Παίζουν με τις λέξεις και τις έννοιές τους ωσάν να ήταν ζάρια και κατά τα ντόρτια που χάνουν, παίρνουν αυτά άλλη έννοια από τις διπλές που επίσης χάνουν.
(εσύ φίλε μου πάντως να ξέρεις πως ότι και να ρίξεις χαμένος θα είσαι) Στα δουλικά της Τρόϊκα αναφέρομαι. Τους καθ’ υπόθεση εργασίας και κυβερνήτες για να ακολουθήσω κι εγώ την λογική της γλώσσας τους. Ξεπερνώντας έτσι κάθε προηγούμενο ακόμη και τον εαυτό τους, και κατά την τέταρτη κατά σειρά επικαιροποίηση του μνημονίου, προέβησαν σε βαρβαρισμούς επί της ελληνικής γλώσσας του τύπου:
Οι μαζικές απολύσουν που αναμένονται για παράδειγμα στον δημόσιο τομέα βαφτίστηκαν «μη εθελούσιες αποχωρήσεις» ενώ θα μπορούσαν να γράψουν ότι αυτοί μπαστακώνονται εδώ!.
Από την άλλη η άγρια σφαγή μισθών και ημερομισθίων επίσης στον δημόσιο τομέα συγκαλύπτεται πίσω από την κομψότατη φράση «ενιαίο μισθολόγιο» ενώ θα μπορούσαν να έχουν
γράψει στην περίπτωση φυσικά που οι εργαζόμενοι το αποδεχτούν, μαζική αυτοκτονία.
Αλλά το πράγμα παίρνει εφευρετικές διαστάσεις παραλλαγής όταν την στεγνή απόλυση την ονομάζουν εργασιακή εφεδρεία, κατά τα πρότυπα της επί της Κινεζομαϊμούς χρυσής μετοχής του ΟΤΕ, που ως εφεδρεία θα εμπόδιζε δήθεν την εκποίηση του οργανισμού.
Και βεβαίως επειδή γνωρίζουν καλά -τους το μοστράρουν και οι δημοσκοπήσεις -ότι καταρρέουν και ότι δεν είμαστε χάπατα, τις επινοήσεις τους αυτές τις συνοδεύουν με ολίγη ως αρκετή δόση τρομοκρατίας έτσι ώστε να σκύψουμε το κεφάλι και να αποδεχτούμε την κατάσταση ως έχει. Ρε πολιτικά τσόλια, δοσίλογοι, Κουΐσλινγκς και Πετέν, στον προθάλαμο του απαγχονισμού είστε και αντί μιας ταπεινής συγνώμης,
έτσι ώστε εν τη φιλευσπλαχνία της κοινωνίας να σας επιτραπεί να πάτε στα κομμάτια, πριν να σας κάνει κομμάτια, μας κάνετε και κικιρίκου!
Θα έχετε ακριβώς την τύχη που ζητάτε γιατί την κερδίζετε με το σπαθί σας. Όπως την μούτζα..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου