Κράτος πρόνοιας του κεφαλαίου

Και τι δεν άκουσα χθες από τηλοψίας. 
Το κυνήγι του χαμένου θησαυρού για την Ζήμενς. 
Κάτι σαν τηλεοπτικό παιχνίδι. 

Με τους εκπροσώπους της αλητοελικρατίας (Κεφαλογιάννης Νικητιάδης) να συναινούν υπερπληρώνοντας ο ένας τον άλλον σε ότι καιρό ακόμη και χθες, αποτύπωνα σε τούτη εδώ την ιστοσελίδα. 

Πως όλα έχουν παραγραφεί και πως το ματς έχει χαρακτήρα φιλικό. 

Μόνο που το εισιτήριο ο λαός το πλήρωσε και θα εξακολουθήσει να το πληρώνει ακριβά. Για να παρακολουθεί τους φαύλους να καταγγέλλουν το δικό τους κράτος. 

Ένα κράτος πρόνοιας του κεφαλαίου. 

Με τις τυπικές του υποδόριες συναλλαγές. Τις μίζες του. Τις επιδοτήσεις των διαστροφών της τεμπέλικης Εκαλιώτικης αριστοκρατίας. Με τις επιχορηγήσεις του στα κρατικοδίαιτα λαμόγια και αφού προηγουμένως τους έχει φορέσει τον φερετζέ του επιχειρηματία. Κάτι σαν τις αδελφές που φορούν μουστάκι  για να παριστάνουν τους αρσενικούς.. 


Επομένως το κράτος δεν είναι φαύλο. Πρόκειται για μια μηχανή παραγωγής του πλούτου τους. Και οι όποιες μεταβολές σήμερα γίνονται απ’ αυτού αποσκοπούν στο φούσκωμα της τσέπης τους με χρήμα καυτό το οποίο όμως δεν τους ανήκει. Το κλέβουν. Και το κλέβουν από τον λαό. 

Γι αυτό και στον εφαρμοστικό νόμο που ψήφισαν τα καθεστωτικά ρεμάλια ή οι κοινοβουλευτικοί βλάκες, απαλλάσσονται κάθε ευθύνης οι διευθύνοντες συμβούλοι του ταμείου εκποίησης της δημόσιας περιουσίας. 

Κατακεφαλιάζουν τους συγγραφείς του συνταγματικού άρθρου 86 περί ευθύνης υπουργών, στην βάση του οποίου απαλλάχθηκαν όλοι όσοι λεηλάτησαν λαό και τόπο, αλλά ψηφίζουν δια του εφαρμοστικού τους επόμενους πειρατές του. 

Στο μεταξύ περνά υποδόρια η παραφιλολογία του όλοι μαζί τα φάγαμε. Σαν το δείπνο που καταβρόχθισε ένας για να έρθει στην συνέχεια ο στατιστικογράφος και να το διαιρέσει διά δέκα, απλώς γιατί παρίσταντο. 

Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων δεν υπάρχει ούτε ένα Μέσο Ενημέρωσης που να μην κινείται στην λογική αυτή. Με τους τύπου Πρετεντέρη και Παπαχελά ενημερωτές τους να διαγκωνίζονται ποιος θα εκσπερματώσει ταχύτερα και πληρέστερα επί της οθόνης ή επί του χάρτου. 
Το μέσο αλλάζει αλλά ο σκοπός ποτέ. 
Αυτός καθαγιάζεται αφ’ εαυτού του από την προστατευτική παρουσία του τσιφλικά εκδότη ή καναλάρχη. 

Παράδειγμα χθεσινό ο τρόπος που παρουσιάστηκε η αξιοποίηση του ήδη υποτιμημένου περιβάλλοντος. Κάτι σαν πανάκια ανάπτυξης. Φωτοτυπία εκείνης που είχε επιβάλλει ο Μποδοσάκης στο Μαντούδι της Εύβοιας για την εξόρυξη της πρώτης ύλης του πυρότουβλου. 

Ένας όγκος ορυκτού που θα μπορούσε να εξορύσσεται επί εκατόν πενήντα έτη, ληστεύτηκε σε δεκαπέντε και μαζί μ’ αυτό και ο Ελληνικός λαός διπλά. Πρώτον γιατί δανειοδοτούμενος (δια των γνωστών θαλασσοδανείων) κατέστησε το μπουρδέλο του προβληματικό με συνέπεια να υποχρεώσει τον λαό στην εξυγίανσή του, και δεύτερον επειδή ξεπάτωσε το μετάλλευμα. 

Αυτό το κράτος είχαν. Αυτό το κράτος τους χτίζουν από την αρχή. Αυτό το κράτος οφείλουμε να γκρεμίσουμε εμείς.