Πολιτική αστάθεια...

Μόλις προχθές την Δευτέρα 13 του Ιούνη το Βέλγιο συμπλήρωσε ένα χρόνο ακυβερνησίας. 


Ο λόγος βρίσκεται στο ότι από τις εκλογές που διεξήχθησαν πριν ένα χρόνο κανένα κόμμα δεν κατέγραψε την περιπόθητη αυτοδυναμία για να σχηματίσει μονοκομματική κυβέρνηση αλλά και κατόπιν κανένα από τα κόμματα που πήρε του κώλου τα… εννιάμερα των διερευνητικών εντολών δεν πέτυχε λόγω ισχυρότατων διαφωνιών να σχηματίσει έστω κάποια κυβέρνηση υποτυπώδους συνεργασίας. 


Για προσέξτε. 


Πρόκειται για μια κατάσταση πολιτικής αστάθειας υποτίθεται και μάλιστα στην Μητρόπολη της καζινοκαπιταλιστικής Ευρώπης κατά την διάρκεια όμως της οποίας το μαγαζί δούλευε και δουλεύει ρολόϊ. 


Τίποτα και κανένα από τα αντιλαϊκά προγράμματα που είχαν προαποφασιστεί προ των εκλογών
δεν ματαιώθηκε ή πήρε αναβολή ορισμένου ή και αορίστου χρόνου. 


Το σύστημα που χρόνια τώρα διοικεί από το παρασκήνιο την χώρα κα φυσικά όχι μόνον αυτή, έχοντας επί του προσκηνίου τις μαριονέτες πολιτικούς να του χορεύουν αναλόγως του ρυθμού που επιλέγει, κουμαντάρει μια χαρά και τώρα όλη την επικράτεια κατά βολεύουν τα συμφέροντά του. 


Πρόκειται για μια επισήμανση που αποκτά αξία στον βαθμό κατά τον οποίο ορισμένοι φουντώνουν και πάλι την γνωστή προπαγάνδα της δικής μας ακυβερνησίας σε περίπτωση εκλογών. 


Αναφερόμαστε στην ίδια καραμέλα κατά το καθημερινό πιπίλισμα της οποίας μας συνδέουν την χρεοκοπία της χώρας με την καταστροφή του λαού.. 


Αγαπημένη καραμέλα των των τηλεοπτικών αθλίων εντός των οποίων συμπεριλαμβάνω τους πάντες. 
Από τους Παπαχελάδες και τους Παπαδημήτρηδες του Σκάι αλλά δεν το βουλώνει, τους Πρετεντέρηδες τις Τρέμηδες και τους Καψήδες του Μέγα-σκανδάλου, και τους Κώνστηδες και τις Μακρήδες του επί του Περιστερίου καθεστωτικού alter-ego.. 


Ρε σαπρόφυτα μασάει η κατσίκα ταραμά;