Το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη..

Αισθάνομαι πόνο βαθύ ή μήπως κάνω λάθος.. 


Διαβάζω από την κλαίουσα Καθημερινή φυλλάδα του μονοπύθμενου μαουνιέρη. 


«Σκυθρωπός ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου χθες, ενώ εξέρχεται από το Προεδρικό Μέγαρο. Τον συνοδεύουν οι Νίκος Ζιώγας και Νίκος Αθανασάκης.»


(Οποία θλίψις)… Και συνεχίζει.. Παρά την οριακή κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα, 


(εννοεί την χώρα ως κεφάλαιο γιατί ο λαός έχει εκτός των ακραίων ορίων του βγει εδώ και καιρό) 


ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αντώνης Σαμαράς δεν τόλμησαν 
(με πεντακόσιες χιλιάδες λαού στον δρόμο ανά την χώρα κομματάκι δύσκολο) 

 να κάνουν την υπέρβαση και να συμφωνήσουν στη συγκρότηση κυβέρνησης συνεργασίας με πρωθυπουργό κοινής αποδοχής. 


Οι δύο πολιτικοί είχαν χθες τρεις τηλεφωνικές επικοινωνίες για να συμφωνήσουν στο τέλος ότι.. .διαφωνούν. 


Το ναυάγιο της προσπάθειας ανακοίνωσε με τηλεοπτικό διάγγελμά του ο κ. Παπανδρέου, ο οποίος προανήγγειλε ότι θα προβεί σήμερα σε ανασχηματισμό της κυβέρνησης και στη συνέχεια θα ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης. 


Επέρριψε δε την ευθύνη για την αποτυχία στον πρόεδρο της Ν.Δ., τον οποίο κατηγόρησε για επικοινωνιακή διαχείριση της όλης προσπάθειας. Απαντώντας ο κ. Σαμαράς επέστρεψε τις ευθύνες στον πρωθυπουργό, για τον οποίο είπε ότι «είναι γαντζωμένος στην εξουσία» και έθεσε ευθέως για πρώτη φορά θέμα εκλογών. 


(Απλό είναι.. Διεξαγάγουν εκλογές από τις οποίες ξέρουν καλά πως κανείς εκ των δύο δεν θα συγκεντρώσει με όποιο ληστρικό νόμο την αυτοδυναμία, και η σύμπραξη –συγχώνευση έπεται αφού προηγουμένως και οι δύο θα έχουν χειρουργήσει τις κοινοβουλευτικές τους ομάδες από τα κατά την αρχηγική άποψή τους όζοντα πολιτικά λίπη)


Σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Παπανδρέου θα συγκροτήσει ολιγομελές κυβερνητικό σχήμα με 15 υπουργούς και ανάλογο αριθμό υφυπουργών, θα συμπεριλάβει δύο με τρία εξωκοινοβουλευτικά πρόσωπα και θα απομακρύνει υπουργούς που έχουν προκαλέσει αντιδράσεις. 


Σε κάθε περίπτωση, το κλίμα στο εσωτερικό της κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ είναι ιδιαίτερα βαρύ, με δεδομένη και την αναγκαιότητα ψήφισης του Μεσοπρόθεσμου


Το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη..