οφείλουμε να εισαγάγουμε στο λεξιλόγιό μας όρους γερμανικούς, κυρίως όλους όσους αφορούν τις ληστρικές τους εταιρίες.
Τρόιχαντ για παράδειγμα.
Πρόκειται για συμμορία η οποία κατά τον αρθρογράφο μας Αλέξανδρο Πιστοφίδη εισήλθε ως ταύρος σε υαλοπωλείο για να διαλύσει στα εξ ων συνετέθη,
ότι όρθιο βρήκε εμπρός της (και βρήκε πολλά) από τα άρτια μέσα παραγωγής της Ανατολικογερμανικής βαριάς βιομηχανίας.
Και όχι μόνον.
Απίθανοι τύποι τυχάρπαστοι, τυχοδιώκτες και πασών των Γερμανιών λαμόγια, οι οποίοι πλούτισαν δια των μιζών, αφού προηγουμένως πήραν τα ηνία ενός ταμείου, που εκποιούσε μπιρ παρά την περιουσία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας γι αυτό και όπως αποφαίνεται ο Αλέξανδρος,
σήμερα υπάρχουν δυο Γερμανίες με την δεύτερη να μισεί την πρώτη που την διαχειρίστηκε ως εισβολέας.
Δεδομένου έτσι πως δεν σεβάστηκαν τους συμπατριώτες τους, θα ήταν όχι ουτοπικό, αλλά εξωφρενικό να αναμένει κάποιος διαφορετική συμπεριφορά,
έναντι ενός λαού που επιπλέον θεωρείται εχθρικός.
Και προσωπικά δεν έχω ίχνος αμφιβολίας πως δεν έχουν ξεχάσει και ούτε θα ξεχάσουν τις χιλιάδες των ανεπίστρεπτων ζωών, που το σώμα τους ενταφιάστηκε σε έδαφος ελληνικό.
Κατόπιν αυτών δηλώσεις όπως:
«Η Ελλάδα θα έπρεπε να έχει αρχίσει τις ιδιωτικοποιήσεις ήδη πριν από δύο χρόνια. Τώρα υπάρχει η πίεση, αλλά οι κινήσεις υπό πίεση δεν είναι κινήσεις σύνεσης. Ο,τι είναι σημαντικό πολιτικά δεν είναι οπωσδήποτε και συνετό οικονομικά. Και αντιστρόφως» είναι ηλίου φαεινότερο ότι ανήκουν σε ένα εκ των αρπακτικών ο καθηγητής Ούλριχ Μπλουμ, πρόεδρο του εν ιδρυθέντος έτι 1992 (σημαδιακή ημερομηνία) Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών Χάλε (IWH), να προβάλλονται υπό το λούστρο ενός λούστρου που μοναδική ερευνητική επιτυχία επί του βιογραφικού του,
είναι η λεηλασία της ανατολικογερμανικής οικονομίας.
Και εξακολούθησε αναφερόμενος σε μια θεσμική διεργασία την οποία οφείλουμε να προσέξουμε ιδιαίτερα. «Είναι πολύ σημαντικό να τεθεί το ίδρυμα υπό την αιγίδα του υπουργείου Οικονομικών και όχι του υπουργείου Οικονομίας» επισημαίνοντας ότι το υπουργείο Οικονομίας (δηλαδή το υπουργείο Ανάπτυξης) λόγω των σχέσεων με τους παράγοντες της ιδιωτικής οικονομίας είναι ευάλωτο και σε πιέσεις.
Τι μας λέει. Πως όλα πρέπει να έρθουν ανά χείρας Βενιζέλου με τον οποίο έχουν ήδη προσυμφωνηθεί τα πάντα!
Και συ λαέ βασανισμένε μην ξεχνάς τον Γερμανό..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου