Στην πραγματικότητα, σπέρνουν και πάλι πανικό καθώς αυτή ακριβώς είναι η κατάστασή τους.
Είναι πολλά τα λεφτά που παίζονται διαρκούσης της καζινοκαπιταλιστικής κρίσης. Κυριολεκτικά έχουν ρημάξει τους εργαζόμενους, αλλά κινδυνεύουν ορισμένοι απ' αυτούς να πάθουν ζημιά την ώρα που εξελίσσεται μεγάλο φαγοπότι.
Ετσι, την ώρα που μιλούν για «εθνική ενότητα», ο καθένας τους φροντίζει να διασφαλίσει το δικό του συμφέρον.
Οι εφοπλιστές σπεύδουν εντός της αναταραχής (πως λέμε εντός του Κλύδωνα γιατί αυτό σημαίνει), να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους αρπάζοντας ότι προλάβουν και ό,τι προαιρούνται
που δεν προαιρούνται οι ναυτεργάτες να τους δώσουν..
Οι μεγαλοκατασκευαστές ζητάνε δια των εκβιαστικών αδρανοποιήσεων των εργοταξίων αποφάσεις εκταμίευσης κρατικού χρήματος για τα έργα που έχουν οι ίδοι παγώσει.
Οι τραπεζίτες ζητάνε ομερτά μην τύχει και πάρουν είδηση οι καταθέτες την μεγάλη κλοπή αλλά και οι δανειστές πως τα δάνειά τους έχουν ήδη αποπληρωθεί από τον Έλληνα φορολογούμενο και διακόψουν την καταβολή του μηναίου χαρατσιού τουςι.
Κι όλοι από κοινού Μίντια, αλητοελιτοκρατία κυβέρνηση και οι πολιτικές της ουρές εξωραΐζουν αυτό που κάποτε μετά βδελυγμίας απέρριπταν δημοσίως. Την χρεοκοπία. Ο κατήφορος αυτός δεν θα σταματήσει αν δεν τον σταματήσουμε εμείς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου