Έτερος αντιεξουσιαστής μας προέκυψε..
Ο συνήθης ύποπτος το της εργολαβικής λατρείας υποκείμενο..
Ο εκ Αρκαδίας συμπατριώτης του Λαλιώτη που ζήλωσε την δόξα του σοσιαλιστή προκατόχου του..
(Γνήσιος μαρξιστής ο Κώστας.. Η πρώτη γενιά χτίζει η δεύτερη συντηρεί η τρίτη καταβροχθίζει.. Όπως εκ της ηλικίας του αντιλαμβάνεστε στην τρίτη ανήκει και από την καλή του διαγωγή ορμώμενος όταν τρώει δεν μιλάει.. Αφήνει την «αδελφή ψυχή» τον παλιάτσο, τον Πέτρο του Άλφα --και όχι της Αραγωνίας-- να εκτίθεται..)
Ο φίλτατος Δημήτρης. Ο Ρέππας.
Διαπραγμάτευση του χρέους μετά από τρία χρόνια και αφού η Ελλάδα θα έχει «αποκαταστήσει την αξιοπιστία της» προανήγγειλε ως υπουργός Υποδομών..
Περίοδος κατά την οποία το νοικοκύρεμα του κράτους θα έχει πλήρως συντελεστεί όπου οι «θετικοί ρυθμοί ανάπτυξης, με τα πρωτογενή πλεονάσματα, δεν θα είναι πλέον στόχοι αλλά ωραία πραγματικότης.
Όχι δεν αισχύνεται που παπαγαλίζει τις απεχθείς προοπτικές του τροϊκανού προγράμματος, γιατί
απλώς δεν υφίσταται ακροατήριο που να τον ακούει.
Αλλά αντιστάσεως μη ούσης επελαύνει κατά δικαίων και αδίκων.
Αν επιτευχθούν οι παραπάνω στόχοι, συνέχισε, τότε «η χώρα θα έχει και τη δυνατότητα να διαπραγματευτεί με τους εταίρους με πολύ καλύτερους όρους».
Δεν ξέρω σε ποια χώρα αναφέρεται προφανώς όχι σε αυτή που ακόμη κατοικείται από Έλληνες δεδομένου ότι ως τότε θα έχουν όλοι αφανιστεί.
Τα πρωτογενή πλεονάσματα, η πάταξη της διαφθοράς, το νοικοκύρεμα του κράτους και όλα τα υπόλοιπα που μονότονα προπαγανδίζουν τα «πρώτα βιολιά» της κυβέρνησης και τα συγκροτήματα του Τύπου, συνθέτουν το εφιαλτικό τοπίο που διαμορφώνουν για τα φτωχά λαϊκά στρώματα τα οποία βεβαίως πολύ σύντομα θα έχουν ενισχυθεί και από τα πολυπληθή μεσαία για να σφίξουν τα χέρια και να ακολουθήσουν τον δρόμο του Ζαλόγγου από κοινού.
Όχι ρε αστικοποιημένε πονηρόβλαχε. (ότι χειρότερο.. να μην είσαι ούτε βλάχος ούτε αστός.. κάτι σαν ημίαιμος δηλαδή..) Τα παραμύθια σου ούτε σε στάνη της Βυτίνας δεν είναι πλέον ανεκτά. Γιατί όταν θα ακούς τα πρόβατα στην κραυγή μπεεεε να μην το εκλάβεις ως επιφώνημα θαυμασμού αλλά ως κράξιμο απελπισίας..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου