξη. Ποια είναι τα μεταξύ τους όρια και πως ορίζονται; Κι αν ισχύει το δεύτερο εκεί στην επί της Λεωφόρου Αλεξάνδρας Άρια φυλή υφίσταται έστω και ένας Τσερτσέτης ή Πολυζωΐδης να του το επισημάνει εμπράκτως ή το είδος τους πέρασε οριστικά στην ιστορία για να αποτελεί σήμερα βασικό εν ανεπαρκεία αγαθό;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου