Τα ...λοίσθια πνέει ο - άλλοτε δυναμικός - κλάδος Κλωστοϋφαντουργίας, Ιματισμού και Δέρματος. Τις τελευταίες μέρες δε λειτουργεί σχεδόν τίποτα στον κλάδο,
ο οποίος βρίσκεται σε μια απ' τις χειρότερες φάσεις του.
Στη «ΦΕΙΔΑΣ - ΜΠΟΞΕΡ», ένα απ' τα ελάχιστα εναπομείναντα μεγάλα υποδηματοποιεία της χώρας, οι εργαζόμενοι βρίσκονται σε αναγκαστική άδεια μέχρι και τα τέλη Ιούνη, εξαιτίας της υποπαραγωγής,
ενώ η άλλοτε κραταιά «ELITE» στην πραγματικότητα έχει σταματήσει την παραγωγή.
Στον ιματισμό δουλεύουν μόνο τα υπόγεια φασονατζίδικα, όπου οι μετανάστες εργάτες βρίσκονται κυριολεκτικά κάτω από συνθήκες γαλέρας, απλήρωτοι, με άθλιες συνθήκες εργασίας, χωρίς ασφάλιση και δικαιώματα. (να γιατί και ποιοι τους τσουβάλιασαν για την ελλάδα..)
Αυτή η κατάσταση, ασφαλώς, δεν είναι σημερινή, αλλά αποτελεί ένα απ' τα πρώτα απτά αποτελέσματα της περιώνυμης «ανάπτυξης», που κυοφορήθηκε και επιβλήθηκε απ' την ΕΕ και τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ - ΝΔ.
Ο «κατήφορος» του κλάδου ξεκίνησε ήδη απ' τη δεκαετία του 1990, με την υπογραφή της Συνθήκης του Μάαστριχτ και τις τέσσερις «ελευθερίες» της.
Μέσα σε λίγα χρόνια, και ιδιαίτερα μετά το 2000, το ένα μετά το άλλο τα εργοστάσια του κλάδου είτε έκλειναν, είτε μεταφέρονταν στις υπόλοιπες χώρες των Βαλκανίων προς αναζήτηση φτηνής εργατικής δύναμης.
Αυτή η «ανάπτυξη», που οδήγησε έναν ολόκληρο κλάδο σε μαρασμό και διάλυση, είναι η ίδια «ανάπτυξη» που εφαρμόζεται σήμερα. Αυτή η «ανάπτυξη», που απ' τη μια εξοβέλισε χιλιάδες εργαζόμενους από την δημιουργική παραγωγή και ταυτόχρονα γέμισε με κρατικές επιχορηγήσεις τους μεγαλοεπιχειρηματίες του κλάδου (βλέπε Λαναράς),
αποτελεί και το σημερινό δόγμα της κυβέρνησης, της τρόικας, της εργοδοσίας.
Αυτή η «ανάπτυξη», που απ' τα διάφορα μέσα ενημέρωσης πλασάρεται σήμερα ως «αναγκαία και αναπόφευκτη», που όμως «θα μας βγάλει απ' το τούνελ», δεν είναι καινούρια. Εχει ήδη εφαρμοστεί και τα αποτελέσματά της είναι τραγικά για την κοινωνία.
Την πλήρη εξόντωσή μας επιδιώκουν..
ο οποίος βρίσκεται σε μια απ' τις χειρότερες φάσεις του.Στη «ΦΕΙΔΑΣ - ΜΠΟΞΕΡ», ένα απ' τα ελάχιστα εναπομείναντα μεγάλα υποδηματοποιεία της χώρας, οι εργαζόμενοι βρίσκονται σε αναγκαστική άδεια μέχρι και τα τέλη Ιούνη, εξαιτίας της υποπαραγωγής,
ενώ η άλλοτε κραταιά «ELITE» στην πραγματικότητα έχει σταματήσει την παραγωγή.
Στον ιματισμό δουλεύουν μόνο τα υπόγεια φασονατζίδικα, όπου οι μετανάστες εργάτες βρίσκονται κυριολεκτικά κάτω από συνθήκες γαλέρας, απλήρωτοι, με άθλιες συνθήκες εργασίας, χωρίς ασφάλιση και δικαιώματα. (να γιατί και ποιοι τους τσουβάλιασαν για την ελλάδα..)
Αυτή η κατάσταση, ασφαλώς, δεν είναι σημερινή, αλλά αποτελεί ένα απ' τα πρώτα απτά αποτελέσματα της περιώνυμης «ανάπτυξης», που κυοφορήθηκε και επιβλήθηκε απ' την ΕΕ και τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ - ΝΔ.
Ο «κατήφορος» του κλάδου ξεκίνησε ήδη απ' τη δεκαετία του 1990, με την υπογραφή της Συνθήκης του Μάαστριχτ και τις τέσσερις «ελευθερίες» της.
Μέσα σε λίγα χρόνια, και ιδιαίτερα μετά το 2000, το ένα μετά το άλλο τα εργοστάσια του κλάδου είτε έκλειναν, είτε μεταφέρονταν στις υπόλοιπες χώρες των Βαλκανίων προς αναζήτηση φτηνής εργατικής δύναμης.
Αυτή η «ανάπτυξη», που οδήγησε έναν ολόκληρο κλάδο σε μαρασμό και διάλυση, είναι η ίδια «ανάπτυξη» που εφαρμόζεται σήμερα. Αυτή η «ανάπτυξη», που απ' τη μια εξοβέλισε χιλιάδες εργαζόμενους από την δημιουργική παραγωγή και ταυτόχρονα γέμισε με κρατικές επιχορηγήσεις τους μεγαλοεπιχειρηματίες του κλάδου (βλέπε Λαναράς),
αποτελεί και το σημερινό δόγμα της κυβέρνησης, της τρόικας, της εργοδοσίας.
Αυτή η «ανάπτυξη», που απ' τα διάφορα μέσα ενημέρωσης πλασάρεται σήμερα ως «αναγκαία και αναπόφευκτη», που όμως «θα μας βγάλει απ' το τούνελ», δεν είναι καινούρια. Εχει ήδη εφαρμοστεί και τα αποτελέσματά της είναι τραγικά για την κοινωνία.
Την πλήρη εξόντωσή μας επιδιώκουν..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου