Μια φάρσα έγινε στο Μαρόκο και συνεχίζεται σήμερα στο εξωτερικό, υπό τα χειροκροτήματα της «διεθνούς κοινότητας».
Ο βασιλιάς Μοχάμετ ο Στ’ αποφάσισε να μετονομαστεί σε βασιλιά… Μοχάμετ Στ’.
Η ελέω θεού, η απόλυτη μοναρχία αποφάσισε να φορέσει ένα συνταγματικό φερετζέ, μπας και κρύψει τις πομπές της, μπας και καταφέρει και κατασιγάσει την οργή των φτωχών και καταπιεσμένων Μαροκινών και γλιτώσει ένα εξεγερτικό κύμα, μετά απ’ αυτά της Τυνησίας, της Αιγύπτου, του Μπαχρέιν, της Υεμένης, της Συρίας. (Η Λιβύη είναι άλλο.. καπέλο)
Ο βασιλιάς προσφέρει σύνταγμα στο λαό! Και τι λέει αυτό το Σύνταγμα;
Οτι ο βασιλιάς παραμένει απόλυτος και ανεύθυνος άρχοντας. Αρχηγός του στρατού, αρχηγός της
Δικαιοσύνης, ακόμη και… αρχιεπίσκοπος. Με δίκαίωμα να διορίζει –αυτός και μόνον αυτός– τον πρωθυπουργό, αλλά και να τον παύει επιλέγοντας άλλον. Με δικαίωμα να αντικαθιστά υπουργούς. Με δικαίωμα να διαλύει τη Βουλή, έτσι και τολμήσει να μην του κάνει το χατίρι.
Εχει καμιά σχέση αυτό το καραγκιοζιλίκι με τις συνταγματικές μοναρχίες της Δυτικής Ευρώπης;
Καμία.
Τότε γιατί πανηγυρίζουν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και μοιράζουν απλόχερα τα συγχαρητήριά τους στον Μοχάμετ τον Στ’; Εύκολη είναι η απάντηση.
Γιατί είναι υποχείριό τους.
Μπορεί η αποικιοκρατία να έχει λάβει τέλος, όμως η νεο-αποικιοκρατία καλά κρατεί. Με επικεφαλής τους Γάλλους, ελέγχουν οικονομικά και πολιτικά το Μαρόκο.
Ο βασιλιάς είναι ο άνθρωπός τους. Η αυλική κλίκα είναι οι σύμβουλοί τους. Βάζοντας φερετζέ στη μοναρχία, πιστεύουν πως μπορούν να συνεχίσουν να κυβερνούν όπως πριν. Με το λαό κάτω από τη μπότα της αστυνομίας και του στρατού, με τους ιμπεριαλιστές να αρπάζουν το φυσικό πλούτο της χώρας και με τη βασιλική κλίκα, μαζί με μια χούφτα μαροκινούς καπιταλιστές, να ρουφάνε το αίμα του λαού και να συσσωρεύουν κέρδη.
Μπορεί εκατομμύρια Μαροκινών να λιμοκτονούν, όμως ο Μοχάμετ ο Στ’ είναι ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου, σύμφωνα με την κατάταξη του περιοδικού Forbes.
Ο βασιλιάς Μοχάμετ ο Στ’ αποφάσισε να μετονομαστεί σε βασιλιά… Μοχάμετ Στ’.
Η ελέω θεού, η απόλυτη μοναρχία αποφάσισε να φορέσει ένα συνταγματικό φερετζέ, μπας και κρύψει τις πομπές της, μπας και καταφέρει και κατασιγάσει την οργή των φτωχών και καταπιεσμένων Μαροκινών και γλιτώσει ένα εξεγερτικό κύμα, μετά απ’ αυτά της Τυνησίας, της Αιγύπτου, του Μπαχρέιν, της Υεμένης, της Συρίας. (Η Λιβύη είναι άλλο.. καπέλο)
Ο βασιλιάς προσφέρει σύνταγμα στο λαό! Και τι λέει αυτό το Σύνταγμα;
Οτι ο βασιλιάς παραμένει απόλυτος και ανεύθυνος άρχοντας. Αρχηγός του στρατού, αρχηγός της
Δικαιοσύνης, ακόμη και… αρχιεπίσκοπος. Με δίκαίωμα να διορίζει –αυτός και μόνον αυτός– τον πρωθυπουργό, αλλά και να τον παύει επιλέγοντας άλλον. Με δικαίωμα να αντικαθιστά υπουργούς. Με δικαίωμα να διαλύει τη Βουλή, έτσι και τολμήσει να μην του κάνει το χατίρι.
Εχει καμιά σχέση αυτό το καραγκιοζιλίκι με τις συνταγματικές μοναρχίες της Δυτικής Ευρώπης;
Καμία.
Τότε γιατί πανηγυρίζουν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και μοιράζουν απλόχερα τα συγχαρητήριά τους στον Μοχάμετ τον Στ’; Εύκολη είναι η απάντηση.
Γιατί είναι υποχείριό τους.
Μπορεί η αποικιοκρατία να έχει λάβει τέλος, όμως η νεο-αποικιοκρατία καλά κρατεί. Με επικεφαλής τους Γάλλους, ελέγχουν οικονομικά και πολιτικά το Μαρόκο.
Ο βασιλιάς είναι ο άνθρωπός τους. Η αυλική κλίκα είναι οι σύμβουλοί τους. Βάζοντας φερετζέ στη μοναρχία, πιστεύουν πως μπορούν να συνεχίσουν να κυβερνούν όπως πριν. Με το λαό κάτω από τη μπότα της αστυνομίας και του στρατού, με τους ιμπεριαλιστές να αρπάζουν το φυσικό πλούτο της χώρας και με τη βασιλική κλίκα, μαζί με μια χούφτα μαροκινούς καπιταλιστές, να ρουφάνε το αίμα του λαού και να συσσωρεύουν κέρδη.
Μπορεί εκατομμύρια Μαροκινών να λιμοκτονούν, όμως ο Μοχάμετ ο Στ’ είναι ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου, σύμφωνα με την κατάταξη του περιοδικού Forbes.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου